Różne rodzaje dewiacji kompasu magnetycznego i sposoby ich kompensacji.

Formuła Archibalda - Smith 'a

a	b	c	siły wzdłużne aX + bY + cZ
d	e	f	siły poprzeczne dX + eY + fZ
g	h	k	siły pionowe gX + hY + kZ
sztaby wzdłużne	sztaby poprzeczne	sztaby pionowe	współczynniki + (u góry i po lewej) - (u dołu i po prawej

B i C to dewiacja pół okrężna

D i E to dewiacja ćwierć -okrężna

A - współczynnik niezależny od kursu statku. Kompensacja polega na odkręceniu całego kompasu i obrotu jego podstawy względem osi statku.

B i C - współczynniki bardzo niestabilne, z powodu różnic temperatur, uderzeń kadłuba itd. Wymóg corocznej kompensacji. Wsp. B kompensowany na kursach 90 i 270 st., wzdłużnymi sztabami Wsp. C kompensowany na kursach 360 i 180, poprzecznymi sztabami.

D - współczynnik zawsze dodatni bardzo stabilny ponieważ polega na stałych elementach konstrukcyjnych statku. Kompensacja raz przy wyjściu statku ze stoczni za pomocą kul kompensacyjnych (i odległości od siebie). Kompensacja w przypadku transportu ładunków żelaznych. (ruda, czołgi itd.)

E - wsp. mały, mało czynników wpływających, nie kompensuje się go. Ale jeżeli tak to kulami kompensacyjnymi (ich kątem, niesymetrycznością).

Dewiacja przechyłowa

Na statkach małych kompensacja polega na przechyleniu statku na kursach 360 i 180 st.

i dostawieniu pionowego magnesu kompensatora. Na statkach dużych przechylenia są trudne dlatego stosuje się inklinometr i za jego pomocą wyznacza się pionowy magnes kompensator.

P

Q

Θ