Joanna Radoszewska

Otyłość i zaburzenia jedzenia w psychologii klinicznej

Wykład 3.

Trzecie zaburzenie jedzenia?

Zespół gwałtownego objadania się.

• • Czy, po okresach objadania się, przeprowadzasz kuracje odchudzające, głodówki, ekstremalny trening lub naduŜywasz środków przeczyszczających?

• • Czy jesz nieregularnie i destruktywnie, ale bez wymiotów?

• • Czy twoja waga podlega silnym wahaniom? Wśród uzaleŜnionych od jedzenia

znajdują się zarówno otyli, jak i osoby o wadze normalnej.

Zespół gwałtownego objadania się

(BINGE EATING DISORDER)

Objadanie się

• jest prawdopodobnie najczęściej występującym zaburzeniem odŜywiania

(U. S. Department Of Health Human Services; 2001).

• 2-3% populacji ogólnej (2007)

• 0.7% - 4% Amerykanów

• 15% - 50%/ 20-30% osób uczestniczących w programach odchudzających –

(American Psychiatric Association, 1994)

W Stanach Zjednoczonych

Około 25 mln osób lub więcej cierpi na kompulsywne objadanie się (BED)

(Crowther et al., 1992; Fairburn et al., 1993; Gordon, 1990; Hoek, 1995; Shisslak et al., 1995).

• w literaturze polskiej obserwuje się brak jednomyślno ści po śród autorów w kwestii terminologii

• „zespó ł gwa łtownego objadania si ę” (Józefik, Pilecki, 1999), “wewn ętrzny przymus jedzenia” (Jablow, 1993) czy „kompulsywne jedzenie” (Jablow, 1993).

• Początek choroby w okresie adolescencji lub w trzeciej dekadzie Ŝycia,

• przeciętny wiek osób leczących się na objadanie się wynosi ponad 40 lat (DSM-IV, Casebook, 1994).

• stosunek liczby kobiet do męŜczyzn cierpiących na objadanie się do wynosi ok.

3 : 2

(DSM-IV, Casebook, 1994).

1

Joanna Radoszewska

Otyłość i zaburzenia jedzenia w psychologii klinicznej

Współwystępowanie

innych zaburzeń

• 50% pacjentów choruje na depresj ę

• 50% do świadcza zaburze ń l ękowych

• Pacjenci maj ą epizody innych zaburze ń jedzenia, najcz ęściej bulimii (najcz ęściej otyli pacjenci) (Yanovski,1993)

• Osoby cierpiące na objadanie się mają zazwyczaj nadwagę lub są otyłe, jednak

niektóre posiadają prawidłową masę ciała.

• Osoby często doświadczają znacznych wahań wagi związanych z napadami objadania się, dietami i wynikającego z nich efektu jo-jo

• Objadanie się (binge eating disorder) jest powaŜnym, zagraŜającym Ŝyciu

zaburzeniem charakteryzującym się nawracającymi epizodami kompulsywnego

przejadania się lub napadami jedzenia. W przypadku objadania si ę nie wyst ępuj ą charakterystyczne dla bulimii zachowania kompensacyjne.

Objadanie się

• Dla osoby cierpiącej na objadanie się – jedzenie i waga ciała stają się centralnymi problemami w Ŝyciu.

• koncentracja chorej osoby na wyglądzie swojego ciała. Niektórzy badacze uwaŜają, Ŝe nacisk kładziony na figurę i wagę moŜe pomóc objadającym się kobietom nadać

strukturę, prostotę i pewność w ich Ŝyciu (Vitousek, Hollon, 1990 za Beebe,

Holmbeck, Albright, Noga, Decastro 1995).

Objadanie się

• napady objadania się (binge), czyli spo Ŝywanie takiej ilo ści jedzenia, która dla wi ększo ści innych osób w podobnych okoliczno ściach i czasie (zazwyczaj paru godzin) by łaby zdecydowanie za du Ŝa

• wyst ępowanie przez okres sze ściu miesi ęcy z cz ęstotliwo ści ą przynajmniej dwóch dni w tygodniu.

Objadanie się

• Po napadach objadania si ę osoby nie podejmuj ą nieprawid łowych zachowa ń

kompensacyjnych s łu Ŝących zapobieganiu przyrostowi masy cia ła (takich jak np.

prowokowanie wymiotów) lub podejmuj ą je sporadycznie (American Psychiatric

Association, 1994

2

Joanna Radoszewska

Otyłość i zaburzenia jedzenia w psychologii klinicznej

• W ICD-10 zespół gwałtownego objadania się nie został uwzględniony jako odrębne zaburzenie; osoby przejawiające niŜej opisane objawy mogą więc na podstawie ICD-10 uzyskać diagnozę

• „Przejadanie się związane z innymi czynnikami psychologicznymi”,

• „Inne zaburzenia odŜywiania się” lub

• „Zaburzenia odŜywiania się, nieokreślone” (Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10, 1998).

Objadanie się

• napad wiąŜe si ę z bardzo negatywnymi emocjami m.in. dlatego, i Ŝ osoba obawia się, Ŝe przytyje.

• po napadach objadania si ę wiele osób podejmuje decyzje dotyczące odchudzania się. Przestrzeganie diety kończy się z kolejnym napadem objadania się

Objadanie się

• napady poprzedzane są odczuwaniem silnego napięcia i innych

negatywnych emocji.

• Znaczna część osób objadających się jest stosunkowo podatna na chorowanie na

depresje

Symptomy behawioralne

• nawracaj ące epizody przejadania si ę lub napady jedzenia.

• jedzenie w sposób znacznie bardziej gwa łtowny ani Ŝeli normalnie

• poczucie braku kontroli w toku trwania epizodu

• jedzenie du Ŝych ilo ści jedzenia pomimo braku poczucia fizycznego g łodu

Symptomy behawioralne

• robienie zapasów jedzenia

• ukrywanie jedzenia, jedzenie w samotno ści

• jedzenie pomimo stanu niewygodnego przepe łnienia

• jedzenie przez ca ły dzie ń, bez ustalonych pór posi łków

Symptomy emocjonalne i psychiczne:

• prze Ŝywanie wstr ętu; poczucia winy lub depresji w trakcie lub po przejedzeniu

• napady jedzenia cz ęsto poci ągaj ą za sob ą poczucie l ęku; wstydu; z ło ści

• przejadanie s łu Ŝy redukcji napi ęcia, lub poprawie nastroju

• wysoka potrzeba kontroli

3

Joanna Radoszewska

Otyłość i zaburzenia jedzenia w psychologii klinicznej

Symptomy emocjonalne i psychiczne:

• trudno ść w ekspresji emocji i potrzeb

• perfekcjonizm

• koncentracja na spe łnianiu oczekiwa ń innych

• unikanie konfliktów

Symptomy emocjonalne i psychiczne:

• niezadowolenie z rozmiaru w łasnego cia ła

• poczucie niskiej warto ści

• spo łeczna izolacja

• depresja

• sk łonno ść do zmiennych nastrojów i rozdra Ŝnienia

• negatywna ocena własnej osoby pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu osób

cierpiących na BED.

• osoby koncentrują się na kwestiach związanych z jedzeniem i wagą po to, by

odwrócić swoją uwagę od poczucia własnej nieadekwatności i niepowodzenia

(Mussell, Binford, Fulkerson, 2000).

• chorujący na objadanie się porównują siebie do perfekcjonistycznych standardów, co ma zapewne istotny wpływ na ich niskie poczucie własnej wartości.

Symptomy somatyczne:

• problemy kardiologiczne

• zm ęczenie

• nieprawid łowy poziom cukru we krwi

• trudno ści z podj ęciem fizycznej aktywno ści

• cz ęsto uzale Ŝnienia

• długotrwałe odchudzanie się prowadziło do napadowego objadania się (binge eating) tylko u tych osób, które miały niskie poczucie własnej wartości (Polivy, Heatherton, Herman, 1988 za Striegel-Moore, 1995).

• niskie poczucie własnej wartości moŜe wpływać na zintensyfikowaną chęć poprawy własnego wyglądu (Striegel-Moore, 1995). Gdy próby te kończą się niepowodzeniem

poczucie własnej wartości moŜe się jeszcze obniŜyć.

• objadanie się wpływa w istotny sposób na jakość Ŝycia cierpiących na niego osób, to wielu pośród nich udaje się nie wypaść ze swoich ról społecznych i pozornie

funkcjonować stosunkowo sprawnie.

4

Joanna Radoszewska

Otyłość i zaburzenia jedzenia w psychologii klinicznej

• większość z nich uwaŜa, Ŝe choroba ma duŜy wpływ na ich kontakty z innymi ludźmi i przyczynia się do wycofywania się z róŜnych aktywności, w tym z Ŝycia towarzyskiego.

• znacznej części osób cierpiących na objadanie się udaje się latami ukrywać objawy swojej choroby nawet przed najbliŜszymi osobami.

Negatywne emocje

• osoby objadające się często doświadczają bardzo silnych, negatywnych emocji.

• Podobnie jak z obniŜonym poczuciem własnej wartości, przeŜywanie silnych

negatywnych emocji wydaje się korelować z zespołem gwałtownego objadania się na

zasadzie spręŜeń zwrotnych.

• osoby doświadczające stale lub bardzo często takich emocji są bardziej podatne na zachorowanie, z drugiej zaś strony choroba ta wzmacnia, utrzymuje i często generuje wiele bardzo silnych, negatywnych emocji.

• w wielu rodzinach osób z objadaniem się występuje wysoki poziom konfliktów,

uzaleŜnień i wykorzystywania seksualnego (Yanovski, 1993, za Friedman, Wilfley,

Welch, Kunce, 1997).

• osoby chorujące na objadanie się często przeŜywają negatywne emocje związane z odczuwaniem wrogości do samych siebie

• poczucie izolacji, wynikaj ące z objadania si ę (Herzog, Keller, Lavori, Ott za O’Mahony i Hollwey, 1995).

• poczucie wstydu w zwi ązku z chorob ą (National Eating Disorders Association, 2002.) i ukrywanie jej przed najbli Ŝszymi osobami.

• przyczynia si ę to do odczuwania osamotnienia i odmienno ści.

• Uczucie wstydu wydaje się być jednym z kluczowych elementów doświadczania siebie osób z zespołem gwałtownego objadania się

• uczucie wstydu było najsilniej powiązane z wagą u objadających się kobiet i z kształtem ciała u objadających się męŜczyzn.

• Intensywność odczuwanego wstydu nie zaleŜała natomiast od płci, częstości napadów objadania się czy masy ciała (Jambekar, Masheb, Grilo, 2003).

• Nasilenie prze Ŝywanego wstydu nie wydaje si ę ró Ŝni ć kobiet i m ęŜczyzn

(Jambekar, Masheb, Grilo, 2003)

• Ŝe wiele kobiet cierpiących na zespół gwałtownego objadanie się przejawia skłonność do impulsywnych zachowań, nie tylko związanych z odŜywianiem się

• Impulsywność moŜe wpływać na zachowania wobec innych, na podejmowanie

decyzji, na spoŜywanie alkoholu czy zaŜywanie narkotyków oraz na Ŝycie seksualne 5

Joanna Radoszewska

Otyłość i zaburzenia jedzenia w psychologii klinicznej

• osoby chorujące na zespół gwałtownego objadania się często myślą o własnej osobie w oparciu o zasadę „wszystko albo nic” (oraz porównują się do perfekcjonistycznych standardów)

• postrzegają często siebie jako słabe i bezwartościowe i uwaŜają, Ŝe nie są w stanie w pozytywny sposób wpłynąć na swoją przyszłość (Parrott, 1998, za Morand 2002).

• osoby objadające się posiadają silnie negatywny obraz własnego ciała (Morand, 2002).

• Chorzy określają zazwyczaj siebie jako „zbyt grubych”, zaś nadwaga i otyłość są przez nich traktowana nie tylko jako odraŜająca, ale takŜe jako dowód słabej woli i

predyktor niepowodzenia w przyszłości (Roth, 1984).

• przejawiają zazwyczaj bardzo silne, irracjonalne przekonanie o tym, Ŝe schudnięcie w ogromnym stopniu poprawi jakość ich Ŝycia i rozwiąŜe wszystkie problemy

• Kobiety atrakcyjne fizycznie są postrzegane jako bardziej kobiece od nieatrakcyjnych, a kobiety szczupłe są ocenianie jako bardziej kobiece niŜ kobiety o większej masie ciała (Cash, Dawson, Davis, Bowen, Galumbeck, 1989 za Striegel-Moore, 1995).

• Kobiety jedzące mniej są równieŜ postrzegane jako bardziej kobiece od tych, które jedzą więcej (Rolls, Fedoroff, Guthrie, 1991, za Striegel-Moore, 1995) .

• Zabieganie o atrakcyjność fizyczną i szczupłość jest dla kobiety waŜnym elementem kobiecości (Brownmille, 1984; Freedman 1984 za Striegel-Moore, 1995).

http://www.anonimowizarlocy.org

• ANONIMOWI śARŁOCY

• CZYM JEST WSPÓLNOTA ANONIMOWYCH śARŁOKÓW?

• 12 KROKÓW

• 12 TRADYCJI

• CZY MASZ PROBLEMY Z JEDZENIEM - KWESTIONARIUSZ

• ADRESY MITYNGÓW

• AKTUALNOŚCI

• śYCIORYS

• LINKI

6