Y

P

8

INDYWIDUALNA

POPYT,

D

KRZYWA POPYTU

E

4

2

E

3,6

1

X

I1

I2

P

BL

S

BL

1

2

3⅓

6⅔

5½

10

X

PODAś,

i = 20

PX

P = 2

X

X1

P

3

S

P = 3

d

X2

RYNEK

2

P = 2,5

Y

D

X

3⅓

5½

X

RYNKOWA KRZYWA POPYTU

DEFINICJA POPYTU

P

P

P

4

4

4

POPYT jest to odwrotna zaleŜność 3

3

pomiędzy ceną dobra lub usługi a jego

2

2

2

D

d

ilo

d

2

ścią, którą konsumenci są skłonni i są

1

w stanie nabyć w określonym czasie,

8 16

X

30

X

8

46

X

ceteris paribus

Sumując poziomo krzywe indywidualnego popytu otrzymujemy całkowity popyt rynkowy na dane dobro DETERMINANTY POPYTU

ZMIANA WIELKOŚCI POPYTU

1.

Cena danego dobra

14

2.

Ceny innych dóbr (substytucyjnych i komplementarnych) Wielkość popytu jest to

P

konkretna ilość dobra

12

3.

Gusty i preferencje konsumenta

nabywana przy konkretnej

10

jego cenie

4.

Dochód realny konsumenta

8

6

5.

Liczba nabywców

Zmiana ceny danego

4

D

dobra powoduje zmianę

6.

Warunki naturalne

2

wielkości popytu

7.

Oczekiwania co do zmian cen i dochodu konsumenta 0

10

20

30

40

50

X

ZMIANA POPYTU

PRAWO POPYTU

14

Wraz ze wzrostem ceny, ceteris paribus, P

Zmiana któregokolwiek

12

wielkość popytu maleje, i odwrotnie (gdy z czynników

10

cena spada, ceteris paribus, to wielkość wpływających na popyt

8

z wyjątkiem ceny

popytu rośnie)

6

danego dobra powoduje

D'

4

zmianę popytu

D

2

D"

0

10

20

30

40

50

X

1

DETERMINANTY PODAśY

DEFINICJA PODAśY

1.

Cena danego dobra

2.

Ceny innych dóbr (stanowiących alternatywę PODAś jest to dodatnia zaleŜność produkcyjną) i ich zmiany

pomiędzy ceną dobra lub usługi

3.

Koszty dostaw danego dobra i ich zmiany (koszty a jego ilością, którą producenci są

produkcji, transportu, handlowe, podatki, dotacje) skłonni i są w stanie zaoferować

4.

Koszty dostaw produktów stanowiących

w określonym czasie, ceteris

alternatywę produkcyjną

paribus

5.

Cechy technologiczne produkcji

6.

Warunki naturalne, zdarzenia losowe

ZMIANA WIELKOŚCI PODAśY

PRAWO PODAśY

A ZMIANA PODAśY

P 14

14

S

P

Wraz ze wzrostem ceny, ceteris paribus, 12

12

S

S'

wielko

10

ść podaŜy rośnie, i odwrotnie (gdy

10

S"

8

cena spada, ceteris paribus, to wielko 8

ść

6

6

podaŜy maleje)

4

4

2

2

0

0

10

20

30

40

50 X

10

20

30

40

50

X

Zmiana wielkości podaŜy

Zmiana podaŜy

RYNKOWA KRZYWA PODAśY

P

P

s

P

s1

2

4

4

4

S

3

3

3

2

2

2

9 16 25

X

10

20

X

9

26

45

X

Sumując poziomo krzywe indywidualnej podaŜy otrzymujemy całkowitą podaŜ rynkową danego dobra 2

P

DETERMINANTY POPYTU

POPYT,

D

1.

Cena danego dobra

X

2.

Ceny innych dóbr (substytucyjnych i komplementarnych) P

S

3.

Gusty i preferencje konsumenta

PODAś,

4.

Dochód realny konsumenta

X

5.

Liczba nabywców

P

S

RYNEK

6.

Warunki naturalne

D

7.

Oczekiwania co do zmian cen i dochodu konsumenta X

34

39

DEFINICJA POPYTU

PRAWO POPYTU

POPYT jest to odwrotna zaleŜność Wraz ze wzrostem ceny, ceteris paribus, pomiędzy ceną dobra lub usługi a jego

wielkość popytu maleje, i odwrotnie (gdy cena spada, ceteris paribus, to wielkość ilością, którą konsumenci są skłonni i są podaŜy rośnie)

w stanie nabyć w określonym czasie,

ceteris paribus

38

41

ZMIANA WIELKOŚCI POPYTU

WYJĄTKI ZACHOWAŃ RYNKOWYCH

14

Efekt Veblena, zwany inaczej efektem Wielkość popytu jest to

P

prestiŜowym - niektóre gospodarstwa domowe konkretna ilość dobra

12

nabywają tym większe ilości danego dobra, im nabywana przy konkretnej

10

jest ono droŜsze

jego cenie

8

6

Efekt snobizmu – niektóre gospodarstwa Zmiana ceny danego

4

D

domowe mniej cenią te dobra, które

dobra powoduje zmianę

2

konsumują inni, a zatem nabywają ich mniej wielkości popytu

lub w ogóle eliminują je ze swoich zakupów 0

10

20

30

40

50

X

40

53

RYNKOWA KRZYWA POPYTU

WYJĄTKI ZACHOWAŃ RYNKOWYCH

Efekt owczego pędu – pewne gospodarstwa P

P

P

domowe tym wyŜej cenią pewne dobra i tym 4

4

4

więcej ich nabywają, im bardziej je cenią i więcej 3

3

ich nabywają inne gospodarstwa domowe

2

2

2

D

Paradoks Giffena – przy wzroście cen d

d

2

wszystkich dóbr w gospodarce, konsumpcja 1

produktów podstawowych (pieczywa,

8

16

X

30

X

8

46

X

ziemniaków, kasz) wzrasta. Są to dobra

traktowane przez konsumentów, jako „zło konieczne”, gdy na produkty przez nich bardziej Sumując poziomo krzywe indywidualnego popytu cenione konsumentów nie stać.

otrzymujemy całkowity popyt rynkowy na dane dobro 37

54

3

DETERMINANTY PODAśY

DEFINICJA PODAśY

1.

Cena danego dobra

2.

Ceny innych dóbr (stanowiących alternatywę produkcyjną) i ich zmiany

PODAś jest to dodatnia zaleŜność 3.

Koszty dostaw danego dobra i ich zmiany (koszty pomiędzy ceną dobra lub usługi

produkcji, transportu, handlowe, podatki, dotacje) a jego ilością, którą producenci są

4.

Koszty dostaw produktów stanowiących

skłonni i są w stanie zaoferować

alternatywę produkcyjną

w określonym czasie, ceteris

5.

Cechy technologiczne produkcji

paribus

6.

Warunki naturalne, zdarzenia losowe

82

81

ZMIANA WIELKOŚCI PODAśY

PRAWO PODAśY

A ZMIANA PODAśY

P 14

14

S

P

Wraz ze wzrostem ceny, ceteris paribus, 12

12

S

S'

wielko

10

ść podaŜy rośnie, i odwrotnie (gdy

10

S"

8

cena spada, ceteris paribus, to wielko 8

ść

6

6

podaŜy maleje)

4

4

2

2

0

0

10

20

30

40

50 X

10

20

30

40

50

X

Zmiana wielkości podaŜy

Zmiana podaŜy

84

83

POJĘCIE RYNKU

RYNKOWA KRZYWA PODAśY

Rynek w dosłownym znaczeniu oznacza

P

P

s

P

s1

2

miejsce, gdzie towary są sprzedawane

4

4

4

S

i kupowane.

3

3

3

W znaczeniu ekonomicznym rynek jest to 2

2

2

proces przy pomocy którego sprzedający

i kupujący określają co chcą sprzedać lub kupić i na jakich warunkach.

9 16 25

X

10

20

X

9

26

45

X

Inaczej mówąc, jest to proces wzajemnego oddziaływania na siebie popytu i podaŜy za Sumując poziomo krzywe indywidualnej podaŜy pośrednictwem ceny.

otrzymujemy całkowitą podaŜ rynkową danego dobra 89

85

4

GENEZA RYNKU

MECHANIZM RYNKOWY

1.

Skutkiem specjalizacji i podziału pracy jest wymiana, dokonująca się najczęściej w formie Mechanizmem rynkowym nazywamy

towarowo-pienięŜnej

wszelkie procesy popytowo-podaŜowe

2.

Rynek jest formą nawiązywania kontaktów pomiędzy kupującymi i sprzedającymi w celu inicjowane na rynkach czynników

ustalenia warunków wymiany, przede wszystkim wytwórczych wywołujące w konsekwencji

ilości i ceny

podobne procesy na rynkach dóbr i usług, 3.

Uproszczony model gospodarki zakłada, Ŝe na rynku działają tylko dwa podmioty gospodarcze: i odwrotnie

gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa, występujące w roli nabywców i sprzedawców, abstrahuje się od istnienia państwa i jego funkcji 90

91

RÓWNOWAGA RYNKOWA

STANY NIERÓWNOWAGI RYNKU

Sytuację, w której na rynku

dochodzi do zrównania wielkości

popytu z wielkością podaŜy

1. NadwyŜka rynkowa – nadwyŜka P

określamy mianem równowagi

rynkowej.

S

wielkości podaŜy nad wielkością popytu

Cenę, przy której dochodzi na

E

P

rynku do ustalenia stanu

E

równowagi nazywamy ceną

2. Niedobór rynkowy – nadwyŜka wielkości równowagi P , zaś ilość –

D

E

ilością równowagi XE

popytu nad wielkością podaŜy

(parametry punktu równowagi).

X

X

E

92

97

STANY NIERÓWNOWAGI RYNKU

STANY NIERÓWNOWAGI RYNKU

1) NADWYśKA RYNKOWA

2) NIEDOBÓR RYNKOWY

P

P

S

S

NadwyŜka rynkowa

PMIN.

E

E

P

PE

E

PMAX.

Niedobór rynkowy

D

D

X

X

X

X

X

X

X

X

D

E

S

S

E

D

98

102

5