Pasożytnictwo jest to forma współżycia między co najmniej dwoma osobnikami, w której jeden z nich - pasożyt (parazyt) osiąga widoczne korzyści kosztem drugiego - gospodarza (żywiciela), szkodząc mu i prowadząc niekiedy do jego śmierci. W pasożytnictwie dochodzi najczęściej do wydzielania przez pasożyta metabolitów, które dla gospodarza niejednokrotnie okazują się toksyczne.

Aby mógł powstać układ pasożytniczy (układ pasożyt-żywiciel), parazyt musi spełniać określone warunki:

• nawiązać bezpośredni kontakt z żywicielem, który jest odpowiedni pod względem przemiany materii i tym samym syntetyzowanych substancji - stąd wynika specyficzność pasożytów i ich żywicieli

• przejawiać większą aktywność od gospodarza; siły obronne żywiciela powinny być mniejsze niż siła aktywności napastnika

• cechy pasożyta muszą być kompetentne do żywiciela i warunków środowiska w jakim on żyje

Nicienie

Cechy

1. Organizmy wielokomórkowe.

2. Charakteryzują się obłym kształtem ciała.

• Są rozdzielnopłciowe i mają dobrze wyrażony dymorfizm płciowy samice są zwykle większe od samców.

4. Nicienie jelitowe mogą żyć w organizmie żywiciela przytwierdzone torebką gębową do błony śluzowej jelita (Ancylostoma), zagłębione przednią częścią ciała w błonie śluzowej (Trichuris) lub utrzymywać się w świetle jelita (Ascaris, Enterobius).

5. Większość pasożytniczych nicieni ma rozwój prosty, który przebiega z udziałem jednego żywiciela.

6. Przykłady - owsik ludzki, węgorek jelitowy