TYPOLOGIA SŁOWNIKÓW ( jedno z kluczowych zagadnień metaleksykografii) to wyodrębnienie ich typów, modeli, wzorów, które będą stanowiły punkt odniesienia dla wszystkich elementów całego zbioru.

Nie istnieje jedna uniwersalna typologia słowników językowych; zastosowanie różnych kryteriów prowadzi do rozmaitych podziałów, np.

  1. JĘZYK OPISU

  1. słowniki jednojęzyczne, w których opisu jednostek danego języka dokonuje się przy użyciu wyrażeń tego samego języka;

  1. słowniki przekładowe, w których opis pojawia się w postaci ekwiwalentów danego wyrażenia w innym języku (innych językach):

- dwujęzyczne (bilingwalne);

- wielojęzyczne (multilingwalne).

  1. ZAWARTOŚĆ

  1. słowniki ogólne (ogólno-definicyjne) - ich celem jest przekazanie możliwie jak najbardziej wszechstronnej informacji o całym zasobie leksykalnym znanym ogółowi rodowitych użytkowników danego języka, a więc o znaczeniu (znaczeniach) wyrazów, pochodzeniu, fleksji, cechach składniowych, związkach frazeologicznych i przysłowiach, w jakich się pojawiają z ilustracją użycia w postaci przykładów itp.;

  1. słowniki specjalistyczne, inaczej wyspecjalizowane, w których opis dotyczy tylko fragmentu zasobu faktów językowych lub wybranych aspektów ich funkcjonowania, ale jest w tym zakresie bogatszy, bardziej szczegółowy.

Wśród słowników specjalistycznych możemy wyróżnić m.in. słowniki:

- ortograficzne;

-ortoepiczne (poprawnej polszczyzny);


  1. PRZEZNACZENIE

  1. słowniki popularne - pisane z myślą o szerokim kręgu odbiorców, nie dysponujących wykształceniem filologicznym;

  1. słowniki naukowe (czasami zwane też akademickimi) - będące de facto naukowymi opracowaniami określonych zagadnień przyjmującymi formę słownikową.

  1. ADRESATA

  1. słowniki dla rodowitych użytkowników języka;

  1. słowniki dla uczących się języka jako obcego ( w metaleksykografii nazywane pedagogicznymi).

  1. PODEJŚCIE DO MATERIAŁU JĘZYKOWEGO

  1. słowniki opisowe (deskryptywne) - charakteryzujące jednostki języka na podstawie tego, jak są (były) faktycznie używane;

  1. słowniki normatywne (preskryptywne) - ograniczające się do rejestracji zjawisk językowych zgodnych z obowiązującą normą językową.

  1. ZASIĘG CZASOWY SŁOWNIKA

  1. słowniki synchroniczne - opisujące funkcjonowanie słownictwa w jednym okresie rozwoju, np. 2. połowie XX wieku, ale też i np. w XVI wieku;

  1. słowniki diachroniczne - ukazujące zmiany słownictwa z biegiem czasu ( np. słownik etymologiczny).

  1. FORMĘ UTRWALENIA

  1. słowniki tradycyjne (papierowe):

- rękopiśmienne,

-drukowane;

  1. słowniki elektroniczne (komputerowe).

2