FIZJOLOGIA OKA.

Do percepcji części siatkówki należą fotoreceptory, w skład, których wchodzą pręciki i czopki. W okolicy plamki żółtej istnieje największa ilość czopków, które dają widzenie ostre i barwne czopkowe (ok.100 tys. czopków). Na obwodzie znajdują się pręciki (kilkanaście mln) - dają widzenie konturowe i tzw. Peryferyczne.

Promienie biegnące równolegle padają na rogówkę, zostają częściowo załamane, dostają się na soczewkę oka i skupiają się na plamce żółtej. Takie oko nazywamy okiem normowzrocznym.

Jeżeli promienie padające na rogówkę i soczewkę załamują się przed siatkówką - oko krótkowzroczne. Jeżeli promienie po przejściu przez układ optyczny oka załamuje się za siatkówką - oko nadwzroczne. W przypadku krótkowzroczności i nadwzroczności nie ma widzenia ostrego.

Jak powstaje ciecz wodna w oku:

Po urazach ciśnienie wewnątrzgałkowe spada, późniejszym powikłaniem może być ↑ ciśnienia (ponadnormatywne) tzw. Jaskra

Akomodacja oka (przystosowanie):

Adaptacja oka:

Jest to zdolność widzenia w środowisku jasnym i zaciemnionym. W nocy widzimy za pomocą pręcików.

Optyka:

Do tego typu wad stosujemy szkła sferyczne:

Astygmatyzm lub niezborność - polega na tym, że powierzchnia rogówki jest nierówna, powierzchnia rogówki posiada krzywizny, stosujemy soczewki cylindryczne, ma tzw. Oś optyczną.

1