TEORIA EMOCJI I FAZY POWSTAWANIA (M. Arnold):

PROCESY POZNAWCZE:

Procesy aktywnego przetwarzania informacji, wymagające wykorzystywania dotychczasowej wiedzy lub też prowadzące do uzyskania nowej wiedzy.

EMOCJE:

System trójskładnikowy, zawierający komponenty nerwowe, ekspresyjno - motoryczne oraz subiektywne (uczucia).

UCZUCIA:

Są subiektywnym składnikiem emocji, którego źródła tkwią w podstawowych procesach nerwowych i motorycznych. Uczucia wchodzą w skład emocji, ale same emocjami nie są.

EFEKT CZYSTEJ EKSPOZYCJI:

Nazywany również efektem familiaryzacji. Polega na tym, że bodźce eksponowane podprogowo są w pewien sposób rejestrowane przez człowieka, w wyniku czego zmianie ulega ich ocena emocjonalna. Bodźce już znane na podstawie ekspozycji podprogowej oceniane są jako przyjemniejsze i atrakcyjniejsze.

WYMIARY OCENY POZNAWCZEJ I WŁAŚCIWOŚCI STYMULACJI (K. Scherer):

  1. Nowość / nieoczekiwaność

  2. Samoistna przyjemność

  3. Istotność dla celu / potrzeby

  4. Możliwości zaradcze

  5. Zgodność JA z normami (Scherer zalicza do nich normy społeczne, konwencje kulturowe, oczekiwania osób znaczących oraz uwewnętrznione normy i standardy jednostki)

AFEKTY (wg Zajonca):

Elementarne procesy doznawania przyjemności lub przykrości.

EMOCJE PIERWOTNE:

Emocje, które nie muszą być poprzedzane analizą poznawczą.

EMOCJE WTÓRNE:

Emocje poprzedzane analizą poznawczą.

FUNKCJE EMOCJI W PROCESACH POZNAWCZYCH:

ALEKSYTYMIA:

Syndrom osobowości polegający na trudnościach w uzyskaniu dostępu do własnych procesów emocjonalnych. Aleksytymicy nie potrafią podejmować decyzji, ponieważ emocje nie mówią im, jaka alternatywa jest dla nich alternatywą preferowaną.

PODSUMOWANIE:

2