OSNOWY

DWUFUNKCYJNE

OSNOWA DWUFUNKCYJNA – osnowa pełniąca funkcję zarówno osnowy sytuacyjnej jak i wysokościowej (złoŜona z punktów o znanym połoŜeniu i wysokości)

1.

Charakterystyka osnowy dwufunkcyjnej

• Osnowie dwufunkcyjnej nie przypisuje się oddzielnej klasyfikacji – jej punkty klasyfikuje się osobno jako punkty osnowy poziomej i osnowy wysokościowej

• Najczęściej tworzone są na podstawie pomiarów wyznaczających przestrzenne połoŜenie punktów

• Technologia pomiaru - GPS oraz pomiary tachimetrii elektronicznej lub obie zintegrowane metody razem

•Zaleca się wzmocnienie sieci lokalizując pojedyncze punkty GPS w środku ciągów poligonowych

• Proces projektowania i wywiad terenowy – wg zasad dla odpowiedniej klasy osnowy poziomej z uwzględnieniem odpowiedniej klasy wysokościowej

1.

Projektowana sieć musi spełniać nastę pują ce warunki:

− Punktami nawiązania sieci dwufunkcyjnej powinny być punkty klasy wyŜszej od zakładanych

− Punkty te powinny spełniać wymagania pomiaru techniką GPS

− Punktami nawiązania mogą być teŜ punkty stacji permanentnych GPS

− Długości wektorów GPS pomiędzy punktami wyznaczanymi II klasy nie powinna być większa od 10 km (średnio 7 km) a długości wektorów dla punktów nawiązania osnowy poziomej w tej sieci nie dłuŜsze od 15 km

− Długości wektorów GPS między punktami sieci III klasy nie powinna być większa od 20 km (średnia długość 10 km)

− Nawiązanie wysokościowe zaprojektować do co najmniej 3 punktów osnowy wysokościowej odpowiedniej klasy wyŜszej

Do stabilizacji punktów na terenie niezabudowanym zaleca się stosowanie dwupoziomowych i dwufunkcyjnych znaków geodezyjnych