Wybory parlamentarne:

18 XI 1918 Tymczasowy Rząd Ludowy. W zamian za Daszyńskiego, Piłsudski powołuje rząd Moraczewskiego

ND nie lubiła Thugutta (uważali go za masona, „Rząd za Thugutta zrobił z orła koguta“ - nie chciał korony na orle).

22 XI 1918 - Dekret o najwyższej władzy w państwie. Na jego mocy powołano naczelny urząd państwowy - Tymczasowego Naczelnika Państwa. Obdarzono go pełnią władzy. Był przed nim odpowiedzialny rząd.

28 XI 1918 - Dekret o terminie wyborów do sejmu ustawodawczego (Mają się odbyć 22 I 1919) i dekret o ordynacji wyborczej

Rząd ten potwierdzał linię programową Rządu lubelskiego.

Piłsudski podpisał. Konstytuanta była jednoizbowa, pięcioprzymiotnikowe prawo wyborcze, cenzus wieku: 21 lat, oprócz wojskowych służby czynnej (bierne prawo wyborcze, ale nie czynne), 50 podpisów tworzy listę wyborczą.

22 I 1919 - wybory w zaborze rosyjskim (3,8 mln - 40% - ND) 220 posłów i austriackim (980 tys. - 30 % PSL „Piast“) 71 posłów. 7 II 1919 - szesnastu byłych posłów do Reichstagu było przyjętych do parlamentu (wtedy, bo wcześniej nie można było). Później przeprowadzono wybory uzupełniające w innych miejscach.

10 II 1919 - Tymczasowy Naczelnik Państwa Otwiera obrady Sejmu Ustawodawczego.

Regulamin poselski:

- nie wolno było odczytywać przemówień z kartki.

- zakazano wypowiedzi w innych językach niż w polskim

- szczególne uprawnienia Marszałka (mógł wykluczyć posła nawet do pięciu posiedzeń, mógł zarządzić opróżnienie sali, mianował komendanta straży marszałkowskiej). Marszałkiem Sejmu został Wojciech Trąmpczyński.

Struktura społeczno zawodowo-zawodowa SU („Sejm chłopski“) :