WYKŁADY

Literatura podstawowa:

  1. Kochan M., Pojedynek na słowa. Techniki erystyczne w publicznych sporach, Warszawa 2005;

  2. Korolko M., Retoryka i erystyka dla prawników, Warszawa 2001;

  3. Schopenhauer A., Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów, Warszawa 2000;

  4. Szymanek K., Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny, Warszawa 2005;

  5. Szymanek K., Wieczorek K.A., Wójcik A.S., Sztuka argumentacji. Ćwiczenia w badaniu argumentacji, Warszawa 2003.

Literatura uzupełniająca:

  1. Hołówka T., Kultura logiczna w przykładach, Warszawa 2006;

  2. Kohout J., Retoryka. Mowa zjednuje ludzi, Gliwice 2006;

  3. Obremski K., Retoryka dla studentów historii, politologii i dziennikarstwa, Toruń 2004;

  4. Perelman C., Imperium retoryki, Retoryka i argumentacja, Warszawa 2002;

  5. Pratkanis A., Aronson E., Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, tłum. J. Radzicki, M. Szuster, Warszawa 2003;

  6. Rusinek M., Między retoryką a teraźniejszością, Kraków 2003;

  7. Rusinek M., Załazińska A., Retoryka podręczna, czyli jak wnikliwie słuchać i przekonująco mówić, Warszawa 2005.

ĆWICZENIA

Literatura podstawowa:

  1. Kochan M., Pojedynek na słowa. Techniki erystyczne w publicznych sporach, Warszawa 2005;

  2. Schopenhauer A., Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów, Warszawa 2000;

  3. Szymanek K., Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny, Warszawa 2005;

  4. Szymanek K., Wieczorek K.A., Wójcik A.S., Sztuka argumentacji. Ćwiczenia w badaniu argumentacji, Warszawa 2003.

Literatura uzupełniająca:

  1. Hołówka T., Kultura logiczna w przykładach, Warszawa 2006;

  2. Korolko M., Retoryka i erystyka dla prawników, Warszawa 2001;

  3. Pratkanis A., Aronson E., Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, tłum. J. Radzicki, M. Szuster, Warszawa 2003;

  4. Rusinek M., Załazińska A., Retoryka podręczna, czyli jak wnikliwie słuchać i przekonująco mówić, Warszawa 2005.

Tematyka ćwiczeń

Lp.

Temat

Liczba godzin

Treści nauczania

1.

Techniki erystyczne odnoszące się pośrednio lub bezpośrednio do tematu sporu

2

Grupa I; 2.1. - 2.4.:

  • „uogólnienie” (istota, przykłady, sposoby obrony)

  • ad hominem

  • „subtelne rozróżnienia”

  • „nieistotne uściślenia”

2.

Techniki erystyczne odnoszące się pośrednio lub bezpośrednio do tematu sporu (cd.)

2

Grupa II; 2.5. - 2.8.:

  • „zmiana tematu”

  • „belka w oku”

  • „to już było”

  • „fabrykowanie kontrowersji”

3.

Techniki erystyczne odnoszące się pośrednio lub bezpośrednio do tematu sporu (cd.)

2

Grupa III; 2.9. - 2.12.:

  • „woda na młyn”

  • „teza lub antyteza”

  • „przykład przeciwieństwa”

  • retorsio argumenti

4.

Techniki oddziałujące bezpośrednio na audytorium

2

Grupa IV; 2.13. - 2.17.:

  • „do kamery”

  • ad verecundiam

  • „drastyczny opis”

  • „ironiczna niekompetencja”

  • ad auditores

5.

Techniki oddziałujące bezpośrednio na audytorium (cd.)

2

Grupa V; 2.18. - 2.22.:

  • „przyklejanie etykietek”

  • „słuszne w teorii, niesłuszne w praktyce”

  • ab utili

  • „bełkot”

  • „kabaret”

6.

Techniki działające na współrozmówcę

2

Grupa VI; 2.23. - 2.27.:

  • “wyprowadzanie z równowagi”

  • „czarna teczka”

  • noblesse oblige

  • „taktyka zapytań”

  • ad personam