Wspólna Polityka Rolna

Podstawowe zasady Wspólnej Polityki Rolnej realizowanej przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zostały ustanowione w Traktacie o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 25 marca 1957 roku, czyli w Traktacie Rzymskim. Państwa założycielskie w chwili tworzenia EWG dążyły do zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego obywatelom Wspólnoty oraz zwiększenia dochodów rolniczych. Z uwagi na specyfikę produkcji rolnej, rolnictwo uznano za szczególną dziedzinę gospodarki. Regulacje dotyczące rynku rolnego wydzielono ze wspólnego rynku innych towarów i usług zapewniając mu system ochrony oparty na działaniach interwencyjnych i protekcjonistycznych.

Wspólna Polityka Rolna (WPR) w Unii Europejskiej, przez wielu uważana za jedną z najważniejszych jej dziedzin, jest najbardziej rozwiniętym i najkosztowniejszym działem polityki gospodarczej,. Rolnictwo cieszy się dużym wsparciem i ochroną, czego nie można powiedzieć o innych sektorach gospodarki, funkcjonujących według zasad rynkowych.

Do najistotniejszych zadań Wspólnej Polityki Rolnej należą:

• poprawienie produkcyjności rolnictwa poprzez rozwój techniczny,

• stworzenie warunków dla sensownego rozwijania produkcji rolnej, a także całkowitego spożytkowania czynników produkcji, głównie siły roboczej,

• zagwarantowanie właściwego poziomu życia ogółu ludności rolniczej, głównie poprzez podwyższenie ich prywatnego dochodu,

• ustabilizowanie rynków agrarnych,

• zagwarantowanie permanentnych dostaw żywności,

• kreowanie właściwych dla konsumentów cen.

Wspólna Polityka Rolna opiera się na trzech zasadniczych regułach:

• jednolitość rynku - likwidacja wszystkich ograniczeń na rynku rolnym pomiędzy państwami członkowskimi Wspólnoty, wdrożenie wspólnych jednolitych unormowań odnośnie działania tegoż rynku,

• priorytety dla krajów członkowskich - pierwszeństwo sprzedaży artykułów rolnych wyprodukowanych w państwach członkowskich, złożony system ochrony przed sprowadzaniem tychże produktów z krajów trzecich,

• solidarność finansowa - solidarne obciążenie kosztami związanymi z WPR. Koszty te ponoszą kraje członkowskie, bez względu na to, w jakim stopniu wykorzystują środki z puli Wspólnej Polityki Rolnej.