Aniołowie Pana w gościnie u Abrahama

Aniołowie to wielcy wysłannicy Pana Boga. Mają piękne skrzydła, świetliste szaty i przynoszą dobrą nowinę. Ale czasem zjawiają się jak zwyczajni ludzie, bez skrzydeł i blasku.

Stary Abraham doświadczył właśnie takiego niezwykłego spotkania. Pewnego razu, gdy odpoczywał w cieniu dębu zobaczył na drodze trzech podróżnych. Nie wiedział, że byli to Aniołowie, ale wstał szybko, ukłonił im się nisko i zaprosił do swego namiotu, gdzie jego żona Sara przygotowała im jedzenie: chleb, ser, mleko i mięso. Nagle jeden z podróżnych powiedział, że Bóg obdarzy ich potomstwem. Sara aż się zaśmiała z tych proroctw, bo oboje z Abrahamem byli już bardzo starzy. Ale po roku urodził im się synek, Izaak. Gorąco więc dziękowali Bogu za spełnienie tej przyniesionej im przez Aniołów obietnicy.

Aniołowie Pana , goście Abrahama

Wy mnie napełnijcie radością spotkania

Gdy zamiast z bliskimi gadam z telewizorem

A gości odsyłam, bo przyszli nie w porę

Lub każę im czekać bo pilne mam zajęcie

Albo się brakiem czasu wciąż wykręcam

Wy mi pomóżcie drzwi domu otworzyć

I wierzyć że każdy kto z sercem przychodzi

To Posłaniec Boży

Amen

Powiedz, kto, kiedy i z jaką nowiną przyszedł do Ciebie jak Aniołowie do Abrahama.