Heinrich von Kleist

Książę Homburgu

Heinrich von Kleist (1771 - 1811)

• był synem kapitana, matka pochodziła ze szlachty

• w wieku 15 lat został sierotą

• mając 16 lat wstąpił do wojska

• brał udział w wojnie, co miało wpływ na jego psychikę (osobowość chłopca)

• po tych doświadczeniach nie bardzo wiedział, co ze sobą zrobić

• studiuje matematykę, przerywa studia, później powraca na studia, ponownie studiuje matematykę, studiuje nauki humanistyczne

• zaczyna pisać, ale było to hańbą dla ludzi pracujących w wojsku

• jego pierwszy utwór ponosi klęskę

• zakończył swoje życie samobójstwem (choroba romantyczna) wraz z nieuleczalnie chorą kobietą (Henriettą Fogel)

„Książę von Homburg”

• bohater marzyciel, dowódca

• wyrusza na pole walki

• zagubił się w ogrodzie Famberlinie, siedzi pod dębem i wije wieniec z lauru oznaczający wieczną sławę, marzenie o niej

• spotykamy go w ciekawym stanie - pół we śnie, pół na jawie

• jego wojska walczą

• obecność księcia w tym miejscu jest niewytłumaczalna

• przybywają: Elektor i jego żona oraz księżniczka Natalia

• Elektor wykorzystuje stan bohatera, kpi z niego, oplata wieniec łańcuchem (oznaka władzy), daje wieniec Natalii (oznaka miłości)

• Natalia chce wezwać lekarza

• Elektor, jego żona i Natalia wychodzą

• Książę ściąga księżniczce rękawiczkę

• Homburg pozostaje sam i rozważa dziwny sen: sława, władza i miłość.

• Z tego snu pozostaje coś realnego - rękawiczka Natalii

• Książę opowiada sen (i jednocześnie rzeczywistość) przyjacielowi Hohenzollernowi (opowiada sen jako rzeczywistość i rzeczywistość jako sen)

• Homburg znajduje się na naradzie wojskowej

• Elektor ostrzega Homburga, że zbliżająca się bitwa może zdecydować o losach królestwa.

• Książę nie słucha Elektora, gdyż chce zobaczyć reakcję Natalii na widok upuszczonej przez niego rękawiczki.

• Natalia podnosi rękawiczkę i przyznaje, że to jej własność.

• Książę Homburg przystępuje do walki i wygrywa ją.

• Serce wskazuje lepiej, co trzeba robić, niż rozkazy.

• Elektor zostaje zabity, więc Homburg zdobywa sławę i władzę.

• Wszystkie elementy snu zaczynają się urzeczywistniać.

• Natalia obiecuje mu swą rękę.

• Okazuje się, że Elektor nie zginął i poszukuje tego, kto przekroczył jego rozkazy.

• Rozstrzygnięcie stoi po stronie władzy.

• Homburg zostaje skazany na śmierć.

• Książę zostaje zrzucony ze szczytu marzeń na samo dno.

• W więzieniu oczekuje na ułaskawienie, które nie nadchodzi.

• Dla niego, stojącego przed śmiercią, ważne jest życie tu i teraz.

• Nie jest dla niego ważny piękny świat.

• Traci godność, bo prosi Elektorowi i Natalię o wstawiennictwo u Elektora.

• Jest gotów odstąpić od zamiaru poślubienia Natalii byleby tylko ocalić życie.

• Wobec śmierci sława, władza i miłość przestają być tak istotne.

• Wartość życia staje się czymś podstawowym.

• Natalia prosi o ułaskawienie księcia.

• Elektor pisze list ułaskawiający Homburga.

• Książę po przeczytaniu listu stwierdza, że nie jest bez winy.

• Drze list i postanawia poddać się śmierci.

• Natalia ściągnęła swój oddział, gdyż nie mogła się zgodzić na to, by zginął ktoś, kto wygrał walkę.

• Oddział prosi o ułaskawienie, żołnierze chcą oddać swoje życie za Homburga.

• Elektor jest nieugięty

• Hohenzollern przypomina Elektorowi, że o sposobie zachowania bohatera zadecydował sen. Czyli winien jest również Elektor, który też jest człowiekiem, na dodatek złośliwym.

• Homburg idzie na śmierć.

• Zdejmują mu opaskę z oczu i wkładają do ręki wieniec i łańcuch - to, o czym marzył.

• Marzenie i sen są siłą konstrukcyjną, pozwalają zdobyć miłość, sławę i władzę.

• Homburg dostaje ułaskawienie, towarzyszy mu Natalia.

• Sen i marzenie stwarzają rzeczywistość.