Dominik Stawiński A-42 29.03.2006

Sprawozdanie T4

Temat: Wyznaczanie krzywej gięcia i jej zastosowanie w projektowaniu procesów

Cel:

Celem ćwiczenia jest wyznaczanie charakterystyki własności plastycznych materiału, która umożliwia obliczanie pracy odkształcenia plastycznego w procesach gięcia, oraz momentu gnącego.

Wstęp:

Plastyczne kształtowanie wyrobów giętych wymaga dokładnego wyliczenie momentu gnącego, który jednak jest uzależniony od wielu złożonych zjawisk takich jak: krzywoliniowy rozkład naprężeń w poprzecznym przekroju giętego elementu, czy też zmniejszanie się grubości elementu. Wyznaczana doświadczalnie charakterystyka własności plastycznych, przydatna tylko w procesach gięcia, pozwala wyznaczyć ten moment z dokładnością wystarczającą do zastosowań praktycznych. Charakterystyka własności plastycznych musi być niezależna od wymiarów próbki i daje się to osiągnąć dzieląc moment M przez wskaźnik wytrzymałości na zginanie poprzeczne przekroju elementu, oraz mnożąc krzywiznę 1 / ρ przez znaną grubość giętej blachy. Uzyskujemy w ten sposób zależność zastępczych naprężeń gnących бc od względnej krzywizny g / ρ .

Przebieg ćwiczenia:

W ćwiczeniu dokonaliśmy zginania próbki na maszynie wytrzymałościowej i otrzymaliśmy wykres zależności siły P użytej do gięcia od rozsunięcia u uchwytów maszyny wytrzymałościowej. Na podstawie tego wykresu sporządzamy krzywe zależności Бg (rw/g) , oraz λ (rw/g) dla badanego materiału. Wyniki obliczeń zamieszczamy w tabeli 1. .

Tabela 1.

m [mm]

11

21,5

31

41

51

60,5

71

82

91,2

101,5

112

122

132

142

155

P'[N]

596,6

631,0

658,6

675,9

689,7

710,3

720,7

734,5

744,8

758,6

772,4

780,7

786,2

796,6

792

g/ρc[1]

0,0253

0,0483

0,0713

0,0943

0,1174

0,1392

0,1634

0,1875

0,2099

0,2336

0,2577

0,2807

0,3037

0,3267

0,7133

Бg [MPa]

763,01

807,11

842,40

864,45

882,09

908,56

921,79

939,43

952,66

970,30

987,94

998,53

1005,59

1018,82

1020

rw/g [1]

39,009

20,195

13,519

10,100

8,021

6,683

5,621

4,832

4,265

3,782

3,380

3,062

2,792

2,561

0,902

λl

0,91

0,905

0,903

0,9

0,89

0,88

0,87

0,86

0,85

0,845

0,84

0,83

0,827

0,82

0,818

Parametry i współczynniki:

G1= 0,65 kG a= 44mm R= 80,4mm k= 2

g=1,85mm l= 10mm Pmax=79,2kg=792N b=55,1 mm

.

gdzie:

G1- siła ciężkości głowicy maszyny i cięgien

a- ramię działania siły

R- ramię siły P1

g- grubość próbki

l- długość nieobciążonej płytki

b- szerokość próbki

W wyliczaniu wartości w tabeli korzystałem ze wzorów:

P'- wartość siły działającej na materiał

g/ ρc- względna krzywizna

0x01 graphic
g/ ρc=0x01 graphic

0x01 graphic
Бg- zastępcze naprężenia gnące

0x01 graphic
Бg=0x01 graphic

rw/g =0x01 graphic

Wyznaczam kąt ugięcia:

α= 0x01 graphic
= 155 / 80,4 = 1,883 rad = 105,35o

Wnioski:

Na podstawie otrzymanych wykresów można stwierdzić, ze naprężenia rosną najszybciej w pierwszej fazie zginania, wtedy gdy promień rw ma małą wartość. Kiedy pokonamy odkształcenia sprężyste materiału przyrost naprężenia w funkcji promienia rw jest już wolniejszy ( g jest wartością stałą). Odwrotną sytuację mamy w przypadku współczynnika wypełnienia wykresu λl .Największy jest dla małych wartości promienia. Wraz ze wzrostem promienia zaczyna spadać i również na początku ten spadek jest szybki, a gdy materiał wejdzie w stan --> napręże[Author:D] ń plastycznych λl maleje powoli. Wyznaczony kąt α jest praktycznie równy rzeczywistemu kątowi zagięcia αrz = ok. 106 o .Różnice mogą wynikać z niedokładnych pomiarów wielkości próbki, a także z faktu, że współczynnik k jest tylko w przybliżeniu równy 2.