Metody logoterapia wg K. Błachnio

• Tworzą system, elementy są powiązane

• Logopedia holistyczna, całego organizmu wymaga wszechstronnych metod

-zaburzenie mowy

-objawy współwystępujące

-cechy osobowości

-różne uwarunkowania logoterapii

• Metody przeplatają się, uzupełniają

• ogólne usprawnienie organizmu, w zasadzie w każdym aspekcie

• wykorzystywane na różnych etapach pracy logoped.

• Niektóre posługują się tylko słowem, inne łączą słowo z instrumentami specjalistycznymi, lub pomocami dydaktycznymi,

1. lingwistyczne

2. fizjologiczne

3. psychologiczne

4. pedagogiczne

5. rysunkowe

6. taneczno-muzyczne

7. motoryczno-kinestetyczne

8. wzrokowo-słuchowe

-lingwistyczne-na materiale gramatycznym,

• wynika ze struktury i wypowiedzi słownej,

• wykorzystanie form gramatycznych jęz. Ojczystego

• poprawa, utrwalanie, badanie i ocena form językowych

• pozwala odróżnić elementy jęz. Ojczystego od gwarowych

• techniki szczegółowe w terapii-ogólna i szczegółowa obserwacja procesu artykulacji,

-określenie liczby liter i głosek w wyrazach

-luki fonematyczne

-odnajdywanie wyrazów podstawowych dla innych,

-klasyfikacja wyrazów,

-zamiana wyrażeń i zwrotów pojedynczymi wyrazami,

-filologiczna-ma materiale literackim

• powiązanie z gramatyka ma charakter wtórny/ gram. formy tekstu liter. Jako wypowiedź/

• zagadki, wierszyki, piosenki, opisy, inne,

• rola w ogólnym podnoszeniu kultury komunikacji i wypowiedzi, /doskonalenie osoby, ważne w wieku rozwojowym

• rozwijanie intelektu i emocji

• stosowana przy diagnozie -techniki czytania, pisania,

• kształtowanie uwagi w czytaniu, słuchaniu, swobody w wypowiedzi, użycie odpowiednich struktur zdaniowych, poprawa słownika, prawidłowej frazeologii, rozwijanie emocji, wyobraźni, pamięci, myślenia, wypowiedź,

• wykorzystuje materiał literacki, -liryczny, epicki, dramatyczny,

• rozwijanie umiejętności językowych, nawyków, kreatywności językowej,

• rozwija psychikę-intelekt, emocje, wole,

• umożliwia analizę tekstów literackich,

-psychologiczna

• oparta na empatii logopedy, i wynikach badań psychol.

• Oddziaływanie słowem na psychikę

• Kształtowanie intelektu, dążenie do optymalnego stanu mowy,

• Techniki tonujące emocje, i zachowanie osoby z zaburzeniami

• Techniki dydaktyczne wykorzystywane- podawcze, utrwalające, obserwacja, kontrola, ocena

• W codziennej pracy logopedycznej

• Stosowana w jąkaniu, logofobiach, afazji, alalii, oligofazji,

• zmiana emocjonalnego stosunku osoby z zaburzeniami do własnego zaburzenia, , ogólnemu obniżeniu napięcia emocjonalnego, zwiększenie samoakceptacji,

-pedagogiczna-opera się na dydaktyce

• łączy pracę logoterapetyczne z pedagogicznymi cechami nauczania-cele, metody, środki, / działania logoterapetyczne zgodne są z zasadami postępowania dydaktycznego/, tzn. praca logoterapetyczne musi być elastyczna, np. dobór środków, metod, zmienność w czasie ćw. , przeplatanie ćwiczeń, itd.,

są po za torów przedmiotowych, ale zgodnie z dydaktyka,

• tzn. wykorzystywanie takich sposobów pracy logop. by zgodna była z prawami dydaktycz.

-rysunkowa-przekodowanie psychiczno-motoryczne

• rysunki urozmaicają, inspirują, wyzwalają emocje, pomagają

• pomoc w usprawnianiu motoryki oralnej

• próba zmiany myśli, wrażeń na metodę plastyczną

• własny rysunek to zadowolenie, i motywacja

-taneczno-muzyczna- treści ruchowo-muzyczno-słuchowe

• jednoczesne wykorzystanie ekspresji przez ww. bodźce,

• gdy zaburzenia mowy, z dyskoordynacją słuchowo-ruchowa, ruchy niezgodne z muzyką,

• atrakcyjne techniki, śpiew, rytmika, taniec, gra na instrumentach, marsze, podskoki, ćw. w emisji głosy, dykcyjne,

• kształtuje sprawność psychofizyczna,

• obniżają napięcie psychofizyczne-u jąkających się,

• kształtowanie pamięci słuchowej, estetyki muzycznej, melodia, akcent, rytm,

• usprawnianie sprawności całego ciała,

• komunikacja niewerbalna, mimika ciała,

-motoryczno-kinestetycza- wykorzystuje treści ruchowo-czuciowe związane z realizacją głosek

• pomoc w uczeniu umiejętności i nawyków językowych -artykulacyjnych

• w dyslalią, w afazji,

• gimnastyka narządów mownych,

-wzrokowo-słuchowo-dotykowa- wykorzystuje funkcji zmysłów biorących udział w mowie

• wzrokowe-czytanie z ust, plus schematy rysunkowe, plastyczne, by urozmaicić fazy artykulacji głosek,

• ruchowe- daktylografia-przekazywanie teksty za pomocą palców

• słuchowy- np. dotyk ręki na budziku, i wyczuwanie wibracji,

• naturalne odruchy-kaszel, kichanie, głosy zwierząt, muzyka, itp.

• Dotykowy- przez odbiór cech artyk. za pomocą odczuwania wibracji narządów mownych

Błachnio K. ,,Vademecum logopedyczne,, WN UAM, Poznań 2001, str. 114-120,