Melioidoza

Etiologia: Burkholderia pseudomallei

Choroba występuje endemicznie w:

Azji Płd. i Wsch. oraz w Australii Płn.

pojedyncze przypadki notowano Indiach, Chinach, Tajwanie, Afryce i obu Amerykach

Wrażliwe są:

zwierzęta gospodarskie, psy i zwierzęta dziko żyjące!

szczury -główne źródło zakażenia

ludzie

Źródło zakażenia:

wydaliny i wydzieliny zwierząt chorych, nosicieli

gleba i woda

Wrota zakażenia:

układ pokarmowy (zanieczyszczona pasza i woda)

układ oddechowy

skóra

Okres inkubacji krótki: 2-11 dni!

Przeważa postać przewlekła, trwająca od 3 tygodni do 3 miesięcy!

Objawy kliniczne:

ropowica w miejscu wniknięcia przez skórę

ropny wyciek z nosa

krótkotrwały wzrost temperatury do 40'C

brak guzków, owrzodzeń i blizn na błonie śluzowej nosa i skórze!

wolno postępujące wyniszczenie

Zmiany AP:

guzowate zmiany ropne i serowate w płucach, narządach wewnętrznych (głównie wątrobie i śledzionie), stawach i mięśniach!

guzowate zmiany ropne i serowate w przynależnych węzłach chłonnych

Rozpoznanie:

dochodzenie epizootyczne

badanie kliniczne

badanie sekcyjne

badanie bakteriologiczne (mikroskopowe i hodowlane) - wydaliny, bioptaty tkanek, wymazy z dróg oddechowych

badanie serologiczne: test ELISA - wydaliny, bioptaty tkanek, wymazy z dróg oddechowych, krew