MIOTERAPIA W ORTODONCJI

Mioterapia w ortodoncji polega na stosowaniu ćwiczeń gimnastycznych mięśni głowy i szyi w celu poprawy warunków zgryzowych

Zasady stosowania mioterapii w ortodoncji, rodzaje ćwiczeń gimnastycznych i sposób ich wykorzystania w leczeniu zaburzeń morfologiczno - czynnościowych narządu żucia zostały opracowane przez A. P. Rogersa w 1906 r.

Systematyczne wykonywanie ćwiczeń powoduje zmianę cech morfologicznych włókien mięśniowych, które po pewnym czasie zwiększają masę, siłę i sprawność oraz zdolność do wykonywania dłuższej pracy bez oznak zmęczenia. Zmiany dokonujące się we włóknach mięśniowych wpływają na kształtowanie kości i stawów. Wpływ ten jest szczególnie widoczny w okresie wzrostowo - rozwojowym. W działaniu mięśni na kość ujawnia się wpływ dwóch sił pociągania i nacisku. Po stronie pociągania kość nawarstwia się, a w miejscu ucisku ulega resorpcji.

Podział ćwiczeń:

Ćwiczenie I - Rogersa:

Rogers podkreśla szczególna przydatność ćwiczeń w zaburzeniach narządu żucia będących wynikiem działania nawyków ustnych. Zaleca wykonywanie ruchów ćwiczebnych przeciwstawnych do ruchów nawykowych.

Ćwiczenie II

Ćwiczenie III

Ćwiczenie IV

Ćwiczenie V - Gwizdanie i dmuchanie

Ćwiczenie VI

Ćwiczenie VII - symetryczne ustawienie żuchwy w stosunku do szczęki

Ćwiczenia z płytami zastosowanie:

Płytka do ćwiczeń języka stosowana jest w eliminacji nawyku językowego

Płytka przedsionkowa z wałem nagryzowym stosowana jest do skracania wydłużonych siekaczy

Ćwiczenie Brodiego stosowane jest w eliminacji nawyku językowego. Polega na utrzymywaniu stałego kontaktu języka z podniebieniem przez dociśnięcie krążka do podniebienia

Ćwiczenie ze szpatułką - stosowane do wyprowadzania ze zgryzu krzyżowego pojedynczego zęba

Reedukacja połykania wg Moyersa

Ćwiczenie mięśniowe stosuje się jako:

Efekty stosowania ćwiczeń zależą od: