ETYKA TRENERSKA

PO CO TRENEROWI NORMY?

Istotą roli trenera jest intensywność kontaktu (relacji) z „uczniem” oraz stosowanie aktywnych metod nauczania, bazujących głównie na własnym doświadczeniu. Bardzo często dla uczestników szkoleń doświadczenia te są nowe, co wzbudza w nich bezradność i poczucie zależności od trenera. W ten sposób rodzi się ogromne pole do nadużyć. Każdy trener w takich sytuacjach jest narażony na uleganie pokusom (może chcieć np. „zabłysnąć”. „trafić” do najatrakcyjniejszych uczestników, „dopieprzyć” komuś, itp.). Aby zmniejszyć łatwość ulegania pokusom potrzebne są normy.

Normy zawsze stawiane są w miejscach pokus. Jeżeli istnieje norma, z pewnością istnieją też ludzie, którzy mają pokusę ją ominąć.

NORMY ETYCZNE TRENERA

1. Trener jest dyskretny

• trener nie może wynosić na zewnątrz żadnych informacji o uczestnikach, które w jakikolwiek sposób mogłyby ich zidentyfikować

• zasada dyskrecji odnosi się również do zleceniodawcy (szefa firmy) jeśli ten chciałby uzyskać informacje o poszczególnych pracownikach (w takich sytuacjach można przeprowadzić ankiety ewaluacyjne lub zorganizować spotkanie z szefem, na którym podzielimy się z nim ogólnymi spostrzeżeniami na temat grupy i efektów szkolenia)

• bardzo często zasada dyskrecji dotyczy również informacji związanych z firmą (organizacyjnych, systemowych, itp.)

• dyskusje obejmują też sytuacje rodzinne i towarzyskie.

2. Dla trenera klient (uczestnik) jest najważniejszym dobrem

• szkolenie powinno być nastawione bezpośrednio na dobro uczestnika (im więcej damy „dobrego” uczestnikowi, tym bardziej pomożemy firmie)

• pamiętać, że „klient mojego klienta nie jest moim klientem”

• unikać wprowadzania jakichkolwiek akcentów ideologicznych

3. Trener powinien promować zdrowy styl życia

• trener nie powinien propagować ani demonstrować nadużywania substancji uzależniających ani używać substancji niedozwolonych

• nie powinien demonstrować zachowań sprzecznych z zasadami higieny psychicznej (w tym również zachowań niebezpiecznych)

• trener musi liczyć się z faktem, że z racji woli staje się dla uczestników pozytywnym modelem.

4. W relacjach „trener-uczestnik” trener jest zobowiązany do nie przekraczania granic tej relacji

• Nie wolno wykorzystywać uczestników dla własnych celów i uzyskania korzyści poza umówionym honorarium

• nie wolno nawiązywać z uczestnikami relacji o charakterze erotycznym ani innej relacji intensywnej emocjonalnie (pojęcie okresu karencji)

5. Trener nikogo nie wyróżnia - wszystkich traktuje równo jeśli chodzi o prawa jako uczestnika treningu

• w tym obszarze istnieje wiele pokus: wyróżnianie lidera, wyróżnianie osób, z którymi można łatwo nawiązać kontakt, „tłamszenie” antypatycznych uczestników

• każdy uczestnik ma równe prawo do uwagi trenera oraz do wysiłków związanych ze wspieraniem jego rozwoju.

• Jednak, jak każdy człowiek, trener ma zróżnicowane uczucie do poszczególnych osób i opisywana norma nie powinna skłaniać do fałszywych zachowań.

6. Trener powinien przestrzegać zasad, które dotyczą uczestników

• wszystkie normy wprowadzone w kontrakcie dotyczą również trenera (w tym również reguły komunikacji, które zresztą służą etyce - głównie poczuciu bezpieczeństwa)

7. Trener nie powinien stosować, ani uczyć, żadnych technik, które szkodzą innym ludziom

• nie wolno stosować, ani uczyć żadnych technik manipulacji z wyjątkiem tych przyjętych obyczajowo (np. technik skutecznej sprzedaży)

• trener nie ma prawa działać na szkodę osób trzecich (np. wrogów uczestnika treningu)

8. Obowiązkiem trenera jest domknąć warsztat (trening)

• trener powinien zadbać o wykończenie warsztatu; podsumować i zamknąć wszystkie otwarte wątki interpersonalne i intrapersonalne. Poprowadzić proces grupowy do bezpiecznego miejsca.