Niewydolność oddechowa

Prawidłowy oddech musi

-1- zaopatrywać krew w tlen.

-2- uwalniać krew od nadmiaru CO2 z szybkością dostosowaną do aktualnych

potrzeb metabolicznych

Do zapewnienia prawidłowego składu gazów we krwi tętniczej konieczne są

• dostateczna wentylacja płuc - umożliwiająca utrzymanie pożądanego składu

powietrza pęcherzykowego.

-dostateczne ukrwienie ( perfuzja) pęcherzyków płucnych

-prawidłowa grubość przegrody pęcherzykowo- włośniczkowej

NIEWYDOLNOŚĆ ODDECHOWA - to stan upośledzenia

( w stosunku do potrzeb metabolicznych ) wymiany gazów w płucach

Wywołana jest uszkodzeniem układu oddechowego, które powoduje we krwi tętniczej obniżenie ciśnienia tlenu i podwyższenie ciśnienia CO2.

W warunkach prawidłowych-

• wysycenie krwi tętniczej tlenem wynosi 95-99%

Ciśnienie parcjalne tlenu Pa O2 :80-100mmHg

Ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla Pa CO2: 35-45mmHg

NIEWYDOLNOSC ODDECHOWA

I OSTRA - rozwija się nagle, przebieg gwałtowny

-niebezpieczeństwo zagrożenia życia

- wymaga szybkiego rozpoznania i intensywnej terapii

II PRZEWLEKŁA - rozwija się powoli , w sposób przewlekły.

Możliwe jest częściowe przystosowanie się organizmu

do niedotlenienia i kwasicy oddechowej

NIEWYDOLNOŚĆ ODDECHOWA

I Hipoksemiczna - przeważnie związana z uszkodzeniem miąższu płuc

PaO2 :< 60mm Hg

PaCO2: < lub prawidłowy

II Hiperkapniczna - jest wynikiem zmniejszonej wentylacji i/lub zwiększenie

wytwarzania CO2

PaCO2:>45mm; PaO2 :< obniżone

NIEWYDONOŚĆ ODDECHOWA

1. obturacyjna - rozwija się w wyniku upośledzonej drożności

dróg oddechowych

2. Nieobturacyjna :

- restrykcyjna- w wyniku zmian w miąższu płucnym

-hipodynamiczna- w wyniku depresji ośrodka oddechowego ,

osłabienia lub porażenie mięsni oddechowych bądź

zaopatrujących je dróg nerwowych

PRZYCZYNY OSTREJ NIEWYDOLNOSCI ODDECHOWEJ

1.długotrawała, głęboka śpiączka- schorzenia i urazy mózgu

zatrucia lekami nasennymi ( barbiturany)

zatrucie tlenkiem węgla ( blokada Hb)

2. Choroby rdzenia kręgowego i nerwów ruchowych :

poliomyelitis, porażenie opuszkowe, urazy rdzenia kręgowego

3.Niewydolność mięsni oddechowych :

-rozległe złamania żeber, zatrucia pestycydami fosfoorganicznymi

-zatrucia kurarą

-miastenia gravis.

4.Wzmożone napięcie mięsni szkieletowych obejmujące mięśnie oddechowe

-padaczka, tężec

-choroby przebiegające z częstymi długotrwałymi napadami uogólnionych

drgawek

5. Upośledzenie drożności dróg oddechowych

-obrzęk krtani, ciało obce w krtani, tchawicy

-ucisk tchawicy z zewnątrz przez krwiak

-choroby przebiegające z kurczem oskrzeli -stan astmatyczny,

zwężenie oskrzeli, nadwrażliwość na leki (penicillina, środki kontrastu)

6.Zmniejszenie powierzchni oddechowej płuc

-zespól ostrej niewydolności oddechowej u dorosłych ( ARDS)

-obrzęk płuc, odma opłucnej ,płyn w jamie opłucnej ( zmniejszenie

rozszerzalności płuc)

-zatorowość płucna

LECZENIE :

CEL- przywrócenie prawidłowej wymiany gazowej w płucach

wybór metody postępowania zależy od mechanizmu powodującego

ostrą niewydolność oddechową

A-metody bez- przyrządowe - nie zabezpieczające drożności dróg

oddechowych w sposób trwały.

1.Usunięcie płynnych i stałych ciał obcych zalegających w drogach

oddechowych

2. Ułożenie w pozycji bezpiecznej ( bocznej podpartej)

3.Odgięcie głowy ku tyłowi

4. Rękoczyn Esmarcha

B- przyrządowe metody przywracania drożności dróg oddechowych

1.Rurka ustno- gardłowa, lub nosowo-gardłowa.

2.Intubacja dotchawicza.

C- zabiegowe metody przywracania drożności dróg oddechowych

1.Konikotomia- przecięcie więzadła pierścienno- tarczowego

2.Tracheotomia.

LECZENIE OSTREJ NIEWYDOLNOŚCI ODDECHOWEJ OBEJMUJE

1. Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych

2. Tlenoterapia

3.Mechaniczna wentylacja

4.Usunięcie przyczyn y ostrej niewydolności oddechowej