KOLEJNOŚĆ DZIAŁAŃ PRZY PROJEKTOWANIU STATKU

(różnego typu: masowce i zbiornikowce)

  1. Otrzymanie danych wejściowych tzw. zadania technicznego, które w stoczni jest sformułowane przez armatora i projektantów, tj.:

  • Opracowanie listy statków podobnych zgodnie z założeniami projektowymi.

  • Wszystkie znalezione statki muszą mieć podobne rozwiązania projektowo-konstrukcyjne, w przeciwnym razie nie będą one porównywalne.

    Listę statków można przygotować w arkuszu kalkulacyjnym typu Excel lub w programie Statistica. Kompletna lista powinna zawierać następujące informacje:

    - nazwa statku,

    - rok budowy,

    - długość całkowita,

    - długość między pionami,

    - szerokość,

    - zanurzenie projektowe (nie scantling),

    - wysokość boczną,

    - stosunki wymiarów głównych: L/B, B/T, H/T,

    1. W celu wyznaczenia wymiarów głównych należy opracować zależności statystyczne (programem Statistica), przy użyciu estymacji nieliniowej m. in.:

    Lpp = f(DWT)

    B = f(Lpp), B= f(DWT)

    H = f(LppBH)

    T = f(H)

    LC = f(Lpp),

    LppBH = f(DWT) oraz

    δ = f(Fn), δ = f(v),

    gdzie liczba Freude`a Fn = 0x01 graphic
    , v [m/s2],

    a współczynnik pełnotliwości kadłuba δ można wyznaczyć z zależności geometrycznej:

    δ = 0x01 graphic

    Zaczynamy od wyznaczenia zależności Lpp = f(DWT), a następnie wyznaczamy B, H, T. Sprawdzamy czy wyznaczone Lpp, B i H spełnia zależność dla iloczynu LppBH = f(DWT).

    Do wyznaczania wymiarów należy stosować zależności o najwyższym współczynniku korelacji r. W przypadku rozbieżności należy zmienić wymiary główne.

    Po wstępnym wyznaczeniu wymiarów należy sprawdzić czy stosunki wymiarów głównych L/B, B/T i H/T mieszczą się w średnich przedziałach dla statków podobnych.

    Dokonanie ewentualnej korekty wymiarów statku.

    Należ pamiętać o ograniczeniach projektowych tj. ograniczenia drogi wodnej lub portów (Kanał Panamski, Sueski, Kiloński itd.), jak również ograniczenia wynikające z przepisów Konwencji Międzynarodowej IMO (MARPOL, SOLAS, LL itd.)

    1. Oszacowanie masy statku pustego MSP (jeśli wielkość ta jest znana ze statków podobnych) to można sporządzić zależność: MSP =f(DWT),

    MSP =f(LBH)

    Po oszacowanej masie statku pustego MSP i założonej nośności DWT obliczamy wyporność statku D - można też dla sprawdzenia wykonać zależność: D = f( DWT).

    W ten sam sposób można wstępnie oszacować masę zapasów na statku lub ich objętości: paliwa, wody balastowej, wody pitnej

    PPC = f(DWT), PPL = f(DWT), bądź łącznie,

    Vład = f(LBH), GT =f (LBH)

    Podczas korzystania z zależności statystycznych należy mieć na uwadze fakt, że są to wartości jedynie szacunkowe i mogą one ulec zmianie wraz z rosnącą wiedzą o projektowanym statku.

    1. Sprawdzamy równanie pływalności statku

    L B T δ ρ k 0x01 graphic
    DWT + MSP + Δ MSP,

    Δ MSP - rezerwa masy statku pustego (ok. 2 ÷ 3%) - zależy od wielkości statku

    Jeżeli nierówność jest spełniona, ale prawa strona równania jest dużo mniejsza niż lewa można wówczas zmniejszyć współczynnik δ - to daje lepsze rozwiąza-nie ze względu na właściwości oporowe statku.

    Ewentualną modyfikację wymiarów można zacząć od nieznacznego zwiększe-nia zanurzenia. Należy w miarę możliwości unikać zwiększania δ.

    Dla masowców i zbiornikowców współczynnik δ = 0,75 ÷ 0,85

    Tak należy dobrać wymiary główne , aby powyższe równanie

    zostało spełnione !!!

    Przede wszystkim należy pamiętać o tym, że objętość całego kadłuba V (jego kubatura) musi być równa objętości zapotrzebowanej przez ładunek i zapasy:

    V(L, B, H, δ ) = VZAPOTRZ. + ΔV

    VK + VNAD. + VPOKŁ = VŁ + V ZAP + VPOM + VSIŁ +VBAL + ΔV

    ΔV - zapas projektowy + przestrzenie niewykorzystane

    1. Wykonanie modelu aksjomatycznego statku, czyli wykonanie rozplanowania przestrzennego na statku wynikającego z jego potrzeb eksploatacyjnych - w oparciu o rozwiązania statków podobnych.

    Na podstawie planów statków podobnych należy dla projektowanego statku wyznaczyć długość dziobówki Ldz i rufówki Lruf :

    Ldz =f (Lpp), Lruf = f (Lpp)

    1. Rozpoczęcie wykonania wstępnego kształtu kadłuba w programie Maxsurf - wykorzystując kształty statków wzorcowych, zamieszczonych w programie

  • Obliczenie składowych nośności statku

  • Obliczenie wymaganej (przepisowej) wolnej burty wg Konwencji o Liniach Ładunkowych (wymagane wielkości odczytać z rys. linii teoretycznych).

  • - sprawdzenie w przepisach min. wysokości dziobu itp.,

    1. Wstępne obliczenia ciężarowe (masa statku pustego, środek ciężkości po długości xG i po wysokości zG ).

    2. Obliczenie oporu kadłuba, określenie mocy i dobór silnika głównego i wstępny dobór śruby napędowej oraz wykonanie prognozy napędowej w programie TRIBON -HYDRO,

    12. Wykonanie podziału przestrzennego i funkcjonalnego statku, sporządzenie uproszczonego rysunku planu ogólnego statku (sylwetka boczna statku, przekrój poprzeczny - widok owrężenia, przekrój wodnicowy (widok z góry - pokazujący rozplanowanie zbiorników)

    Na podstawie linii teoretycznych, obliczonych zapasów oraz planów statków podobnych (zgodnie z wymaganiami PRS) wrysować dno podwójne, burty podwójne, grodzie, pokłady, platformy itd. Pozwoli to na rozmieszczenie zbiorników zgodnie z ich wymaganą objętością i położeniem.

    W module Hydromax-pro zamodelować podział przestrzenny kadłuba (grodzie wzdłużne i poprzeczne, pokłady) pozwalający na wygenerowanie wszystkich niezbędnych zbiorników.

    Wykonać obliczenia ciężarowe w celu wyznaczenia środka ciężkości statku pustego

    13. Wykonać obliczenia krzywych hydrostatycznych, pantokaren oraz zrównoważenia wzdłużnego i stateczności poprzecznej dla założonych stanów załadowania

    - w przypadku nieprawidłowego zrównoważenia statku należy wykonać korektę rozmieszczenia zapasów na statku,

    14. Wykonać rysunek planu ogólnego w oparciu o statki podobne i wg wymagań odpowiednich przepisów i konwencji,

    15. Wykonać opis techniczny zaprojektowanego statku.

    Termin oddania projektu: 10. 06. 2008 r !!!

    Konsekwencją przekroczenie terminu jest obniżenie oceny o pół stopnia za każdy następny tydzień.

    2