Literę ż piszemy, gdy:

a) następują wymiany głoskowe:

ż — g nadproże — próg, książka — księga, uważny — uwaga

ż — dz księża — księdza, mosiężny — mosiądzu

ż — h drużynowy — druh, Sapieżyna — Sapieha

ż — z zamrażarka — mrozu, mażę — mazać, włażę — włazu

ż — ź zagrożenie — groźny, duży — duzi, wożą — wozić

ż — s boży — boski, mężny — męski, węższy — wąski, książę — księstwo;

b) występuje ona po literach r, l, ł: drżenie, rżeć, ulżyć, łże;

c) wchodzi w skład partykuły -że lub tworzy partykułę -ż, np. niemalże, skończże, weźże, jakże, takoż, jakiż;

d) występuje po literze n w wyrazach zapożyczonych, np. aranżacja, branżowy, rewanżysta;

e) występuje w następujących wyrazach rodzimych i w formacjach od nich pochodnych: gżegżółka, mżawka, piegża.

Ponieważ litera ż występuje w wielu wyrazach zarówno rodzimych, jak i obcych, wątpliwości co do ich pisowni należy rozstrzygać za pomocą słownika.