Teoria wych.

Z czego korzysta t. Wych.:

-ped, ogólnej- (metody badań, nauki dydaktyczne, rozwój osobowości...)

-psychologii (skuteczne działania wych.)

-socjologii (efektywność działań wych., )

-filozofii (dostarcza kryteriów motywacyjnych, formuje wzorce, )

-prakseologia ( ogólna teoria sprawnego działania)

FUNKCJE t. Wych:

  1. deskrypcyjna (diagnoza zachowań człowieka, które doprowadzały do stanu obecnego (objawy, stopień, przyczyny)

  2. eksplanacyjna (badanie i wyjaśnianie zależności występujących w rzeczywistości wychowawczej)

  3. projektująca (stanowi istotę t. Wych., to opis przestrzenno- czasowego porządku czynności, które w określonych warunkach umożliwia osiągnięcie pożądanego stanu rzeczy)

Wychowanie fiz.

ZDROWIE- stan równowagi psych. I fiz., a nie tylko brak choroby .

3 Płaszczyzny:

  1. zdrowie fizyczne

  2. zdrowie psychiczne

  3. zdrowie społeczne

Wychowanie zdrowotne: obejmuje kształtowanie postaw i czynnych zachowań prozdrowotnych, odpowiedzialność za swoje zdrowie, zapobieganie chorobą, wiedza: co szkodzi, a co pomaga.

Formy pracy os watowej: konkursy, pogadanki, plakaty

Wychowanie fiz: rozwijanie cech motorycznych, tj. szybkość, siła, wytrzymałość...

Cele: podnoszenie sprawności fiz., kształtowanie postawy związanej z osobista troską o stan fiz. Organizmu, sprawność fiz., urodę i zdrowie.

Kultura Fiz.: polega na świadomej i stałej pracy nad sobą, na poczuciu odpowiedzialności za zdrowie własne i publiczne, na wrażliwości na potrzeby zdrowotne i cierpienie innych ludzi.

Komponenty: sport, turystyka, rekreacja.

Funkcje wych fiz.:

-pobudzająca [stymulacyjna]

-adaptacyjna [przystosowawcza] -wykształcenie cech tj. refleks, koordynacja

-kompensacyjna [wyrównawcza] -działa profilaktycznie

-korekcyjna [poprawcza]- działania terapełtyczne

Sztuka, pojęcie i jej funkcje

Wg. Tatarkiewicza 3 znaczenia:

  1. umiejętność- dyspozycje człowieka do wykonywania czegoś wzbudzającego ogólny podziw w społ.

  2. czynność prowadząca - do powstania dzieła

  3. całokształt wytworów- działa artystyczne + dzieła sztuki

Funkcje Sztuki:

Sztuka wg. Okonia: wywodzi się z języka greckiego i wiąże się ze zręcznością i biegłością osiąganymi przez wytrwałą praktykę zmierzającą ku jakiemuś celowi, cel ten mógł być : estetyczny, etyczny, użyteczny. Wiąże się ze sztukami pięknymi, ze sztuką postępu, ze sztukami wyzwolonymi (arytmetyka, geometria, astronomia, gramatyka, dialektyka, retoryka...)

Sztuka w spoczynku: (malarstwo, rzeźba)

Sztuka dynamiczna: (dramat, taniec)

Wychowanie estetyczne

Wych. estetyczne w szkole

- J. Sturm- docenia wagę dzieł artystycznych, w jego programie edukacji duże znaczenie miały zajęcia teatralne.

- wprowadzenie przedmiotów artystycznych do szkuł. J. Ruskin -zaproponował aby nauka plastyki obejmowała: wiedzę z histori i teorii sztuki, swobodna ekspresję artys., estetyczne wykonywanie zadań.

-obejmuje akcję masowego upowszechniania sztuki

-stworzenie warunków do swobodnej kreacji artystycznej

-tworzenie sieci wyspecjalizowanych instytucji kultury

jako środek podnoszenia poziomu kultury moralnej i estetycznej społ. i aktywizacji kulturowej różnych środowisk.

GŁÓWNE DZIAŁY TEORII WYCH. ESTETYCZNEGO:

-plastycznego (oddziałuje głównie na zmysły wzroku)

-muzycznego (kształtowanie wrażliwości muzycznej, rozwijanie umiejętności np. grania na instrumencie, pełni również rolę terapeutyczną)

-literackiego (kształtowanie osobowości, wzbogacają wiedzę, rozwijają myślenie i wyobraźnię. )

-filmowego (oddziałuję na wyobraźnię, pogłębia wrażliwość estetyczna i moralną)

-teatralnego (dostarcza wiedzy o języku teatru, wzbogaca o wartości estetyczne i społ.-moralne)

-przez taniec ( eagowanie stresu, dostarcza wiedzy o tańcu jako dziedzinie sztuki)

wychowanie umysłowe

Naucznie wychowujące J.F. Herbarta -

-racjonalna organizacja pracy uczniów

-wartości zawarte w treściach nauczania

-kształtowanie postaw, przekonań i motywów postępowania

-rozwijanie osobowości uczniów

Rola nauczyciela w promowaniu wychowania umysłowego:

-organizuje program nauczania,

-proponuje społ. uczenie się

-wychwytuje zdolności indywidualne uczniów

-interweniuje w niewłaściwych sytuacjach

Cele wych. umysłowego :

Wg. Okonia- rozwijanie umysłu w celu umiejętnego kierowania własną działalnością praktyczna i poznawczą oraz jej koordynowania

Wg. Muszyńskiego- kształtowanie naukowego pogladu na świat, kształtowanie zdolności poznawczych, rozwijanie emocji i motywacji.

Cele wych. umysłowego wg. Górniewicza:

-rozwijanie zdolności poznawczych

-pogłębianie wrażliwości intelektualnej

-kształtowanie kultury umysłowej

-rozważne odnoszenie się do wyników dociekań badawczych

-krytyczne ustosunkowanie się do własnych badań i umiejętność włączenia tych wyników do zasobów indywidualnej wiedzy człowieka

wych. umysłowe: uczeń uzyskuje infor. Które umożliwią mu zrozumienie mechanizmów , funkcjonowania świata natury, społ. i kultur.

Sztuka- ukazuje świat w wymiarze jednostkowym nie uogólnionym, rozwija wrażliwość estetyczną.

Cele tworzą postawy intelektualne:

-postawa poznawczej dociekliwości (nieustanne dążenie do poznania nowych rzeczy)

-p. racjonalizmu (nie dopuszcza kierowania się w rozumieniu problemów żadnymi kryteriami pozarozumowymi)

-p. krytycyzmu (wymaga zawsze rzeczowego uzasadnienia, poglądów i przekonań.)

-p. otwartości umysłu (konfrontowanie swojego stanowiska z cudzym, stałe zdobywanie wiedzy i umiejętności)

-p. uczciwości intelektualnej (odwaga myślenia bez względu na wew. Konsekwencje, nie boi się uznać nowej prawdy)

-p. innowacyjności (stała tendencja do poszukiwania nowych, bardziej doskonałych rozwiązań)

J. F. Herbert - jako pierwszy stworzył system nauk pedag. I podstawy dydaktyki.

Środki wych.- kierowanie, karnośc, nauczanie wychowujące

Osiągnięcia J.F. Herberta w rozumieniu ped.:

-stwierdził że ped. Ma swój własny zakres badań

-dążył do opracowania pojęć ped. Tak by nie zawierały sprzeczności

-starał się usystematyzować nagromadzony zasób wiedzy

-swój system oparł o filozofię praktyczną i psychologię

-dydaktyka