Studencka Pracownia Elektrochemiczna

7a. Krzywe polaryzacyjne.

1. Aparatura:

Potencjostat z generatorem liniowych zmian potencjału, wzmacniacz logarytmiczny, miernik

prądu, rejestrator XY, mieszadło magnetyczne, elektroda robocza.

2. Rodzaj elektrody roboczej, roztwór elektrolitu podstawowego i jego steżenia wyznacza

prowadzący ćwiczenia.

3. Wykonać roztwory elektrolitu podstawowego o następujących stężeniach:

2, 1, 0.5, 0.1 mol/dm³ H₂SO₄.

4. Elektrodę roboczą przed każdym pomiarem przygotować poprzez oczyszczenie jej powierzchni

papierem ściernym i następnie wypłukanie jej wodą destylowaną.

5. W naczyniu pomiarowym umieścić roztwór elektrolitu i elektrody.

Włączyć mieszanie roztworu.

Wykonać kalibrację ustawienia pisaka rejestratora na wszystkich zakresach

(dekadach) wzmacniacza logarytmicznego.

6. Wykonać wykresy lg i = f (E) w zakresie potencjałów od wydzielania wodoru do wydzielania

tlenu, polaryzując elektrodę z szybkością zmian potencjału 10 mV/s.

7. Na podstawie wykonanych krzywych wyznaczyć charakterystycze zakresy potencjałów dla tych

elektrod (zakresy aktywacji, pasywacji, transpasywacji). Odczytać maksymalne i minimalne

wartości prądów dla tych zakresów.

8. Wyznaczyć do następnego ćwiczenia potencjały obejmujące zakresy tafelowskie.

Literatura do ćwiczenia: H. Scholl, T.Błaszczyk, P. Krzyczmonik, “Elektrochemia zarys teorii i praktyki” Wydawnictwo UŁ, 1998. strony 95-105 i 123-124

---