Narada u Napoleona

(gra negocjacyjna oparta na zasadach gry „mafia”)

Opis:

Harcerze wcielają się w rolę wojowników Napoleona, pod którego przywództwem toczą naradę nad strategią walki (dobrze byłoby gdyby strategia ta oparta była na faktycznej strategii). Wojownicy wiedza jednak, że wśród nich ukryci są szpiedzy z innych armii, którzy nie tylko chcą podsłuchać strategie, ale i zabijają skrytobójczo członków armii Napoleona (każdej nocy jednego). Dlatego też, chcą c uchronić się od nieprzyjaciół, wojownicy Napoleona po całym dniu narad (po którym zapisują swe wnioski w specjalnym zeszycie) dyskutują nad tym, który z nich jest szpiegiem i w drodze głosowanie wyeliminowują podejrzanych. Gra toczy się do momentu, w którym wszyscy szpiedzy zostaną wykryci lub gdy wszyscy wojownicy Napoleona zginą. Wśród wojowników Napoleona jest oprócz tego jeden detektyw, którego zadaniem jest wykrycie szpiegów. Może on każdej nocy sprawdzić jednego wojownika i uzyskać od prowadzącego grę informację, czy jest on szpiegiem czy nie. Zdobywszy tę wiedze detektyw powinien starać się tak pokierować dyskusją, by zdemaskować szpiega nie pozostając przy tym jednak wykrytym. Jeżeli szpiedzy go wykryją, prawdopodobnie następnej nocy zostanie zabity...

Do przygotowania:

• faktyczna strategia walk Napoleona

Materiały:

• świeczka dla każdego uczestnika

• zapałki

• Ustalenia zaplanowane podczas dyskusji o strategii walk:

• Łączenie w ramach jednego batalionu kompanii doświadczonych żołnierzy i nowicjuszy - rekrutów

• Awansowanie w zależności od zasług bojowych w szeregach wojskowych własnych oddziałów

• Tyraliera zamiast zwartego szeregu. Za tyralierzystami dopiero idzie do walki masa żołnierska w kolumnie

• Skoncentrowanie większości własnych sił w punkcie strategicznym, najważniejszym, rozstrzygającym (zniszczenie siły przeciwnika w najboleśniejszym miejscu)

• Działanie poprzez zaskoczenie (wróg nie powinien orientować się w zasadniczym rozkładzie korpusów w szlaku ich marszruty); działanie w tajemnicy

• Zbieranie jak największej ilości informacji o posunięciach wroga (szpiedzy)

• Zachowanie jak największej siły uderzeniowej aż do decydującego momentu

• Oddziaływanie na psychikę wroga, złamanie jego odporności psychicznej (poprzez pokonanie dowódcy, zasugerowanie odcięcia odwrotu, itp.)