X. Przy wykorzystywaniu danych w postępowaniu ochronie podlega sfera prywatności i nietykalność osobista zgodnie z postanowieniami rozporządzenia 45/2001 r. o ochronie osób fizycznych przy przetwarzaniu danych i (art. 21), a w postępowaniu o udzielenie informacji funkcjonariusz dopilnowuje dostarczenia żądanej informacji zgodnie z regulacją art. 22 Kodeksu. Z kolei

w dostępie do dokumentów publicznych kodeks odwołuje się do regulacji rozporządzenia 1049/2001.

D. Wniosek

Wartość dla polskiego porządku prawnego i polskiego obywatela zarówno artykułu 41 Karty Podstawowych Praw Unii Europejskiej, jak i całego Europejskiego kodeksu dobrej administracji jawi się o tyle, o ile organy polskie będą musiały traktować obydwie te regulacje jako obowiązujące prawo, i to prawo wyższe od regulacji ustaw wewnętrznych.

W końcu podkreślmy za A. Błasiem, iż w państwie prawa, w świętle nieprzebrzmiałej przecież, ciągle bowiem aktualnej i obowiązującej zasady demokratycznego państwa prawa, fundamentalnym prawem obywatela prawo do administracji niosącej pewność i stabilność sytuacji prawi jednostki. Jest to prawo do administracji, która nie ogranicza zakręt korzystania przez obywateli z ich praw konstytucyjnie określonych i chronionych. Podkreślmy, że dobra administracja publiczna wykonuje zadani publiczne w sposób nieprzerwany, powszechny, uwzględniając zasadę równego dostępu wszystkich obywateli do efektów jej aktywności. W państwie prawa, administracja publiczna nie może eksperymentował zadaniami publicznymi oraz metodami ich wykonania. Administracji H państwie prawa obca jest wszelka improwizacja i ryzyko na przykład nieudanych reform, które zwężają lub w inny sposób ograniczają konstytucyjnie określony zakres korzystania przez obywateli z ich publiczna praw podmiotowych.

Rozdział VII

KADRY

l. Obrazy z historii

Żeby powstrzymać czytelnika przed myślą, iż dopiero później wymyślono wszystko, przytoczmy za E. Kleinem obraz stanu urzędniczego z czasów cesarstwa rzymskiego z lat 27 przed Chr. do 476 po Chr. z odniesieniem do dawnych czasów republiki, w których wyróżniany był już urzędnik i jego urząd, całość zaś stanu urzędniczego składała się z urzędników wyższych

1 niższych oraz zwyczajnych i nadzwyczajnych.

Cechami charakterystycznymi wszystkich urzędników zwyczajnych były:

1. wybieralność urzędników wyższych przez zgromadzenie centurialne a niższych przez trybusowe,

2. kadencyjność, która z wyjątkiem cenzora trwała rok,

3. kolegialność, oznaczająca iż na każdy urząd wybierano co najmniej

2 osoby,

4. bezpłatność sprawowania funkcji,

5. brak podziału kompetencji,

6. zakaz dalszego przenoszenia służących urzędnikowi uprawnień,

7. odpowiedzialność każdego przed zgromadzeniem ludowym (z wyjąt­kiem cenzora).

Pisze dalej E. Klein charakteryzując już czasy cesarstwa, iż znaczenie dawnych urzędników republikańskich znacznie podupadło, a ich kompetencje zostały w znacznej mierze ograniczone na rzecz nowych urzędników cesarskich.

Konsulowie pozbawieni zostali imperium maius i zdegradowani do roli przewodni­czących senatu. Powierzono im także pewne sprawy z sądownictwa cywilnego, jak adopcji, alimentów, wyzwolenia.

Pretorzy utracili znaczną część swego sądownictwa, zwłaszcza karnego na rzecz nowych urzędników cesarskich.

261