PT 4.11.2006.

Turystyka kulturalna a turystyka kulturowa

Turystyka kulturowa

„jest to skomercjalizowany przejaw ludzkiej potrzeby zobaczenia jak żyją inni, zaspokajania ciekawości i chęci zobaczenia innych ludzi w „autentycznym” środowisku oraz fizycznych przejawów ich działalności w sztuce, rzemiośle, muzyce, literaturze, tańcu, jedzeniu, piciu, zabawie, języku, rytuałach

Turystyka kulturowa

4 podstawowe komponenty według V.L. Smitha to:

habitat - miejsca zamieszkania danej społeczności

heritage - dziedzictwo

handicraft - rzemiosło

history - historia

Akulturacja - przejmowanie obyczajów i wzorów zachowań od przyjezdnych

Komercjalizacja kultury regionalnej - wartości religijne, ideowe i obyczajowe „na sprzedaż”

Zanik autentyczności kultury regionalnej - powstawanie kiczu, pseudopamiątek

Niszczenie struktur społecznych i rozbijanie wspólnot lokalnych - utrata autorytetu przez rodziców.

Wzrost postaw konsumpcyjnych ludności miejscowej.

• organised mass tourist - turyści zachowują własne zwyczaje, wrażenia z podróży są porównywane z wrażeniami z filmu

• individual mass tourist - więcej doświadczenia, ale zrutynizowany

• explorer (odkrywca) - dominuje to co nowe, ale turysta zachowuje wymagania dotyczące komfortu, do którego jest przyzwyczajony

• drifter (wagabunda) - integruje się całkowicie z kulturą środowiska odwiedzanego