RODZIC KOCHAJĄCY I STANOWCZY

• okazuje dziecku wsparcie (gesty miłości, spędzanie z nimi czasu, słuchanie ich)

• działa i postępuje tak, że dziecko wie, iż jest kochane

• elastyczny i gotowy na wysłuchanie dziecka w sytuacji konfliktowej

• jasno określone zasady, wartości, normy życia i ograniczenia

• udzie­la jasnych komunikatów (ostrzeżeń), gdy dziecko przekracza ustalone granice nie ma niespodziewanej kary

• zrównoważone połączenie rodzica pozwalającego na wszystko i rodzica dominującego

• uczy dzieci norm , sam ich przestrzegając

Typowe wypowiedzi i zachowania rodziców kochających i stanowczych:

• „Dominiku! Już kolejny raz spóźniasz się na obiad. Chcę wiedzieć, co jest tego powodem. Być może wspólnie możemy rozwiązać ten pro­blem."

• „Słyszę, jak mówisz, że chciałbyś później pójść spać. Umówiliśmy się jednak, że kładziesz się o 22.00. Obawiam się, że się nie wyśpisz i jutro będziesz miał zły dzień, a ja będę zły, że muszę cię rano kilka razy budzić."

• „Możesz pójść do kolegów — o ile najpierw zrobisz to, co do ciebie należy (np. sprzątanie, lekcje)."

Typowe cechy dzieci, które mają rodziców kochających i stanowczych:

• Mają szacunek do siebie (z jednej strony doświadczają czułego wspar­cia, a z drugiej mają jasno określone granice).

• Ich świat jest bardziej bezpieczny — rozumieją one bowiem, że istnieją nieprzekraczalne granice i zasady (wartości) leżące u ich podstaw.

• Umieją się porozumiewać z rodzicami — istnieje mniejsze zagrożenie totalnym buntem w okresie nastoletnim.

• Takie dzieci mają na ogół:

— duży szacunek do siebie,

— łatwość uznawania władzy (np. w szkole, kościele),

— większe zainteresowanie wiarą rodziców w Boga,

— zdecydowanie mniejszą skłonność do przyłączania się do grup ryzy­kownych (sekty, subkultury).