WYBRANE REGULACJE SZCZEGÓŁOWE UE

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005

z dnia 22 grudnia 2004 r.

w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz

zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97

„długotrwały przewóz” oznacza podróŜ, przekraczającą 8 godzin, rozpoczynającą się w chwili, gdy pierwsze zwierzę z parti przemieszcza się;

Ogólne warunki transportu zwierząt Nikt nie moŜe przewozić zwierząt lub zlecać transportu zwierząt w sposób powodujący ich okaleczenie lub przyczyniający się do zadawanie im cierpienia.

1. śadna osoba nie moŜe zawrzeć umowy przewozu lub umowy o podwykonawstwo na przewóz zwierząt z wyjątkiem autoryzowanych przewoźników zgodnie z art. 10 ust. 1 lub art. 11 ust. 1.

1. Przewoźnikiem moŜe być jedynie osoba, która otrzyma zezwolenie wydane przez właściwe władze zgodnie z art. 10 ust. 1 lub w przypadku długotrwałych przewozów, zgodnie z art. 11 ust. 1. Podczas transportu zwierząt kopia zezwolenia powinna być dostępna dla właściwych władz.

5. Do prowadzenia pojazdu lub obsługi pojazdu transportującego domowe nieparzystokopytne lub gatunki domowego bydła, owiec, kóz lub świń lub drób, uprawnione są jedynie osoby posiadające licencję. Podczas transportu zwierząt licencja powinna być dostępna dla właściwych władz.

Świadectwo zatwierdzenia środka transportu drogowego

1. Właściwe władze lub organy wyznaczone przez Państwo Członkowskie wydają świadectwo zatwierdzenia środka transportu drogowego wykorzystywanego do długotrwałego transportu.

4. Państwa Członkowskie mogą odstąpić od stosowania przepisów niniejszego artykułu w przypadku przewozu nie przekraczającego 12 godzin, w celu dotarcia do miejsca przeznaczenia.

Kontrole w punktach wyjścia oraz punktach kontroli granicznej 1. Bez uszczerbku dla kontroli ustanowionych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 639/2003, gdy zwierzęta znajdują się w punktach wyjścia lub w punktach kontroli granicznej, urzędowi lekarze weterynarii Państw Członkowskich sprawdzają czy zwierzęta są transportowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności czy: a) przewoźnicy posiadają kopię waŜnego zezwolenia określonego art. 10 ust. 1 lub w odniesieniu do długotrwałych przewozów w art. 11 ust. 1;

b) kierowcy pojazdów drogowych transportujących domowe nieparzystokopytne, gatunki domowego bydła, owiec, kóz i świń lub drób, oraz osoby obsługujące posiadają waŜne licencje, określone art. 17

ust. 2; c) zwierzęta są zdolne do dalszej podróŜy;

d) środki transportu, w których zwierzęta mają kontynuować podróŜ spełniają warunki

określone w rozdziale II oraz w stosownym przypadku rozdziału VI załącznika I;

e) w przypadku wywozu, przewoźnicy dostarczyli dowód na to, iŜ podróŜ z miejsca wyjazdu do pierwszego miejsca rozładunku w kraju ostatecznego przeznaczenia odbyła się zgodnie

z wszelkimi umowami międzynarodowymi wymienionymi w załączniku V,

obowiązującymi w danym kraju;

f) moŜliwy był lub jest długotrwały przewóz domowych nieparzystokopytnych oraz gatunków domowego bydła, owiec, kóz i świń.

Kary

Państwa Członkowskie określają zasady nakładania kar, stosowane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszystkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wdro- Ŝenia. Stosowane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa Członkowskie poinformują Komisję o tych przepisach, jak równieŜ o przepisach dotyczących stosowania art. 26 najpóźniej do 5 lipca 2006 r. oraz bezzwłocznie poinformują o wszelkich zmianach, które ich dotyczą.

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1099/2009

z dnia 24 września 2009 r.

w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania

Przedmiot i zakres stosowania

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące uśmiercania zwierząt hodowanych lub utrzymywanych w celu produkcji Ŝywności, wełny, skóry, futer lub innych produktów, jak równieŜ

uśmiercania zwierząt w celu zmniejszenia ich liczebności oraz działań związanych z uśmiercaniem.

3. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania:

a) w przypadku uśmiercania zwierząt:

(i) podczas eksperymentów naukowych przeprowadzanych pod nadzorem właściwego

organu;

(i ) podczas polowań lub rekreacyjnego łowienia ryb;

(i i) podczas imprez kulturalnych lub sportowych;

b) do drobiu, królików i zajęcy poddawanych ubojowi przez ich właścicieli poza rzeźnią na potrzeby własnej domowej konsumpcji.

DEFINICJE

a) „uśmiercanie” oznacza kaŜdy celowo wywołany szereg czynności, który powoduje śmierć zwierzęcia;

d) „uśmiercanie z konieczności” oznacza uśmiercanie zwierząt rannych lub chorych, jeŜeli choroba lub zranienie wiąŜą się z silnym bólem lub cierpieniem, które są niemoŜliwe do złagodzenia w Ŝaden inny wykonalny sposób;

j) „ubój” oznacza uśmiercenie zwierząt przeznaczonych do spoŜycia przez ludzi;

f) „ogłuszanie” „powinno być: oszałamianie” oznacza kaŜdy celowo wywołany szereg

czynności, który bezboleśnie powoduje utratę przytomności i wraŜliwości na bodźce, w tym kaŜdy szereg czynności powodujący natychmiastową śmierć;

Świadectwo kwalifikacji

1. Do celów art. 7 państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ odpowiedzialny za: a) zapewnienie dostępności szkoleń dla personelu biorącego udział w uśmiercaniu i działaniach związanych z uśmiercaniem;

b) przyznawanie świadectw kwalifikacji potwierdzających zdanie niezaleŜnego egzaminu końcowego; przedmioty tego egzaminu są odpowiednio dobrane do danych kategorii

zwierząt, odpowiadają działaniom, o których mowa w art. 7 ust. 2 i 3 oraz

przedmiotom określonym w załączniku IV;

c) zatwierdzanie programów szkoleń, o których mowa w lit. a), oraz treści i warunków egzaminu, o którym mowa w lit. b).

Sankcje

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wdraŜania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję do dnia 1 stycznia 2013 r. oraz niezwłocznie powiadamiają ją o wszystkich późniejszych zmianach dotyczących tych przepisów.

METODY OSZAŁAMIANIA

Metody mechaniczne

Urządzenie bolcowe penetrujące

Urządzenie bolcowe niepenetrujące

Broń palna z pociskami

Maceracja

Przemieszczenie kręgów szyjnych

Uderzenie w głowę

Metody gazowe – farmakologiczne

Ogłuszanie elektryczne elektrodami przyłoŜonymi jedynie z obu stron głowy

Ogłuszanie z elektrodami przyłoŜonymi na głowie i ciele zwierzęcia

Ogłuszanie w kąpieli wodnej

Dwutlenek węgla w wysokim stęŜeniu

Dwutlenek węgla w dwu fazach

Dwutlenek węgla w połączeniu z gazami obojętnymi

Gazy obojętne

Tlenek węgla (czyste źródło)

Tlenek węgla w połączeniu z innymi gazami

Inne Śmiertelna iniekcja

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1169/2011

z dnia 25 października 2011 r.

w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat Ŝywności, zmiany

rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006

oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG,

dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i

Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr

608/2004

1. Niniejsze rozporządzenie stanowi podstawę zapewnienia wysokiego poziomu ochrony

konsumentów w zakresie informacji na temat Ŝywności, przy uwzględnieniu róŜnic percepcji ze strony konsumentów i ich potrzeb informacyjnych, z równoczesnym zapewnieniem płynnego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

DEFINICJE

„informacje na temat Ŝywności” oznaczają informacje dotyczące danego środka spoŜywczego udostępniane konsumentowi finalnemu za pośrednictwem etykiety, innych materiałów

towarzyszących lub innych środków, w tym nowoczesnych narzędzi technologicznych lub

przekazu ustnego;

„obowiązkowe informacje na temat Ŝywności” oznaczają dane szczegółowe, które muszą być przekazane konsumentowi finalnemu zgodnie z przepisami unijnymi;

„składnik” oznacza kaŜdą substancję lub produkt, w tym środki aromatyzujące, dodatki do Ŝywności, enzymy spoŜywcze oraz kaŜdy komponent składnika złoŜonego, uŜyte przy wytworzeniu lub przygotowywaniu danego środka spoŜywczego i nadal obecne w produkcie gotowym, nawet

jeŜeli ich forma uległa zmianie; pozostałości nie uwaŜa się za składniki;

„składnik złoŜony” oznacza składnik, który sam w sobie jest produktem zawierającym więcej niŜ jeden składnik;

„etykieta” oznacza jakąkolwiek metkę, znak firmowy, znak handlowy, ilustrację lub inny opis pisany, drukowany, tłoczony, odbity lub w inny sposób naniesiony na opakowanie lub pojemnik z Ŝywnością lub załączony do opakowania lub pojemnika z Ŝywnością;

„etykietowanie” oznacza wszelkie napisy, dane szczegółowe, znaki handlowe, nazwy marek, ilustracje lub symbole odnoszące się do danego środka spoŜywczego i umieszczone na wszelkiego

rodzaju opakowaniu, dokumencie, ulotce, etykiecie, opasce lub pierścieniu towarzyszącym takiej Ŝywności lub odnoszącym się do niej;

„pole widzenia” oznacza wszystkie powierzchnie opakowania, których treść moŜna odczytać z pojedynczego punktu widzenia;

„główne pole widzenia” oznacza pole widzenia opakowania, które konsument najprawdopodobniej zobaczy przy pierwszym spojrzeniu na produkt w momencie zakupu i które umoŜliwia

konsumentowi natychmiastową identyfikację produktu, jeśli chodzi o jego charakter lub rodzaj, a w stosownych przypadkach o jego markę. JeŜeli opakowanie ma kilka identycznych

głównych pól widzenia, to główne pole widzenia jest polem wybranym przez podmiot

działający na rynku spoŜywczym;

„czytelność” oznacza fizyczny wygląd informacji, dzięki któremu informacja jest wizualnie dostępna ogółowi społeczeństwa, a który określają róŜne elementy, m.in. rozmiar czcionki, odstępy między literami, odstępy między wierszami, grubość linii pisma, barwa czcionki, rodzaj czcionki, stosunek szerokości liter do ich wysokości, powierzchnia materiału oraz kontrast między pismem a tłem;

„nazwa przewidziana w przepisach” oznacza nazwę środka spoŜywczego określoną w mających zastosowanie przepisach unijnych lub, w przypadku braku takich przepisów unijnych, nazwę przewidzianą w przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych mających

zastosowanie w państwie członkowskim, w którym Ŝywność ta jest sprzedawana

konsumentowi finalnemu lub zakładom Ŝywienia zbiorowego;

„nazwa zwyczajowa” oznacza nazwę, która jest akceptowana jako nazwa środka spoŜywczego przez konsumentów w państwie członkowskim, w którym Ŝywność ta jest sprzedawana, bez

potrzeby jej dalszego wyjaśniania;

„nazwa opisowa” oznacza nazwę zawierającą opis środka spoŜywczego, a w razie potrzeby równieŜ

jego zastosowania, który jest wystarczająco jasny, aby umoŜliwić konsumentom poznanie rzeczywistego charakteru tego środka spoŜywczego i odróŜnienie go od innych produktów, z którymi moŜe zostać pomylony;

„podstawowy składnik” oznacza składnik lub składniki danego środka spoŜywczego, które stanowią więcej niŜ 50 % tego środka spoŜywczego lub które są na ogół kojarzone przez konsumenta z nazwą tego środka spoŜywczego i w odniesieniu do których jest wymagane w większości

przypadków oznaczenie ilościowe;

„data minimalnej trwałości środka spoŜywczego” oznacza datę, do której dany środek spoŜywczy zachowuje swoje szczególne właściwości pod warunkiem jego właściwego przechowywania;

„składnik odŜywczy” oznacza białko, węglowodany, tłuszcz, błonnik, sód, witaminy i składniki mineralne, wymienione w pkt 1 części A załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia, oraz substancje, które naleŜą do jednej z tych kategorii lub stanowią jej składniki;

„wytworzony nanomateriał” oznacza kaŜdy celowo wytworzony materiał, którego jeden lub więcej wymiarów jest rzędu 100 nm lub mniej lub który składa się z odrębnych elementów

funkcjonalnych, wewnątrz lub na powierzchni, z których wiele ma jeden lub więcej wymiarów rzędu 100 nm lub mniej, włączając struktury, aglomeraty lub agregaty, które mogą mieć wielkość powyŜej 100 nm, ale zachowują właściwości charakterystyczne nanoskali.

Właściwości charakterystyczne nanoskali obejmują:

(i) właściwości związane z określoną rozległą powierzchnią rozpatrywanych materiałów; lub (i ) szczególne właściwości fizyczno-chemiczne róŜniące się od właściwości tego samego materiału występującego w innej postaci niŜ nanomateriał;

Rzetelne informowanie

1. Informacje na temat Ŝywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności:

a) co do właściwości środka spoŜywczego, a w szczególności co do jego charakteru,

toŜsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji;

b) przez przypisywanie środkowi spoŜywczemu działania lub właściwości, których on nie posiada;

c) przez sugerowanie, Ŝe środek spoŜywczy ma szczególne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spoŜywcze mają takie właściwości, zwłaszcza przez

szczególne podkreślanie obecności lub braku określonych składników lub składników

odŜywczych;

d) przez sugerowanie poprzez wygląd, opis lub prezentacje graficzne, Ŝe chodzi o określony środek spoŜywczy lub składnik, mimo Ŝe w rzeczywistości komponent lub składnik

naturalnie obecny lub zwykle stosowany w danym środku spoŜywczym został

zastąpiony innym komponentem lub innym składnikiem.

2. Informacje na temat Ŝywności muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta.

3. Z zastrzeŜeniem odstępstw przewidzianych w prawie Unii mającym zastosowanie do naturalnych wód mineralnych i Ŝywności specjalnego przeznaczenia Ŝywieniowego informacje na temat Ŝywności nie mogą przypisywać jakiemukolwiek środkowi spoŜywczemu właściwości

zapobiegania chorobom lub leczenia chorób ludzi bądź teŜ odwoływać się do takich

właściwości.

4. Ust. 1, 2 i 3 mają równieŜ zastosowanie do:

a) reklamy;

b) prezentacji środków spoŜywczych, w szczególności kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu ustawienia oraz otoczenia, w

jakim są pokazywane.

Wykaz danych szczegółowych, których podanie jest obowiązkowe

1. Zgodnie z art. 10–35 i z zastrzeŜeniem określonych w niniejszym rozdziale wyjątków obowiązkowe jest podanie następujących danych szczegółowych:

a) nazwa Ŝywności;

b) wykaz składników;

c) wszelkie składniki lub substancje pomocnicze w przetwórstwie wymienione w załączniku II lub uzyskane z substancji lub produktów wymienionych w załączniku II, powodujące

alergie lub reakcje nietolerancji, uŜyte przy wytworzeniu lub przygotowywaniu Ŝywności i nadal obecne w produkcie gotowym, nawet jeŜeli ich forma uległa zmianie;

d) ilość określonych składników lub kategorii składników;

e) ilość netto Ŝywności;

f) data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spoŜycia;

g) wszelkie specjalne warunki przechowywania lub warunki uŜycia;

h) nazwa lub firma i adres podmiotu działającego na rynku spoŜywczym, o którym mowa w art. 8 ust. 1;

i) kraj lub miejsce pochodzenia w przypadku przewidzianym w art. 26;

j) instrukcja uŜycia, w przypadku gdy w razie braku takiej instrukcji odpowiednie uŜycie danego środka spoŜywczego byłoby utrudnione;

k) w odniesieniu do napojów o zawartości alkoholu większej niŜ 1,2 % objętościowo,

rzeczywista zawartość objętościowa alkoholu;

l) informacja o wartości odŜywczej.

Etykietowanie niektórych substancji lub produktów powodujących alergie lub reakcje

nietolerancji

Artykuł 24

Data minimalnej trwałości, termin przydatności do spoŜycia i data zamroŜenia

1. W przypadku środków spoŜywczych, które z mikrobiologicznego punktu widzenia szybko się psują i z tego względu juŜ po krótkim czasie mogą stanowić bezpośrednie zagroŜenie

dla zdrowia ludzkiego, datę minimalnej trwałości zastępuje się terminem przydatności do spoŜycia. Po upłynięciu terminu przydatności do spoŜycia środek spoŜywczy jest

uznawany za niebezpieczny zgodnie z art. 14 ust. 2–5 rozporządzenia (WE) nr

178/2002.

2. Odpowiednia data jest podawana zgodnie z załącznikiem X.

3. Aby zapewnić jednolite stosowanie sposobu oznaczania daty minimalnej trwałości, o której mowa w załączniku X pkt 1 lit. c), Komisja moŜe przyjmować akty wykonawcze

ustanawiające zasady w tym względzie. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z

procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

Warunki przechowywania lub warunki uŜycia

1. JeŜeli środki spoŜywcze wymagają szczególnych warunków przechowywania lub warunków uŜycia, naleŜy podać te warunki.

2. Aby umoŜliwić odpowiednie przechowywanie lub uŜycie Ŝywności po otwarciu opakowania, w stosownych przypadkach podaje się warunki przechowywania lub termin przydatności do

spoŜycia.

WyraŜanie ilości w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość Ŝywności

1. W następujących przypadkach wartość energetyczna i ilość składników odŜywczych, o których mowa w art. 30 ust. 1–5, moŜe być wyraŜana w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość Ŝywności łatwo rozpoznawalną dla konsumenta, pod warunkiem Ŝe ta porcja lub

jednostkowa ilość są zgodne z informacją ilościową na etykiecie i Ŝe podana jest liczba porcji lub jednostkowych ilości zawartych w opakowaniu:

a) oprócz formy wyraŜania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art.

32 ust. 2;

b) oprócz formy wyraŜania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art.

32 ust. 3, w odniesieniu do ilości witamin i składników mineralnych;

c) oprócz lub zamiast formy wyraŜania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art. 32 ust. 4.

Nie moŜna prezentować dobrowolnych informacji na temat Ŝywności ze szkodą dla przestrzeni dostępnej do prezentacji obowiązkowych informacji na temat Ŝywności.

ZAŁĄCZNIKI

SUBSTANCJE LUB PRODUKTY POWODUJĄCE ALERGIE LUB REAKCJE NIETOLERANCJI

„kwasy tłuszczowe wielonienasycone” oznaczają kwasy tłuszczowe z co najmniej dwoma podwójnymi wiązaniami cis przerwanymi cis-metylenem;

„węglowodany” oznaczają wszelkie węglowodany, które podlegają procesom metabolizmu w organizmie człowieka, łącznie z alkoholami wielowodorotlenowymi;

„cukry” oznaczają wszelkie cukry proste i dwucukry obecne w Ŝywności, z wyjątkiem alkoholi wielowodorotlenowych;

„alkohole wielowodorotlenowe” oznaczają alkohole zawierające więcej niŜ dwie grupy hydroksylowe; SUBSTANCJE LUB PRODUKTY POWODUJĄCE ALERGIE LUB REAKCJE NIETOLERANCJI

Skorupiaki i produkty pochodne;

Jaja i produkty pochodne;

Orzeszki ziemne (arachidowe) i produkty pochodne;

Soja i produkty pochodne, z wyjątkiem:

a) całkowicie rafinowanego oleju i tłuszczu sojowego

b) mieszaniny naturalnych tokoferoli (E306), naturalnego D-alfa-tokoferolu, naturalnego octanu D-alfa-tokoferolu, naturalnego bursztynianu D-alfa-tokoferolu pochodzenia

sojowego;

c) fitosteroli i estrów fitosteroli otrzymanych z olejów roślinnych pochodzenia sojowego; d) estru stanolu roślinnego produkowanego ze steroli olejów roślinnych pochodzenia

sojowego;

ŚRODKI SPOśYWCZE, W PRZYPADKU KTÓRYCH ETYKIETOWANIE MUSI ZAWIERAĆ CO NAJMNIEJ

JEDEN DODATKOWY RODZAJ DANYCH SZCZEGÓŁOWYCH

2.1. Środki spoŜywcze zawierające substancję słodzącą lub substancje słodzące dozwolone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1333/2008. : „zawiera substancję(-e) słodzącą(-e)”; informację tę umieszcza się obok nazwy środka spoŜywczego.

OKREŚLENIE WYSOKOŚCI x

ŚRODKI SPOśYWCZE, KTÓRE SĄ ZWOLNIONE Z WYMOGU PRZEDSTAWIANIA OBOWIĄZKOWEJ

INFORMACJI O WARTOŚCI ODśYWCZEJ

- octy fermentowane i substytuty octu, w tym te, których jedynymi dodanymi składnikami są środki aromatyzujące;

- środki aromatyzujące;

- dodatki do Ŝywności;

- substancje pomocnicze w przetwórstwie;

- enzymy spoŜywcze;

- Ŝelatyna;

- składniki powodujące zestalanie się dŜemów;

- droŜdŜe;

NAZWA ŚRODKA SPOśYWCZEGO I KONKRETNE TOWARZYSZĄCE MU DANE SZCZEGÓŁOWE

Nazwa danego środka spoŜywczego zawiera dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych tego środka spoŜywczego lub szczególnego przetwarzania, jakiemu został on poddany (np.

sproszkowany, ponownie zamroŜony, liofilizowany, głęboko mroŜony, zagęszczony, wędzony), bądź dane takie towarzyszą nazwie, we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wprowadzić nabywcę w błąd.

Produkty mięsne, surowe wyroby mięsne i produkty rybołówstwa, które mogą sprawiać wraŜenie, Ŝe stanowią jeden kawałek mięsa lub ryby, a w rzeczywistości składają się z róŜnych kawałków połączonych za pomocą innych składników, w tym dodatków do Ŝywności i enzymów

spoŜywczych, lub innymi sposobami, opatrzone są następującą informacją: w języku polskim:

„z połączonych kawałków mięsa” i „z połączonych kawałków ryby”,

OZNACZANIE I OKREŚLANIE SKŁADNIKÓW

CZĘŚĆ A — PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE OZNACZANIA SKŁADNIKÓW W MALEJĄCEJ

KOLEJNOŚCI WAGOWEJ

Składniki stanowiące mniej niŜ 2 % produktu gotowego Mogą być wymienione w dowolnej kolejności, po pozostałych składnikach.

CZĘŚĆ B — OKREŚLANIE NIEKTÓRYCH SKŁADNIKÓW NAZWĄ KATEGORII ZAMIAST NAZWY

SZCZEGÓŁOWEJ

Skrobie oraz skrobie modyfikowane na drodze fizycznej lub enzymatycznej -> „Skrobia”

CZĘŚĆ C — OKREŚLANIE NIEKTÓRYCH SKŁADNIKÓW NAZWĄ KATEGORII WRAZ Z PODANIEM ICH

SZCZEGÓŁOWEJ NAZWY LUB NUMERU E

DATA MINIMALNEJ TRWAŁOŚCI, TERMIN PRZYDATNOŚCI DO SPOśYCIA I DATA ZAMROśENIA

1. Data minimalnej trwałości jest oznaczana następująco:

a) datę poprzedza sformułowanie:

— „Najlepiej spoŜyć przed …” – gdy data zawiera oznaczenie dnia,

— „Najlepiej spoŜyć przed końcem …” – w innych przypadkach;

b) sformułowaniom określonym w lit. a) towarzyszy:

— sama data, albo

— odesłanie do miejsca, gdzie data jest podana w etykietowaniu.

W razie potrzeby po tych danych szczegółowych następuje opis warunków przechowywania, które muszą być przestrzegane, aby produkt mógł być przechowywany przez określony okres;

c) data składa się z dnia, miesiąca i ewentualnie roku, w takiej kolejności oraz w niekodowanej formie.

JednakŜe w przypadku środków spoŜywczych:

— których trwałość nie przekracza trzech miesięcy, wystarczy oznaczenie dnia oraz miesiąca,

— których trwałość przekracza trzy miesiące, lecz nie przekracza 18 miesięcy, wystarczy oznaczenie miesiąca oraz roku,

— których trwałość przekracza 18 miesięcy, wystarczy oznaczenie roku;

d) z zastrzeŜeniem przepisów unijnych przewidujących inne rodzaje oznaczenia daty oznaczenie daty minimalnej trwałości nie jest wymagane dla:

— świeŜych owoców i warzyw, w tym ziemniaków, które nie są obrane, pokrojone ani

podobnie przygotowane;

odstępstwo to nie ma zastosowania do kiełkujących nasion i podobnych produktów, takich jak kiełki warzywne,

— win, win likierowych, win musujących, win aromatyzowanych oraz podobnych produktów uzyskanych z owoców innych niŜ winogrona, a takŜe napojów objętych kodem CN 2206

00 uzyskanych z winogron lub moszczu winogronowego,

— napojów o zawartości alkoholu wynoszącej 10 % objętościowo lub więcej,

— wyrobów piekarniczych lub cukierniczych, które ze względu na swoją specyfikę są zwykle spoŜywane w ciągu 24 godzin od wytworzenia,

— octu,

— soli kuchennej,

— cukru w stanie stałym,

— wyrobów cukierniczych składających się prawie wyłącznie z cukrów aromatyzowanych lub barwionych,

— gum do Ŝucia oraz podobnych produktów do Ŝucia.

2. Termin przydatności do spoŜycia jest oznaczany następująco:

a) poprzedza go sformułowanie „NaleŜy spoŜyć do …”;

b) sformułowaniu w lit. a) towarzyszy:

— sama data, albo

— odesłanie do miejsca, gdzie data jest podana w etykietowaniu.

Po tych danych szczegółowych następuje opis warunków przechowywania, które muszą być przestrzegane;

c) data składa się z dnia, miesiąca i ewentualnie roku, w takiej kolejności oraz w niekodowanej formie;

d) termin przydatności do spoŜycia znajduje się na kaŜdej z oddzielnie zapakowanych porcji.

3. Datę zamroŜenia lub datę pierwszego zamroŜenia, o której mowa w załączniku III pkt 6, oznacza się następująco:

a) poprzedza ją sformułowanie „ZamroŜone dnia …”;

b) sformułowaniu, o którym mowa w lit. a), towarzyszy:

— sama data, lub

— odesłanie do miejsca, gdzie data jest podana w etykietowaniu;

c) data składa się z dnia, miesiąca i roku, w takiej kolejności oraz w niekodowanej formie.

ZAWARTOŚĆ ALKOHOLU

Oznaczenie zawartości alkoholu odbywa się w temperaturze 20°C.

REFERENCYJNE WARTOŚCI SPOśYCIA

CZĘŚĆ A – DZIENNE REFERENCYJNE WARTOŚCI SPOśYCIA WITAMIN I SKŁADNIKÓW MINERALNYCH

(DLA OSÓB DOROSŁYCH)