Postacie:

 

Scena pasterzy

 

W scenerii zimowego lasu palą się małe światełka. Wokoło rozlegają się ciche dźwięki melodii kolędy: „Cicha noc”.

Po lesie kroczy Anioł I.

 

I Anioł: Śpi Betlejem zatłoczone

w dali łąki położone.

Stado owiec na wypasie,

najedzone wkrótce zaśnie.

Pasterze stad swoich strzegą,

o Boskich planach nie wiedzą.

Przy ognisku się położyli,

chcąc odpocząć w nocnej chwili.

 

Przy ognisku śpią dwaj pasterze, zaś jeden z nich czuwa nad owczarnią z tyłu sceny. Po chwili Pasterz I dołącza do swych braci i mówi:

 

I Pasterz: Śpijcie spokojnie.

Ja czuwam nad owczarnią.

Dołożę też trochę drew do ogniska,

by braciom pasterzom nie było zimno.

Pasterz dokłada drew, patrzy na niebo i zauważa dziwny blask.

 

Na Boga!, niebo się pali!

Z nieba zstępują aniołowie biali.

Grzesiu, Wojtku, wstawajcie!!!

Koniec świata bliski!

Uciekać trzeba!

 

Naraz nadchodzą pozostali Aniołowie. Zatrzymują się obok pasterzy, chcąc im opowiedzieć wesołą nowinę. Śpiewają kolędę:

 

Aniołowie: Wesołą nowinę bracia słuchajcie,

niebieską Dziecinę z nami witajcie.

 

Pasterze: Jak miła ta nowina,

mówcie, gdzie ta Dziecina,

byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.

 

I Anioł: Chwała na wysokości Bogu,

nie bójcie się pasterze.

Zwiastuję wam radość wielką:

Dziś w Betlejem narodził się

Mesjasz - Zbawiciel całego Świata.

II Anioł: Idźcie Go powitać.

 

III Anioł: Znajdziecie niemowlę w stajni,

w żłobie położone.

 

Aniołowie odchodzą.

 

I Pasterz: Co mamy czynić bracie Wojtku?

 

III Anioł: Idźcie do Betlejem,

gdzie Dziecię zrodzone,

w pieluszki powite, w żłobie położone.

Oddajcie Mu pokłon boski,

On osłodzi wasze troski.

Aniołowie śpiewają kolędę: „Bosy pastuszek”, zaś refren wykonują wszyscy.

 

I Pasterz: Zaraz, zaraz, z pustymi rękami,

przed Panem staniemy?

 

II Pasterz: Cóż my możemy Jemu ofiarować?,

przecież sami nic nie mamy.

 

II Anioł: Każdy da, to co ma.

Czy mało, czy dużo.

Zanieście Panu ciepłe kożuszki,

by maleńkiej Dziecinie nie było już zimno w nóżki.

I Pasterz: Teraz jednak już ruszajmy witać Boga,

bo przed nami długa droga.

 

♫ Aniołowie prowadzą pasterzy do ich stada, położonego niedaleko lasu - śpiewają kolędę: Pójdźmy wszyscy do stajenki. Następnie Aniołowie gromadzą się wokół stajenki.

Scena przy żłobie

 

W tle słychać nastrojową melodię instrumentalną. Aniołowie towarzyszą św. Rodzinie przy stajence, zaś pasterze siedzą w ukryciu za drzewami świerku.

 

III Anioł: Nad Dzieciątkiem Matka święta

pochylona klęczy.

Chustką z głowy owinęła

swego synka jedynego.

 

I Anioł: Wyciągnęło Boże Dziecię rączki

ze żłóbka do ludzi,

i choć malusieńki,

Król Świata się rodzi.

 

Kolęda: „Jezus malusieńki”

 

Maryja: Mój drogi Józefie, czemu smutny stoisz?

 

Józef: Spójrz Maryjo, lecą płatki śniegu,

a dach szopy tylko słomą jest pokryty.

Wszędzie zimno jest wokoło;

brak kołyski i pierzynki dla syneczka naszego.

 

Józef wychodzi za szopkę, by przynieść Maryi żłóbek.

 

Maryja: O syneczku najmilejszy,

spośród ludzi najbiedniejszy.

Tylko mi tu nie płacz proszę,

bo Ja żalu już nie zniosę.

 

Wchodzi Józef z kołyską dla Jezusa.

 

Maryja spaceruje z Jezuskiem do melodii kolędy: „Gdy śliczna Panna”,
a następnie śpiewa refren.

 

Maryja: Śpij syneczku, już noc ciemna na niebie.

Nie bój się, Ja jestem z Tobą,
nawet złote gwiazdy migocą dla Ciebie.

 

Józef: Ach witajcie pastuszkowie,

goście nam mili.

Bóg wam zapłać,

żeście nas tu dzisiaj odwiedzili.

 

I Pasterz: Czym Cię dzisiaj ucieszymy?

II Pasterz: Ciepły kożuch użyczymy.

 

Pastuszkowie kłaniają się, po czym składają Jezusowi swe dary.

III Pasterz: A teraz razem zagramy,

na fujarkach jak umiemy.

Przyrzekamy Ci Dzieciątko,

że Cię kochać wciąż będziemy

 

♫ Pasterze naśladują granie kolędy: „W żłobie leży” na fujarkach.

Po chwili siadają przy żłobie.

 

Józef: Patrzcie moi mili,

jacyś goście spieszą.

Zaprosimy więc ich do nas,

niech się z nami cieszą.

 

Naraz wbiegają radośni krakowiacy, trzymając w ręku swoje serca.

Śpiewają piosenkę do znanej melodii ludowej:

 

„Albośmy to jacy, tacy, jacy, tacy,

chłopcy krakowiacy.

Czerwona czapeczka,

na cal podkóweczka,

niebieska sukmana,

Danaż, moja dana.

 

I Krakowiak: O Dzieciątko Boże,

leżące w ubogiej stajence,

przyjmij nasze tańce,

przyjmij nasze serce.

Dzieci krakowskie składają swoje dary, po czym wykonują swój taniec ludowy.

Po chwili siadają z boku sceny.

 

III Anioł: Oj, rety, coś migocze tam w oddali!

 

Do skocznej melodii ludowej: Poszła Karolinka, para taneczna wesołymi podskokami ( gęsiego) zmierza w kierunku stajenki.

 

I Dziecko ze Śląska: My ze Śląska spieszymy do ciebie Jezuniu,

choć biedne nasze pola i wioski,

chcemy z tobą dzielić nasze wspólne troski.

 

II Dziecko: Hej!, muzyczko, graj śląskiego nam trojaka!

 

III Dziecko: Podajmy sobie ręce,

i zatańczmy w koło.

Dzieciątku Bożemu niech będzie wesoło.

 

Pary dzieci śląskich wykonują Trojaka, a następnie odchodzą na bok sceny.

 

I Anioł: Patrzcie, patrzcie, cóż to znaczy?
Toć to idą kujawiacy!
Do melodii smutnego kujawiaka (np. Czerwone jabłuszko) - para dzieci krokiem tanecznym zmierza do żłobka, trzymając w ręku kłosy zbóż.

 

I Dziecko z Kujaw: Idziemy do Ciebie, o maluśki Boże,

z naszych pól kujawskich przynosimy Ci zboże.

 

Dzieci składają swe podarki.

 

II Dziecko: Byś się uśmiechał malutki Panie,

to Ci zatańczą Kujawianie.

 

Pary dzieci kujawskich wykonują kujawiaka, po czym siadają z boku sceny.

 

II Anioł: Co to?, kto to?,

I kaszubskie dzieci spieszą ciemną nocą wśród zamieci.

 

♫ Pary dzieci kaszubskich wraz z haftowaną poduszką wesoło maszerują, śpiewając kolędę: Do Betlejem w języku kaszubskim.

 

I Dziecko z Kaszub: Okryjemy cię zaraz podusią,

z Józefem i mamusią,

byś wygodnie leżał sobie

w tym ubogim żłobie.

 

I dziecko składa w darze poduszkę z haftem kaszubskim.

 

II Dziecko: Niech Kaszubska gwara nigdy nie zaginie,

I jak Wisła przez Polskę do ciebie popłynie.

 

Dwie pary ludowe wykonują: Szewca, po czym odchodzą na bok sceny.

 

Józef: Pięknie postąpiliście,

że Jezusowi swoje dary złożyliście.

A wasze kaszubskie śpiewanie

w sercach nam na zawsze pozostanie.

 

Maryja: I Ja za przybycie wam dziękuję,

zdrowia, szczęścia powinszuję

na ten Nowy Rok.

 

II Dziecko z Kaszub: W dniu wielkiej radości,

zaśpiewajmy teraz razem

w imię zgody i jedności.

 

♫ Wszyscy mali artyści wstają, by wspólnie zaśpiewać uroczystą kolędę:
Gdy się Chrystus rodzi.

Zbigniew Trzaskowski „Jezus malusieńki” Wybór jasełek i obrazków bożonarodzeniowych; Jedność Kielce 2000 r.