ĆWICZENIE NUMER 35

BADANIE WIDM PIERWISATKÓW ZA POMOCĄ SPEKTROSKOPU

Tabela cechowanie spektroskopu

Nazwa Gazu	Barwa Linii Widma	λ	n
		nm
HEL	SŁABE CZERWONE CIEMNE CZERWONE ŻÓŁTE ZIELONE I ZIELONE II NIEBIESKI INDYGO FIOLET	697 667,8 587,6 501,6 492,2 471,3 447,1 439	0,9 2 5,2 11,2 12 14,3 17,4 18,6
NEON	CZERWONY I CZERWONY II POMARANCZOWY I POMARANCZOWY II ŻÓŁTY I ŻÓŁTY II ZIELONY I ZIELONY II	688 651 638 620 609 586 548 536	1,9 2,6 3,1 3,9 4,5 5,4 8 8,4

n - liczba działek na skali odpowiadająca położeniu danej linii widmowej

λ - długość fali danej linii

Tabela pomiarów widm emisyjnych

Nazwa badanego pierwiastka	Barwa linii widma	λ	n
		nm
SÓD	ŻÓŁTA	586	5.3

n - liczba działek na skali odpowiadająca położeniu danej linii widmowej

λ - długość fali danej linii

Pojęcia:

Widmo emisyjne:

powstaje, gdy obdarzone ładunkiem elektrycznym elektrony, tworzące dane ciało, będąc wzbudzonym przechodzi ze stanu o wyższej do stanu o niższej energii.

*dla gazów spektrometry rejestrują światło w formie prążków

Widmo absorpcyjne:

Jeżeli promieniowanie przechodzi przez jakąś substancję, to substancja ta pochłania promienie, która sama może emitować.

Promienie ze źródła światła przechodzą przez szczelinę kolimatora i rozchodzą się w nim w postaci wiązki rozbieżnej po przejściu przez soczewkę tworzą wiązkę równoległą następnie promienie ulegają rozkładowi w zależności od długości fali, przechodząc przez pryzmat

Dyspersja światła:
czyli rozczepienie światła, polega na rozłożeniu światła złożonego na składowe fale harmoniczne. Każdej harmonicznej fali składowej odpowiada charakterystyczna barwa.