Dr Małgorzata Adamik-Szysiak

Wydział Politologii UMCS

Zakład Dziennikarstwa, pok. 105

e-mail: malgosia.adamik@interia.pl

konsultacje: środa 1000–1130; czwartek 1130–1300

Język komunikowania politycznego (CA)

III rok Politologia, spec. doradztwo polityczne i medialne

2013/2014

Program zajęć

1. Język w komunikacji politycznej XX i XXI w.

2. List otwarty/petycja (cechy, zawartość, język)

3. Exposé (cechy, zawartość, język)

4. Orędzie/przemówienie okolicznościowe(cechy, zawartość, język)

5. Debata publiczna (cechy, zawartość, język)

6. Propaganda a marketing polityczny i wyborczy (Różnice między językiem

propagandy politycznej w PRL-u i w III RP)

7. Socjotechnika w komunikowaniu politycznym: perswazyjność języka i obrazu w

polityce (stereotypy, związki frazeologiczne, metafory i humor w komunikacji

politycznej)

8. Inwektywa polityczna i jej znaczenie

9. Mediatyzacja języka polityki

Przykładowa literatura

1. Adamik-Szysiak M., Telewizyjna reklama polityczna w Polsce w latach 2005-2010,

Lublin 2012.

2. Adamik-Szysiak M., Maguś W. (red.), Współczesne zagadnienia marketingu

politycznego i public relations, Lublin 2013.

1

3. Billig M., Retoryka polityczna [w:] Sears D. O., Huddy L., Jervis R. (red.), Psychologia polityczna, tłum. R. Andruszko, Kraków 2008, s. 201-220.

4. Bralczyk J., Język na sprzedaż, czyli o tym, jak język służy reklamie i jak reklama

używa języka, Gdańsk 2004.

5. Bralczyk J., O języku propagandy i polityki, Warszawa 2007.

6. Buttler D., Polski dowcip językowy, wyd. III z uzup., Warszawa 2001.

7. Czerwiński M., Nowak P., Przybylska R. (red.), Język IV Rzeczypospolitej, Lublin

2010.

8. Dobek-Ostrowska B., Komunikowanie polityczne i publiczne, Warszawa 2006.

9. Fras J., Komunikacja polityczna. Wybrane zagadnienia gatunków i języka wypowiedzi,

Wrocław 2005.

10. Fras J., Metafory gry w polityce [w:] Fras J. (red.), Studia nad mediami i

komunikowaniem masowym. Prawo. Język. Tekst, Toruń 2007, s. 120-136.

11. Hordecki B., Tradycyjna „direct mail” w polskiej kampanii prezydenckiej w 2005

roku (Analiza retotyczno-erystyczna) [w:] Fras J. (red.), Studia nad mediami i

komunikowaniem masowym. Prawo. Język. Tekst, Toruń 2007, s. 189-196.

12. Kamińska-Szmaj I., Agresja językowa w życiu publicznym. Leksykon inwektyw

politycznych 1918-2000, Wrocław 2007.

13. Karwat M., Sztuka manipulacji politycznej, Toruń 2001.

14. Karwat M., O demagogii, Warszawa 2006.

15. Karwat M., O złośliwej dyskredytacji. Manipulowanie wizerunkiem przeciwnika,

Warszawa 2006.

16. Karwat M., Teoria prowokacji, Warszawa 2007.

17. Kłosińska K., Językowe cechy politycznego „dyskursu zamkniętego” [w:] Garpiel R.,

Leszczyńska K. (red.), Sztuka perswazji. Socjologiczne, psychologiczne i lingwistyczne

aspekty komunikowania perswazyjnego, Kraków 2004.

18. Kochan M., Slogany w reklamie i polityce, Warszawa 2002.

19. Kochan M., Pojedynek na słowa. Techniki erystyczne w publicznych sporach, Kraków

2005.

20. Kolczyński M., Mazur M., Michalczyk S. (red.), Mediatyzacja kampanii politycznych,

Katowice 2009.

21. Kołodziej J., Polska programowa piosenka wyborcza jako środek multimedialnej

perswazji politycznej [w:] Garpiel R., Leszczyńska K. (red.), Sztuka perswazji.

2

Socjologiczne, psychologiczne i lingwistyczne aspekty komunikowania perswazyjnego, Kraków 2004.

22. Krzemińska A., Strategie ewaluacyjne w perswazyjnym dyskursie politycznym [w:]

Fras J. (red.), Studia nad mediami i komunikowaniem masowym. Prawo. Język. Tekst,

Toruń 2007, s. 138-152.

23. Krzyżanowski P, Nowak P. (red.), Manipulacja w języku, Lublin 2004.

24. Lewiński P. H., Retoryka reklamy, Wrocław 1999.

25. McGraw K. M., Wizerunki polityczne: tworzenie i sterowanie [w:] Sears D. O., Huddy

L., Jervis R. (red.), Psychologia polityczna, tłum. R. Andruszko, Kraków 2008, s. 359-

385.

26. Newcourt-Nowodworski S., Czarna propaganda. Polska, Niemcy, Wielka Brytania.

Tajemnice największych oszustw II wojny światowej, Karków 2008.

27. Nowak P., Retoryka a propaganda polityczna [w:] Wilczek P. (red.), Retoryka,

Warszawa 2008, s. 207-226.

28. Olejnik M., Kublik A., Dwie na jednego, Warszawa 2006.

29. Ożóg K., Język w służbie polityki. Językowy kształt kampanii wyborczych, Rzeszów

2004.

30. Pawełczyk P., Piontek D., Mity i stereotypy w socjotechnikach wyborczych [w:]

Borowczyk K., Pawełczyk P. (red.), W kręgu mitów i stereotypów, Toruń 1993.

31. Pawełczyk P., Piontek D., Socjotechnika w komunikowaniu politycznym, Poznań 1999.

32. Płudowski T., Komunikacja polityczna w amerykańskich kampaniach wyborczych,

Warszawa 2008.

33. Rittel S.J., Polityczny tekst medialny [w:] Fras J. (red.), Studia nad mediami i

komunikowaniem masowym. Prawo. Język. Tekst, Toruń 2007, s. 93-103.

34. Władyka W., Zmelonek P., Zawadzki T.(red.), Wielkie mowy historii, t. 2: Od

Lincolna do Stalina, t. 3: Od Hitlera do Eisenhowera, t. 4: Od Kennedy’ego do Ratzingera, Warszawa 2006.

35. Zimny R., Nowak P., Słownik polszczyzny politycznej po roku 1989, Warszawa 2009.

Zaliczenie ☺: Podstawą zaliczenia przedmiotu jest wykonywanie bieżących ćwiczeń oraz

aktywność i obecność na zajęciach. Brak wspomnianych elementów = praca pisemna.

3