Polityka monetarna a polityka fiskalna

Rząd każdego państwa powinien prowadzić politykę gospodarczą tak, aby jak najlepiej służyła interesom obywateli. Aby z dobrym skutkiem prowadzić politykę gospodarczą, rząd jest wyposażony w narzędzia do kontroli sytuacji ekonomicznej. Do tych narzędzi zaliczają się polityka fiskalna i polityka monetarna.

Polityka fiskalna polega na odpowiednim manipulowaniu stawkami podatkowymi tak, aby pobudzić aktywność gospodarczą zarówno osób fizycznych, jak i podmiotów gospodarczych.

Niższe stawki podatkowe;

-więcej dochodów zostaje do dyspozycji ludności i właśnie te

dochody zostają wydane na zakupy i inwestycje,

-podmioty gospodarcze więcej produkują, a ludzie kupują, co

podwyższa standard stopy życiowej,

-mniej dochodów wpływa do skarbu państwa.

Wysokie stawki podatkowe;

-powodują, że ludzie są mniej przedsiębiorczy, co powoduje

spadek wzrostu gospodarczego, wzrost bezrobocia, spadek

eksportu i ogólne niezadowolenie społeczne.

Polityka monetarna natomiast jest zazwyczaj prowadzona przez bank centralny i wiąże się z umiejętnym obniżaniem lub podwyższaniem stóp procentowych. Takie działanie ma pobudzić lub osłabić aktywność gospodarczą w kraju.

Wysokie stopy procentowe ;

-ludzie nie biorą kredytów dlatego, że są zbyt drogie,

-zachęca to do oszczędzania, czyli poziom depozytów w

bankach rośnie,

-wzrost depozytów nie oznacza wzrostu inwestycji w kraju,

-notujemy wzrost bezrobocia, spadek eksportu, spadek

wzrostu gospodarczego,

Niskie stopy procentowe działają odwrotnie;

-pobudzają aktywność gospodarczą,

-zwiększają popyt globalny,

W związku z tym polityka monetarna może być bardzo skutecznym instrumentem w kierowaniu polityką gospodarczą państwa.