Oznaczanie chlorków metodą Mohra

Metoda Mohra polega na bezpośrednim miareczkowaniu obojętnego roztworu zawierającego jony Cl^-, mianowanym roztworem azotanu (V) srebra w obecności chromianu(VI) potasu jako wskaźnika.

Ag⁺ + Cl^- → AgCl↓

Po całkowitym wytrąceniu jonów Cl^-, jony Ag⁺ reagują z chromianem (wskaźnik), wtedy zabarwienie roztworu zmienia się z żółtego na czerwonobrunatne, co wskazuje końcowy punkt miareczkowania.

2Ag⁺ + CrO₄^2- → Ag₂CrO₄

Chlorek srebra i chromian różnią się iloczynem rozpuszczalności. Chromian jest związkiem lepiej rozpuszczalnym w wodzie niż chlorek srebra, dlatego najpierw wytrąca się AgCl.

Wykonanie:

Odmierzamy pipetą 10cm³ badanej próby, przenosimy do kolby stożkowej, dodajemy około 1cm³ chromianu(VI) potasu i miareczkujemy mianowanym roztworem azotanu(V) srebra do zmiany zabawienia z żółtej na czerwonobrunatną.

Obliczenia:

Ag⁺ + Cl^- → AgCl↓

Z równania reakcji wynika, że 1 mol jonów Ag⁺ reaguje z 1 molem jonów Cl^-.

[g w próbie]

- stężenie molowe roztworu AgNO₃[mol/dm³]

- objętość roztworu AgNO₃ użytego do miareczkowania[cm³]

M_Cl- - 35,45[g/mol]

Wnioski:

Z naszego doświadczenia wyszło, że w badanej przez nas próbie było 0,0119g chlorków. Na to, że nasze wyniki były niepoprawne wpływ mieć mogły: węglany, fosforany(V) i inne aniony, które tworzą z jonami Ag(I) w środowisku obojętnym rozpuszczalne związki.