Fizyka
Egzamin (test) 2
Postaw X w polu □ przy kaŜdym prawidłowym sformułowaniu.
Zasady punktacji:
• odpowiedź prawidłowa (+1) punkt
• odpowiedź nieprawidłowa (-1) punkt
• brak odpowiedzi (0) punktów
Wszystkie punkty się sumują.
1. Liniowe rozmiary ciała są największe w tym układzie względem, którego ciało:
□ porusza się
□ spoczywa
2. Czas trwania jakiegoś zjawiska zachodzącego w pewnym punkcie, względem którego punkt ten spoczywa jest:
□ najkrótszy
□ najdłuŜszy
3. W ruchu harmonicznym prostym:
□ przyspieszenie zmienia się periodycznie w czasie
□ gdy ciało przechodzi przez połoŜenie równowagi przyspieszenie ma wartość zero
□ gdy prędkość ma wartość zero, przyspieszenie osiąga wartość ekstremalną 4. W idealnym bezrezystancyjnym obwodzie LC po naładowaniu kondensatora i zamknięciu obwodu:
□ amplituda prądu zaleŜna jest od Qn i nie zaleŜy od L i C
□ amplituda prądu I0 = Q0 LC
5. Na ciało o masie m działa siła harmoniczna F = - kx i siła oporu proporcjonalna do prędkości Fop = - bx:
− bt
bt
□ ruch ciała w czasie t opisuje równanie x = A e 2 m 1
, gdy b2 = 4mk
0
+
2 m
□ ruch ten jest periodyczny gasnący, gdy b2 > 4mk
□ okres drgań ciała jest większy od okresu drgań własnych (bez oporu) 6. W wyniku dwóch drgań periodycznych odbywających się wzdłuŜ prostej: X = A sin(ω t + ϕ ) oraz X = A sin(ω t + ϕ ) : 1
1
1
2
2
2
□ amplituda drgania wypadkowego zaleŜy od róŜnicy faz drgań składowych
□ jeŜeli róŜnica faz drgań składowych jest parzystą wielokrotnością π amplituda wypadkowa równa się róŜnicy amplitud A = A − A w
2
1
□ jeŜeli róŜnica faz drgań składowych jest równa π amplituda wypadkowa jest równa sumie A1 i A2
Egzamin: dr Zdzisław Lasocki
PDF: BlackComb.PL
7. W wyniku złoŜenia dwóch drgań periodycznych wzajemnie prostopadłych X = A sin(ω t + ϕ ) oraz Y = A sin(ω t + ϕ ) : 1
2
□ drgania wypadkowe odbywają się wzdłuŜ prostej, gdy fazy są zgodne π
□ torem ruchu wypadkowego jest elipsa, gdy róŜnica faz wynosi
2
□ torem ruchu wypadkowego jest elipsa, gdy róŜnica faz wynosi π
8. Fala rozchodzi się w ośrodku gęstym i odbija od rzadkiego. W wyniku interferencji powstaje fala stojąca o długości λ :
□ na granicy ośrodków powstaje węzeł
λ
□ pierwsza strzałka powstaje w odległości
od granicy ośrodków
4
λ
□ odległość między najbliŜszym węzłem i strzałką wynosi
2
9. JeŜeli prędkość fazowa fali maleje wraz ze wzrostem długości fali, to prędkość grupowa:
□ jest większa od prędkości fazowej
□ jest mniejsza od prędkości fazowej
10. Fala świetlna pada na granicę dwóch ośrodków:
□ częstość fali odbitej i załamanej jest taka sama jak fali padającej
□ długość fali załamanej jest inna niŜ długość fali światła padającego 11. JeŜeli długość fali światła padającego prostopadle na siatkę dyfrakcyjną jest większa od stałej siatki to:
□ światło nie ulega dyfrakcji
□ moŜna obserwować tylko prąŜki zerowego rzędu
12. Na dielektryk przezroczysty pada pod kątem Brewstera światło spolaryzowane liniowo w płaszczyźnie padania:
□ światło odbija się
□ światło nie ulega odbiciu
13. Promień nadzwyczajny:
□ nie stosuje się do prawa załamania i ma prędkość zaleŜną od kierunku rozchodzenia się światła w krysztale dwójłomnym
□ stosuje się do prawa załamania i ma prędkość zaleŜną od kierunku rozchodzenia się światła w krysztale dwójłomnym
14. Podwójne załamanie w krysztale dwójłomnym nie zachodzi, gdy:
□ promień świetlny pada na kryształ wzdłuŜ osi optycznej
□ promień świetlny pada na kryształ prostopadle do powierzchni kryształu 15. Dwie fale o długości λ i zgodnych fazach początkowych przebywają róŜne drogi, w wyniku, czego powstała między ich fazami róŜnica równa π
2 . RóŜnica dróg przebytych
przez fale równa jest:
□ długości fali
□ połowie długości fali
Egzamin: dr Zdzisław Lasocki
PDF: BlackComb.PL
16. Zjawisko fotoelektryczne zachodzi, gdy:
□ częstość promieniowania padającego jest większa od częstości progowej vprog
□ energia promieniowania padającego jest mniejsza od hvprog (h – stała Plancka) 17. W zjawisku fotoelektrycznym zewnętrznym:
□ prędkość wybitych elektronów zaleŜy od długości fali padającego promieniowania
□ liczba wybitych elektronów zaleŜy od natęŜenia padającego promieniowania 18. Fotony rozproszone na elektronach swobodnych w zjawisku Comptona mają długość fali:
□ większa lub mniejszą niŜ promieniowanie padające zaleŜnie od kąta padania
□ większa niŜ promieniowanie padające
□ najmniejszą przy rozproszeniu pod kątem równym π
19. Stosunek zdolności emisyjnej ciała do jego zdolności absorpcyjnej:
□ jest równy zdolności emisyjnej ciała doskonale czarnego dla danej długości fali i temperatury
□ zaleŜy od długości fali i temperatury i jest jednakowy dla wszystkich rodzajów ciał
20. Maksymalna wartość zdolności emisyjnej ciała doskonale czarnego:
□ jest odwrotnie proporcjonalna do temperatury ciała T
□ jest proporcjonalna do czwartej potęgi temperatury T
□ jest proporcjonalna do piątej potęgi temperatury T
21. Wraz z przejściem elektronu z orbity niŜszej na wyŜszą rośnie:
□ energia potencjalna elektronu
□ energia kinetyczna elektronu
22. JeŜeli stosunek energii całkowitej elektronu na dwóch róŜnych orbitach wynosi a, to stosunek promieni tych orbit wynosi:
1
□
a
□ a
□ a
23. Zmniejszenie napięcia przyspieszającego elektrony w lampie rentgenowskiej powoduje:
□ przesunięcie krótkofalowej granicy widma w kierunku fal długich
□ nie ma wpływu na połoŜenie w widmie linii charakterystycznych
24. Energia kinetyczna, poruszająca się z prędkością znacznie mniejszą od prędkości światła cząstki o długości fali de Broglie’a λ i masie m wynosi:
2
h
□
2
2 λ
m
2
mh
□
2
2λ
2
2 h
□
gdzie h – stała Plancka
2
λ
m
Egzamin: dr Zdzisław Lasocki
PDF: BlackComb.PL