Autor

Arystoteles

Tytuł

Poetyka

Treść

I.

  • wszystkie sztuki są sztukami mimetycznymi (naśladowczymi);

  • różnią się środkami przekazu, przedmiotami i odmiennym sposobem naśladownictwa;

  • w naśladowaniu posługują się rytmem, słowem i melodią;

  • utwór ma być piękny;

II.

  • przejaskrawianie przedstawień naśladowczych - ludzie lepsi lub gorsi / tacy jacy są naprawdę;

  • tragedia - ludzie lepsi / komedia - ludzie gorsi;

III.

  • trzeci element rozróżniający sztuki - sposób, w jaki można przedstawiać przedmioty;

  • Dorowie przypisują sobie wynalezienie tragedii i komedii, bo ich wioski to komy (Ateńskie to demy) a aktorzy komediowi to kata` kómes, podczas gdy ateńskie to koma'dzein;

IV.

  • dwie przyczyny powstania sztuki poetyckiej:

    • wrodzony instynkt naśladowczy;

    • kwintesencja poznania;

  • hymny i pochwały - tragedie / szyderstwa - komedie;

  • dytyramb / pieśni falliczne;

  • ważna rola dialogu;

  • tragedia - dostojna postać i metrum jambiczne;

V.

  • komedia - naśladownictwo przedstawień ludzi gorszych;

  • nikt nie doceniał komedii;

  • z Sycylii - pomysł tworzenia fabuły komediowej;

  • epopeja - podobna do tragedii pod względem naśladowania rzedmiotów poważnych wierszem, różna pod względem posiadania jednego rodzaju wiersza i długości;

  • wszystkie składniki epopei znajdują się w tragedii, nie wszystkie zaś składniki tragedii znajdują się w epopei;

VI.

  • TRAGEDIA jest to naśladowcze przedstawienie akcji poważnej, skończonej i posiadającej (odpowiednią) wielkość, wyrażone w języku ozdobnym, odmiennym w różnych częściach dzieła, przedstawienie w ormie dramtycznej, a nie narracyjnej, które przez wzbudzenie litości i trwogi doprowadza do „oczyszczenia“ tych uczuć.

  • zawiera 6 składników (3 przedmioty i 3 sposoby naśladowania):

    • fabuła - fundament i dusza;

    • charakter;

    • sposób myślenia - zdolność wyrażania w mowie tego, co istotne;

    • wysłowienie - odpowiedni dobór słów;

    • śpiew - najważniejsza ozdoba tragedii;

    • widowisko - najmniej ważne, należące gł. do scenografii;

VII. VIII.

  • układ zdarzeń - wg trzech zasad jedności;

  • całość musi mieć odpowiednią wielkość, początek, środek i koniec;

  • piękniejsza jest fabuła dłuższa tylko kiedy jest przejrzysta;

  • jedność fabuły - nienaruszalna całość;