ARCHITEKTURA Bazodanowych aplikacji WWW

Powszechnie stosowaną architekturą w aplikacjach internetowych jest architektura trójwarstwowa (rys1, załącznik), która wprowadza logiczny; funkcjonalny podział aplikacji na trzy warstwy: warstwę podstawową - System zarządzania bazą danych SZBD, warstwę pośrednią - serwer WWW oraz warstwę końcową - klienta (komputer lub inne urządzenie obsługujące przeglądarkę internetową). Taki podział podyktowany jest wymogami poszczególnych aplikacji, które łączą ze sobą różne protokoły sieciowe i programy. W aplikacjach sieciowych dąży się zwykle do przeniesienia możliwie największego ciężaru aplikacji na stronę serwera, pozostawiając klientowi zazwyczaj jedynie funkcje interfejsu z użytkownikiem. W takiej sytuacji aplikacja jest łatwiejsza w utrzymaniu - większość lub całość kodu ulegającego modyfikacji związanej ze zmianami w bazie, rozbudową lub poprawkami skupiona jest tylko w części serwerowej aplikacji.

Zadania wykonywane przez poszczególne człony architektury są następujące:

Najczęściej wszystkie człony architektury działają na tej samej maszynie. Jednakże nie ma żadnych przeszkód ku temu, by uruchomić system zarządzania bazą danych na innym komputerze. Tego typu rozwiązanie stosuje się ze względów bezpieczeństwa, z uwagi na możliwość dysponowania pojemnościami dodatkowych dysków oraz z powodu większej wydajności. Jednakże z punktu widzenia programisty pierwsze rozwiązanie nie różni się niczym od drugiego.