Z pasa słuckiego pożytek

słowa: Jacek Kaczmarski, muzyka: Zbigniew Łapiński 1993

Markowi Karpińskiemu

Człowiek się staje bardziej ludzki

e H7

Gdy się przepasze pasem słuckim.

C H

Ów słuszną słynie w świecie sławą,

e H7

Że lewą stronę ma - i prawą.

C H7 e

Te same wzory i ozdoby

D7 G6 D7 G6

Dwoisty dobór barw rozdziela:

D G6 H7 e

Tą stroną na wierzch - znak żałoby,

D7 G6 D7 G6

Odwrotną zasię - znak wesela.

a e H7 e

Kwiecista jest wymowa stroju,

D7 G6 D G6 D

Milczącym mówcą - szlachcic strojny:

G6 H7 e

Lśni złotem brzuch na czas pokoju,

D7 G6 D G6

A karmazynem - na czas wojny.

a e H7 e

Pas przypisuje jak proporzec,

e H7

Czyni hetmanem, lub hołyszem:

C H

Zechcesz - poszarzy cię w pokorze,

e H7

Wzrośniesz - roziskrzy w słusznej pysze.

C H7 e

Gdy - wobec wiary - gnębi żal win,

D7 G6 D7 G6

Pas słucki chwacko zeń wyzwoli:

D G6 H7 e

Tak się owiniesz - jużeś kalwin,

D7 G6 D7 G6

Na opak włożysz - toś katolik!

a e H7 e

Przy tym niewielka jest to praca

D7 G6 D G6 D

Gdy zmienny humor, kaprys chęci:

G6 H7 e

Ot parę razy się poobracasz -

D7 G6 D G6

Nawet się w głowie nie zakręci!

a e H7 e

Gdy słuckim pasem się przepaszesz -

e H7

W siłę słabości zmieniasz lasze.

C H

Pas wszelakich możliwości miarką:

e H7

Póki na brzuchu, póki na brzuchu,

C G0 G G0

Póki na brzuchu - łeb na karku!

G D7 G (H e H7)

Póki na brzuchu - łeb na karku!

C H7 e