METODY NAUCZANIA JĘZYKÓW OBCYCH

1. METODA NATURALNA - przez konwersację z obcokrajowcem

• w nauczeniu indywidualnym (wczesny wiek ucznia) - wyniki dobre

• w nauczaniu szkolnym - wyniki słabe

2. METODA GRAMATYCZNA - odczytywanie zdań tekstu, tłumaczenie ich na j. ojczysty uczniów i wyjaśnianie, nawiązywanie do tekstu pouczeń gramatycznych i przeprowadzanie ćwiczeń polegających na tłumaczeniu z j. ojczystego na j. obcy.

W rozwoju metod syntetycznych - 3 kierunki:

• systematyczny - naśladowanie metod nauczania j. starożytnych; świadome przestrzeganie porządku i kolejności obowiązującej w systematycznej gramatyce łac.

• cel: bierne opanowanie języka (czytanie ze zrozumieniem)

• do pocz. 2 poł. XIX w.

• np. gramatyka ang. dla Niemców Teodora Arnolda (I wyd. w 1718)

• metodyczny - podanie gramatyki w celowo przemyślanym wyborze, dostosowanym do rzeczywistych potrzeb uczących się

• praktyczna gramatyka j. francuskiego - Meidinger (1783)

• podręczniki do j. franc. Karola Plötza (I wyd. 1848)

• automatyczny - materiał językowy składa się z pytań i odpowiedzi bez żadnego sensu

• np. samouczki Ollendorfa (1835, 1856)

• kiepskie wyniki.

3. METODA TŁUMACZENIOWA - wychodzenie od gotowego języka dzieła literackiego

• nauka indukcyjna

• stosowana od średniowiecza

• jako system przedstawił ją Wolfgang Ratichius (1571-1635)

4. METODA BEZPOŚREDNIA (POGLĄDOWA) - łączenie wyobrażeń językowych z pozajęzykowymi

• prekursor - Jan Amos Komański (1592-1671)

5. METODY NOWOCZESNE

• np. metoda słuchowo-wzrokowa

CELE NAUCZANIA J. OBCYCH W SZKOLE

• praktyczne opanowanie przez uczniów:

• umiejętności mówienia w zakresie tematyki życia codziennego

• umiejętności słuchania z pełnym zrozumieniem wypowiedzi w j. obcym w ramach przerobionej tematyki

• umiejętności czytania z pełnym zrozumieniem przy użyciu słownika łatwiejszych oryginalnych tekstów popularnonaukowych, publicystycznych i literackich

• ponadto:

• wyrobienie u młodzieży wytrwałości, systematyczności i dokładności w pracy, poczucia obowiązku i odpowiedzialności, aktywności i samodzielności oraz zamiłowania do pracy (przez proces dydaktyczny)

• zapoznanie młodzieży z najważniejszymi przejawami życia i kultury danego narodu, z jego tradycjami i postępowymi działaczami, z jego walką o pokój (przez treść nauczania)

• wdrożenie młodzieży do pracy zespołowej

PODSTAWOWE ZASADY NAUCZANIA JĘZYKÓW OBCYCH

Zasady ogólnodydaktyczne:

• zasada naukowości

• konieczność oparcia doboru materiału i metod nauczania na podstawach naukowych

• zasada systematyczności

• zasada związku teorii z praktyką

• zasada świadomego uczenia się

• zasada aktywności i samodzielności uczniów

• zasada poglądowości nauczania

• zasada przystępności nauczania

• zasada trwałości wiedzy

• zasada indywidualizacji w nauczaniu i wychowaniu

Zasady nauczania języków obcych:

• zasada wszechstronnego nauczania

• zasada prawidłowej kolejności nauczania sprawności językowej

• teoria - mówienie - czytanie - pisanie