3. SDH (system synchroniczny, synchronizowany zegarem pierwotnym)

zalety:

- Posiada zaimplementowane mechanizmy bezpośredniego dostępu do strumieni o niższych przepływnościach w strumieniu zbiorczym (wskaźniki)

- Umożliwia w pełni zautomatyzowane, centralne i/lub rozproszone zarządzanie siecią

- Bardzo duża elastyczność sieci, dzięki informacjom kontrolno - sterującym

- Wysoka efektywność wykorzystania zasobów sieciowych

- Możliwość łatwej współpracy z systemami PDH (europejskimi, amerykańskimi bądź japońskimi)

- Uniwersalność struktury zwielokrotnienia pod względem przepływności przenoszonych strumieni cyfrowych)

- Znaczna niezawodność struktur sieciowych SDH

- Wysoka jakość usług transmisyjnych

- Obniżenie kosztów eksploatacyjnych sieci transmisyjnej

- Standaryzowany styk optyczny do współpracy urządzeń różnych producentów. Standaryzacja i uproszczenie sieci.

- Pojedyncza krotnica synchroniczna spełnia funkcje całej hierarchii urządza sieci plezjochronicznej, co prowadzi do zmniejszenia liczby urządzeń w sieci

-Żywotność.
- Możliwość realizacji nadzoru na całej długości połączenia

- Zastosowanie samo-naprawiającej się architektury umożliwiającej automatyczną rekonfigurację bez straty połączeń.

- Sterowanie programowe. Utworzenie kanałów zarządzania sieciowego wewnątrz ramki SDH oznacza możliwość sterowania programowego siecią np. obsługa alarmów, nadzór nad jakością transmisji, rekonfiguracja, zarządzanie zasobami sieci, bezpieczeństwo, planowanie i projektowanie sieci

- Przepustowość na żądanie. Dynamiczne przyporządkowanie żądanej przepustowości połączeniu. Realizacja usług szybkiej komutacji pakietów, przełączanie między sieciami LAN, telewizja wysokiej rozdzielczości HDTV.

- Przyszła sieć szerokopasmowa B-ISDN

wady:

- Wprowadzanie bitów dopełnienia na każdym poziomie zwielokrotnienia (np.. Nie jest możliwe dokładne umiejscowienie ramki 2Mb/s w kanale 140Mb/s

- Konieczność demultipleksacji i ponownej multipleksacji aby wydzielić kanał 64kb/s)

- W związku z dużą liczbą urządzeń zwielokratniających są ograniczone możliwości sterowania siecią

- Brak możliwości nadzoru jakości transmisji

- Mała podatność systemu na realizacją nowoczesnych usług

PDH

- Brak jednolitego, międzynarodowego standardu zwielokrotnienia strumieni cyfrowych,

- Brak możliwości transmisji sygnałów o przepływnościach niestandardowych dla danego poziomu

- Brak hierarchii zwielokrotnienia,

- Konieczność multipleksacji / demultipleksacji strumienia cyfrowego przy każdorazowym

- Duża różnorodność niestandardowego sprzętu, znaczna jego energochłonność

- Niska niezawodność,

- Bardzo ograniczone możliwości rekonfiguracji sieci transmisyjnej,

- Brak organicznych dla systemu mechanizmów zautomatyzowanego zarządzania siecią,

- Brak jednolitego standardu definiującego styk optyczny,

- Wysokie koszty systemu.

- Format ramki sygnału cyfrowego jest inny dla każdej przepustowości, bity dopełnienia;

- Zwielokrotnienie bitowe (zamiast bajtowego) - konieczność demultipleksacji do poziomu 2 Mbit/s przed wprowadzeniem do cyfrowych pól komutacyjnych;

- Dostęp do kanału cyfrowego o niższych przepływnościach jest możliwy po demultipleksacji wszystkich strumieni wyższych rzędów;

- Brak standaryzacji systemów o przepływności powyżej 140 Mbit/s,

- Trzy różne standardy systemów PDH na świecie.