Edyta Wasik kl. III „g”

Temat: Los bohatera, który staje się przestrogą. Omów na wybranych przykładach.

  1. Literatura podmiotu:

4. Mickiewicz A.: Pan Tadeusz. Wyd. 2005. ISBN 83-7327-192-9

5. Nałkowska Z.: Granica. Wyd. 1986. ISBN 83-0511494

3. Słowacki J.: Kordian. Wyd. 2007. ISBN 978-83-7327-167-8

1. Sofokles: Antygona. Przeł. Kazimierz Morawski. Wyd. 2004. ISBN 83-7327-210-0

2. Szekspir W.: Makbet. Przeł. Józef Paszkowski. Wyd. 2008. ISBN 978-83-7327-022-0

  1. Literatura przedmiotu:

1. Droga K.: Pan Tadeusz. „Cogito”. Wyd. 2006 nr 18, s.74-75

2.Kruszczyńska A.: Kordian Juliusza Słowackiego. Wyd. 2009.

3. Kulik I.: Makbet Williama Szekspira. Wyd. 2007.

4. Starnawski J.: Antygona Sofoklesa. Wyd.1983.

5.Zaworska H.: Granica Zofii Nałkowskiej. Wyd. 1966.

III. Ramowy plan wypowiedzi:

  1. Określenie problemu: Życie, czyny i myśli bohaterów jako przestroga dla odbiorców.

  1. Kolejność prezentowanych argumentów:

1) Antyczny dramat Sofoklesa ukazaniem granic władzy państwowej, pychy i zarozumiałości.

2) Żądza władzy drogą zguby - na podstawie „Makbeta” W. Szekspira.

3) Kordian jako postać borykająca się z problemami natury osobistej i politycznej.

4) Porywczy charakter bohatera romantycznego przykładem zguby człowieka.

5) Brak odpowiedzialności przyczyną tragedii wielu istnień - rozważania w oparciu o postać Zenona Ziembiewicza.

  1. Zakończenie