Metoda Dobrego Startu 

Metoda ta bazuje na ćwiczeniach integracji pobudzeń wzrokowo- słuchowo- ruchowych.

Zajęcia prowadzone M D S przebiegają wg stałego schematu:

I. Zajęcia wprowadzające.

II. ćwiczenia orientacyjno- porządkowe.

III. Zajęcia właściwe: a) ruchowe, b) ruchowo- słuchowe, c) ruchowo- słuchowo- wzrokowe.

IV. Zakończenie zajęć.

 

Etapy ćwiczeń ruchowo- słuchowo- wzrokowych:

1) Próba samodzielnego odtwarzania ruchem rytmu piosenki lub dobieranie wzoru do piosenki.

2) Pokaz i omówienie wzoru, demonstracja ćwiczenia.

4) Odtwarzanie wzoru różnymi technikami wraz z jednoczesnym śpiewaniem piosenki:

0x01 graphic
W powietrzu ręką- odwzorowanie z planszy, następnie z pamięci

0x01 graphic
Na powierzchni stołu- palcem, na tackach z piaskiem- palcem

0x01 graphic
Na dużych arkuszach papieru lub na tablicy- kredą , mazakiem

0x01 graphic
Na kartce rysunkowego papieru- pędzlem

0x01 graphic
W liniaturze zeszytu- ołówkiem lub długopisem

Schemat zajęć jest stały, jednak co tydzień zmienia się zestaw ćwiczeń ruchowych, ruchowo- słuchowych oraz wzór i piosenkę.

Sposób organizacji zajęć: zespołowe lub indywidualne, korzystne jest prowadzenie zajęć przez dwie osoby, z których jedna kieruje przebiegiem ćwiczeń, a druga kontroluje i koryguje pracę dzieci,

-zajęcia indywidualne prowadzi się w przypadku bardzo poważnych zaburzeń funkcji percepcyjno- motorycznych.

Liczebność zespołu: dzieci bez poważnych zaburzeń max 15, z zaburzeniami-7-8.

Czas trwania zajęć: zajęcia odbywają się raz w tygodniu i trwają 20 minut z grupą 5-latków, z grupą dzieci 6-letnich trwają 30 minut, w zespole terapeutycznym 45 minut.

 

Znaczenie Metody Dobrego Startu

Rozwija sprawność aparatu mięśniowo- ruchowego, sprawność manualną, koordynację obu rąk, ręki i nogi, kształtuje rytmiczność wykonywania ruchów w określonym czasie i przestrzeni, rozwija percepcję mięśniowo - stawowo- ścięgnową, czyli kinestezję, czucie pozycji i ruchów ciała bez kontroli wzroku, kształtuje świadomość ciężaru ciała, oporu, położenia i wzajemnego ruchu części ciała względem siebie.

Kształci sferę intelektualną: rozwija percepcję, zwiększając sprawność spostrzegania wzrokowego, co pozwala na zebranie bogatszego materiału doznań, zwiększa szybkość reakcji, wzmaga koncentrację i podzielność uwagi, rozwija pamięć i wyobraźnię, wpływa na rozwój myślenia kształcąc podstawowe procesy tj: analizę, syntezę, porównywanie, ułatwia rozumienie relacji całość-część, przyswojenie pojęć, prędkości czasu i przestrzeni oraz stosunków między nimi, przyzwyczaja do posługiwania się symbolami abstrakcyjnymi i strukturami, rozwija myślenie arytmetyczne.

Działa terapeutycznie także na sferę emocjonalno-motywacyjną.