Lokalizowanie zasobów

wiedzy

Metody lokalizowania wiedzy

Metody lokalizowania wiedzy powinny

odpowiadać danej sytuacji, być

dopasowane do struktur i nie powinny

wymagać zbyt duŜych nakładów

w stosunku do spodziewanych korzyści.

1

Umiejętności pracowników

Najmniejszym, podstawowym elementem

zasobów wiedzy organizacji są

umiejętności pojedynczego pracownika

wiąŜące się z jego doświadczeniem i

intuicją.

Wykaz danych o ekspertach

Jedną z najbardziej skutecznych i niedrogich metod lokalizowania wiedzy

specjalistycznej jest sporządzanie

specjalnych ksiąŜek adresowych z

wykazem ekspertów pracujących dla

firmy.

2

Mapy wiedzy

Mapy wiedzy to graficzne odwzorowania

wzajemnych zaleŜności między istniejącymi w organizacji aktywami intelektualnymi, źródłami wiedzy i jej strukturami oraz zastosowaniami.

Topografia wiedzy

Topograficzne mapy wiedzy pozwalają

zlokalizować osoby posiadające określone

umiejętności i wiedzę oraz określić poziom tej wiedzy. Takie narzędzie umoŜliwia szybkie

znalezienie osób dysponujących określonym

rodzajem kwalifikacji i informuje, na jakim szczeblu hierarchii organizacyjnej się one

znajdują.

3

Mapy zasobów informacji

Mapy zasobów informacji określają ich

rozmieszczenie i sposób przechowywania. Dla uŜytkownika moŜe mieć duŜe znaczenie to, czy informacje znajdują się w centralnej bazie

danych, na dyskietkach, na papierze czy moŜe wyłącznie w głowie emerytowanego pracownika firmy. Mapy takie uwzględniają stopień

nagromadzenia zasobów i dostarczają

uŜytkownikowi informacji dotyczących sposobu dalszego ich przetwarzania.

Systemy informacji geograficznej

Systemy informacji geograficznej słuŜą do

ustalenia geograficznego rozmieszczenia

zasobów wiedzy – na przykład mapa obszarów

sprzedaŜy przydaje się do planowania działań marketingowych.

4

Mapy źródeł wiedzy

Mapy źródeł wiedzy określają, kto w zespole, w całej organizacji lub w jej otoczeniu dysponuje wartościowymi zasobami wiedzy, które mogą

zostać wykorzystane w razie potrzeby w

konkretnych projektach. Na mapach źródeł

wiedzy nazwiska ekspertów są zazwyczaj

wyróŜniane graficznie.

Macierz wiedzy - etapy

1.

Identyfikacja procesów opartych na

wykorzystaniu wiedzy

2.

Zlokalizowanie niezbędnych zasobów wiedzy i osób, które nimi dysponują

3.

Sporządzenie indeksu zasobów i osób

4.

Wprowadzenie indeksu zasobów i osób do

systemu kierowania procesem

5.

Uruchomienie mechanizmów

zdecentralizowanej aktualizacji wiedzy

5

System szybkiego reagowania

System szybkiego reagowania słuŜy do

zarządzania wiedzą uzyskaną podczas realizacji wszystkich dotychczasowych projektów,

zapewnia dostęp do raportów na ich temat i do ekspertów z róŜnych dziedzin, z którymi moŜna konsultować problemy ujawniające się w trakcie realizacji projektów.

Wartości niematerialne i prawne

Zarówno pojedyncze przedsiębiorstwa, jak i całe branŜe maja pewne zasoby niematerialne, dzięki którym mogą osiągnąć trwałą przewagę

konkurencyjną. NaleŜą do nich prawnie

chronione aktywa niematerialne, takie jak:

patenty, znaki handlowa, licencje i marka.

6

Ujawnianie nieformalnych struktur

Informacje o nieformalnych strukturach

w organizacji moŜna przedstawić graficznie za pomocą sieci komunikacyjnych o zróŜnicowanym charakterze (np. sieci kontaktów doradczych).

Zewnętrzne źródła wiedzy

Zewnętrznymi źródłami wiedzy mogą być eksperci, naukowcy, doradcy, dostawcy, klienci,

organizacje branŜowe, archiwa i zewnętrzne

bazy danych, wydawnictwa specjalistyczne i

Internet.

7

Zewnętrzne źródła wiedzy

Często zdarza się, Ŝe organizacja traci wiele czasu na poszukiwanie informacji u niewłaściwych

osób lub w niewłaściwych źródłach. Najczęściej sytuacja taka wynika:

z nieprecyzyjnego określenia przedmiotu

poszukiwań,

z braku doświadczenia w kontaktach z

zewnętrznymi ekspertami,

z niedostatecznej wiedzy o tym, gdzie szukać informacji.

Tworzenie sieci zewnętrznych

Sieci pozwalają odnaleźć ekspertów oraz źródła wiedzy. Są to struktury oparte na wspólnym

interesie uczestników oraz na ich bezpośrednim i dobrowolnym udziale. Relacje między

uczestnikami sieci polegają na swobodnej

wymianie informacji.

8

Rodzaje sieci

Sieci ekspertów

Sieci lokalnych kontaktów

Wejście w sieć powiązań ze środowiskiem wiedzy zewnętrznej jest bardzo waŜnym elementem

zintegrowanego zarządzania wiedzą,

ułatwiającym dotarcie do ekspertów i źródeł

wiedzy o wielkiej wartości.

Pozyskiwanie wiedzy

9

Pozyskiwanie wiedzy

Współcześnie, poza surowcami naturalnymi,

nabywanymi na rynkach tradycyjnych, firmy

dokonują równieŜ transakcji na rynkach wiedzy, na których przedmiotem obrotu są następujące dobra niematerialne:

wiedza ekspertów zewnętrznych,

wiedza innych przedsiębiorstw,

wiedza róŜnych grup uczestników rynku,

produkty związane z wiedzą.

Pozyskiwanie wiedzy

Inwestycje w dobra niematerialne moŜna podzielić na dwa podstawowe rodzaje:

inwestycje w przyszłość firmy (pozyskiwanie potencjalnych korzyści),

inwestycje w teraźniejszość firmy (zdobywanie wiedzy do natychmiastowego wykorzystania).

10

Metody pozyskiwania wiedzy

metody outsourcingu, które z punktu widzenia zarządzania wiedzą moŜna zdefiniować jako

zastępowanie wewnętrznej wiedzy typu know –

how takim samym rodzajem wiedzy z zewnątrz,

zatrudnianie pracowników o odpowiednich

umiejętnościach,

zatrudnienie eksperta np. na pewien czas,

zatrudnienie firmy doradczej lub niezaleŜnego konsultanta,

współpraca z innymi przedsiębiorstwami.

Alianse strategiczne

alianse oparte na powiązaniach produktowych,

alianse oparte na wiedzy.

11

Grupy uczestników rynku

udziałowcy

dostawcy

rynki finansowe

klienci

WEWNĘTRZNA

społeczeństwo

WIEDZA FIRMY

politycy

środki masowego

pracownicy

przekazu i osoby

i reprezentujące ich

kształtujące opinię

organizacje

publiczną

Sposoby pozyskiwania informacji

od klientów

wiedza o klientach,

wiedza klientów,

wchodzenie w role klienta,

angaŜowanie klientów w proces rozwoju

produktów,

projekty pilotaŜowe.

12

Produkty związane z wiedzą

Wiedza zapisana na nośnikach;

Nabywanie praw własności intelektualnej;

Oprogramowanie;

Plany, projekty, wzory.

Pozyskiwanie wiedzy -

podsumowanie

Firmy mogą dziś kupić te zasoby wiedzy, których nie są w stanie wypracować samodzielnie. W

zamian za odpowiednie wynagrodzenie mogą teŜ

zatrudnić zewnętrznych specjalistów

uwzględniających ich cele zarządzania wiedzą.

Konkurencja jednak dysponuje takimi samymi

moŜliwościami i dlatego rozwijanie wiedzy we własnym zakresie jest nadal decydującym

czynnikiem sukcesu.

13