Postęp biologiczny w uprawie buraka pastewnego

Na dzień 1 października na liście znajduje się 14 odmian buraka pastewnego zarejestrowanych w Polsce, z czego 79% odmian wyhodowano w Polsce, a 21% to odmiany zagraniczne (duńskie). Pierwszą zarejestrowaną odmianą buraka pastewnego była „Ursus Poly” (1968), zaś ostatnią odmianą zarejestrowaną był „Centurion” (2009). Wszystkie odmiany zarejestrowane w Polsce zostały wyhodowane przez: Małopolska Hodowla Roślin-HBP sp. z o.o., o odmiany zagraniczne zostały wyhodowane przez: DLF Trifolium A/S Dansk Planteforaedling.

Odmiany oraz data wpisania buraka pastewnego do krajowego rejestru:

Średni plon korzeni w 2008 roku (u wszystkich zarejestrowanych odmian) w doświadczeniach wynosiły prawie 990 dt z ha i były o około 130 dt z ha mniejsze niż w wyjątkowo sprzyjającym roku 2007, ale większe niż w roku 2006. Najwyższy plon korzenia uzyskano przy uprawie odmian Rekord Poly (1027 dt z ha), Zentaur Poly (1020 dt z ha) zaś słabo plonowała odmiana Krezus (918 dt z ha).

Plony suchej masy osiągnęły poziom 133 dt z ha. Wśród odmian, podobnie jak w poprzednich latach, największe plony suchej masy dał Zentaur Poly. Względnie słabiej niż w poprzednim roku wypadła odmiana Rekord Poly. Średni plon liści z ha wynosił około 341 dt i był nieznacznie wyższy niż w roku ubiegłym (335 dt z ha). Największy plon liści uzyskano w uprawie odmiany Krezus (361 dt z ha), zaś najniższy plon uzyskały odmiany Ursus Poly (317 dt z ha), Syriusz (319 dt z ha) oraz Solidar (323 dt z ha).

W 2010 roku nie było odmian buraka pastewnego rekomendowanych dla województwa Lubelskiego.

Postęp biologiczny w uprawie buraka pastewnego jest duży gdyż dominujące jeszcze w latach sześćdziesiątych odmiany wielokiełkowe zostały stopniowo zastąpione przez odmiany jednokiełkowe. Wykorzystanie w hodowli efektu heterozji znacząco wpłynęło na podniesienie plonu i ograniczenie podatności buraka na chwościka.

Kolejnym przykładem postępu biologicznego w uprawie buraka jest fakt iż odmiany które zostały zarejestrowane najpóźniej są odmianami poliploidalnymi lub triploidalnymi które różnią się od diploidów większymi rozmiarami pojedynczych komórek, organów i całych roślin. Są one wykorzystywane w hodowli ze względu na wyższe plony. Najczęściej jednak formy poliploidalne, u których liczba chromosomów nie została zbyt znacznie zwielokrotniona, są większe niż formy diploidalna. Nie tylko cała roślina jest większa, ale równocześnie zwiększeniu ulegają wszystkie jej części: liście, kwiaty, szparki, a nawet ziarna pyłku. Wzmaga się żywotność rośliny, jej odporność.