PROCESY HYDROTERMALNE

Są odpowiedzialne za przeobrażenia skał otaczających; stoją na pograniczu procesów magmowych, metamorficznych i lityfikacji osadu;

Do określania genezy wód hydrotermalnych używa się izotopów tlenu O16/O18; O16 jest łatwiej uwalniany ze struktur a O18 jest przechwytywany przez skały reagujące z wodą;

Oprócz izotopów bada się jeszcze inkluzje fluidalne - możemy otrzymać T homogenizacji danego minerału; za pomocą ablacji laserowej można zbadać skład takiej inkluzji;

Większość roztworów hydrotermalnych to solanki - zawierają dużo anionów a metale wchodzą w komoleksy z anionami;

Aby wykrystalizować fazę:

  1. obniżenie T w systemie - opal i kwarc, skaleń, halit

  2. mieszanie wód (stracie dwóch roztworów)

  3. dyfuzja składników ze skał macierzystych

  4. manipulacja ciśnieniem aby doprowadzić roztwór do wrzenia adiabatycznego - powstawanie trawertynu

Roztwór hydrotermalny może ale nie musi reagować ze skałą macierzystą; zjawiska te mogą dodatkowo występować w reżimie tensyjnym.

Odzwierciedlenie ewolucji roztworu poprzez ZONALNOŚĆ

Diagram równowagi - takimi diagramami opisane są roztwory złożotwórcze

System hydrotermalny (musi być źródło sterujące tymi procesami)

podział odnosi się do głębokości procesów; odchodzi się od tego podziału

System hydrotermalny - nowy podział

2) skarny (metamorfizm kontaktowy)

3) system „porphyry - pluton”

4) magmowy -

5) wulkaniczny - intramagmowy

aby powstał skarn muszą być w osłonie plutonu skały o składzie wapiennym, powstają skarny z andrazytem i grossularem

EWAPORATY

Podobnie jak utwory hydrotermalne krystalizują z roztworu

Kolejność krystalizacji: kalcyt-gips-halit-sylwin, karnalit, bischofit, tanhydryt (sole gorzkie) -> według wzrostu iloczynu rozpuszczalności

Chemizm środowiska:

Obszary alimentacji: woda meteoryczna, źródłą, solanki geotermalne, roztwory diagenetyczne (często w postaci solanek), solanki obszarów wulkanicznych

Ewaporaty są odzwierciedleniem składu solanki i roztworów dopływających (są one mogą one powodować dolomityzację lub zamianę gipsu w anhydryt)

Profil ewaporatowy z reguły i z góry i z dołu ma węglany

Przewarstwienia węglanów z gipsem/anhydrytem - udział alg, bakterii lub zalew wodami (cykliczność) albo diageneza

Konfiguracja systemu ewaporatowego:

  1. najpierw w panwii nie ma nic

  2. spontaniczny początek w dwóch miejscach: na powierzchni panwii (krystalizacja epitaksjalna) i zawieszone w wodzie własne kryształy (hoppery)

  3. hoppery ulegają przytwierdzeniu a miejsca między nimi zostają wypełniane poprzez krystalizację syngenetyczną

  4. powstają spękania a w nich nowa krystalizacja - kryształy typu komet

Wzrost kryształów w warunkach pozbawionych swobody lub w trakcie diagenezy:

Tekstury z wynurzania:

ANHYDRYT JAKO PIERWOTNY NIE POWSTAJE W OSADZIE

Ewaporaty i osady węglanowe : gipsorudyty, stromatolity przewarstwiane ewaporatami