POLECENIA UŻYWANE W MATLABIE
Demo - demonstracja wykonania wielu poleceń
!nc lub !edit nazwa pliku.m - edycja pliku
q=[11 22 13; 21 22 23; 31 32 33]; - zapis macierzy
q(2,3)=123; - zmiana wartości dowolnego elementu ( 2 - wiersz, 3 - kolumna )
wym=size(q) - wymiar aktualnej macierzy q
Z=zeros(n,m) - macierz zerowa, gdzie n i m oznaczają dowolną liczbę wierszy i kolumn
Z=ones(n,m) - macierz o wszystkich elementach równych 1
E=eye(n) - kwadratowa macierz jednostkowa, tzn. na głównej przekątnej są 1
R=rand(n,m) - macierz o wszystkich elementach będących liczbami pseudozespolonymi
x=0:0.5:3 - szczególny przypadek macierzy o jednej kolumnie, zwana wektorem kolumnowym, lub macierz o jednym wierszu, zwana wektorem wierszowym; opis: x = wartość elementu : przyrost : wartość ostatniego elementu
clear - usuwa wszystkie zmienne z pamięci roboczej
k=sqrt(-1); - zapis jednostki urojonej
z=zr+zi*i; - sposób uzyskania macierzy o elementach zespolonych
ZA=angle(Z) - wyznaczenie argumentu ZA liczy zespolonej Z
ZI=imag(Z) - wyznaczanie części urojonej ZI liczby zespolonej Z
ZM=abs(Z) - wyznaczanie modułu ZM liczby zespolonej Z
ZR=real(Z) - wyznaczanie części rzeczywistej ZR liczby zespolonej Z
ZS=conj(Z) - wyznaczanie części sprzężonej ZS liczy zespolonej Z
s=a+b; % dodawanie macierzy
r=a-b; % odejmowanie macierzy b od macierzy a
il=a*b; % iloczyn macierzy
sp=a/b; % dzielenie lewostronne ( sp=a*b-1 )
sl=a\b; % dzielenie prawostronne ( sl=b*a-1 )
pm=a^n; % potęgowanie macierzy a do potęgi n
at=a'; % obliczanie macierzy transponowanej do macierzy a
mt=a.*b; - oznacza obliczenia mt(j,k)=a(j,k)*b(j,k)
st=a./b; - oznacza obliczenia st(j,k)=a(j,k)/b(j,k)
Obliczenia które możemy stosować w stosunku do macierzy kwadratowych:
wyznq=det(q); - wyznacznik macierzy q
rzad=rank(q); - rząd macierzy q
norma=norm(q); - norma macierzy q
wspolcz=poly(q); - wektor współczynników wielomianu charakterystycznego
odwra=inv(q); - macierz odwrotna do macierzy q
[v,w]=eig(q); - macierz wartości własnych i wektorów własnych macierzy q
Polecenia dotyczące wektora współczynników wielomianu f:
wi=conv(f,p); - mnożenie wielomianów f i p
wp=polyder(f); - obliczanie pochodnej wielomianu f
b=polyval(f,x0); - wartość wielomianu dla x=x0
wr=roots(f); - obliczenie pierwiastków wielomianu dla f(x)=0
wu=residue(f); - rozkład na ułamki proste
Komendy które stosujemy w zależności od żądanej postaci graficznej:
plot(x,y) - wykres w skali liniowej
semilogx(x,y) - wykres, na którym oś x jest w skali logarytmicznej
semilogy(x,y) - wykres, na którym oś y jest w skali logarytmicznej
loglog(x,y) - wykres, na którym oś x i y jest w skali logarytmicznej
polar(r,k) - wykres we współrzędnych i biegunowych
bar(x,y) - wykres słupkowy
stairs(x,y) - wykres schodkowy
xlabel(`coś') - opis osi x
ylabel(`coś') - opis osi y
Title(`cos') - tytuł danego wykresu
grid - naniesienie na wykres siatki współrzędnych
clg - wyczyszczenie ekranu graficznego
== - równość dwóch argumentów
~= - nierówność dwóch argumentów
<= - mniejszy równy
>= - większy równy
& - iloczyn logiczny
| - suma logiczna
~ - negacja
clc - wyczyszczenie całego ekranu tekstowego
disp(`Ten komunikat pojawi się na ekranie') - wprowadzanie na ekran tekstów informacyjnych
w=input(`wczytaj z klawiatury wartość zmiennej w =') - wprowadzanie danych z klawiatury