background image

MASONERIA - LITERATURA 

WOLNOMULARSKA 

Wolnomularstwo  (masoneria)  jest  dobrze  udokumentowanym 

ź

ródłowo  zjawiskiem  dziejowym.  Nie  brakuje  te

Ŝ

 

opracowa

ń

 odno

ś

nie do wszystkich jego aspektów. W niektórych dziedzinach istnieje wr

ę

cz nadmiar publikacji o 

bardzo nierównym poziomie, co czasem mo

Ŝ

e utrudnia

ć

 orientacj

ę

 i wybór odpowiednich tekstów.

Literatur

ę

 nosz

ą

c

ą

 na mocy swoich zwi

ą

zków z masoneri

ą

 miano wolnomularskiej szacuje si

ę

 dzisiaj na ponad 

100  000  pozycji.  Znajduj

ą

  si

ę

  one  przede  wszystkim  w  bibliotekach  i  archiwach  ló

Ŝ

.  W  Europie  najwi

ę

kszymi 

zbiorami masoników dysponuj

ą

: biblioteka United Grand Lodge of England w Londynie; Bibliotheque Nationale w 

Pary

Ŝ

u;  Tajne  Archiwum  Pa

ń

stwowe  w  Berlinie,  oddział  w  Merseburgu  (fundacja  Preussischer  Kulturbesitz - 

"Pruskie  Dziedzictwo  Kulturalne");  Bibliotheca  Rosenthaliana  w  Amsterdamie  oraz  dysponuj

ą

ca  ok.  60  tys. 

tomów  Samodzielna  Sekcja  Literatury  Maso

ń

skiej  nale

Ŝą

ca  do  Biblioteki  Uniwersytetu  Adama  Mickiewicza  w 

Poznaniu, z siedzib

ą

 w filii tej Biblioteki w Ci

ąŜ

eniu nad Wart

ą

.

J

ę

zykami wiod

ą

cymi maso

ń

skich ksi

ę

gozbiorów s

ą

: angielski, francuski i niemiecki. Decyduje o tym historyczny 

rodowód masonerii - wolnomularstwa i aktualny układ jego najliczniejszych obediencji.

Na  pierwszym  miejscu  w

ś

ród  przedstawicieli  literatury  wolnomularskiej  znajduj

ą

  si

ę

  zbiory  praw,  którymi 

kierowały si

ę

 lo

Ŝ

e i obediencje. Najstarszymi w

ś

ród nich s

ą

 tzw. Old Charges (tłumaczone zazwyczaj jako "Stare 

Obowi

ą

zki") -  prawa  cechowe  "operatywnych"  wolnomularzy.  Do  naszych  czasów  zachowało  si

ę

  około  70  tego 

rodzaju dokumentów. Pocz

ą

wszy od 1860 r. wi

ę

kszo

ść

 z nich wydano drukiem.[1]

Ka

Ŝ

dy  z  tych  dokumentów  składa  si

ę

  z  3  cz

ęś

ci:  1.  wst

ę

pnej  modlitwy,  deklaracji  lub  inwokacji;  2.  legendarnej 

historii  cechu;  3.  specjalnych  statutów,  obowi

ą

zków,  regulaminów  i  obyczajów  cechowych.  Najstarsze 

zachowane egzemparze Old Charges (datowane na 1370 i 1409 r.) dotycz

ą

 wolnych mularzy z Yorku.

Wielk

ą

  historyczn

ą

  i  merytoryczn

ą

  warto

ść

  maj

ą

  te

Ŝ

  Konstytucje  Jamesa  Andersona  (1723,  1738),  b

ę

d

ą

ce  w 

znacznej  mierze  kompilacj

ą

  starszych  tekstów  Old  Charges,  i  do  dzi

ś

  wyznaczaj

ą

ce -  z  niewielkimi  tylko 

poprawkami - lini

ę

 ideow

ą

 obediencji regularnych, oraz Konstytucja Wielkiego Wschodu Francji przyj

ę

ta w 1877 

r. - wzorzec ideowy grupy "modernistycznej".

Poza  tym,  dobrym  materiałem  badawczym  s

ą

  konstytucje  wszystkich  innych  obediencji  wolnomularskich,  a 

ideowa  zgodno

ść

  tych  dokumentów  z  kanonami  odpowiednich  Obediencji  Matek  jest  bardzo  pomocnym 

szczegółem.  Własne  statuty  maj

ą

  równie

Ŝ

  mi

ę

dzynarodowe  organizacje  i  fora  maso

ń

skie.  Własne  prawa 

(konstytucje i stauty) maj

ą

 tak

Ŝ

e ciała zwierzchnie rytów Wysokich Stopni.

Na poziomie bardziej ogólnym obok konstytucji zbiorami zasad s

ą

 tzw. landmarks, czyli "oznakowania obszaru", 

którymi  okre

ś

lane  s

ą

  granice  to

Ŝ

samo

ś

ci  wolnomularskiej.  Mimo  swej  zasadniczej  wymowy  landmarki 

przyjmowane s

ą

 przez ka

Ŝ

d

ą

 z obediencji osobno i cz

ę

sto ró

Ŝ

ni

ą

 si

ę

 mi

ę

dzy sob

ą

, gdy

Ŝ

 opisuj

ą

 wolnomularstwo 

w ramach konkretnego kr

ę

gu kulturowego.[2] Uzupełnieniem dla konstytucji i landmarków s

ą

 oficjalne deklaracje, 

o

ś

wiadczenia  i  interpretacje  wybranych  zagadnie

ń

,  publikowane  przez  władze  wolnomularskich  obediencji. 

Dokumenty takie nabieraj

ą

 szczególnej wagi - niejako oficjalnych wykładni - gdy wypowiadaj

ą

 si

ę

 w nich władze 

Obediencji Matek.

Drug

ą

  grup

ę

  w  ramach  literatury  wolnomularskiej  tworz

ą

  katechizmy  i  podr

ę

czniki  maso

ń

skie.  Najstarsze 

zachowane  katechizmy  pochodz

ą

  z  ko

ń

ca  XVII  w.[3]  Pocz

ą

tkowo  zawierały  one  teksty  rytuałów  zwi

ą

zanych  z 

obrz

ę

dami inicjacyjnymi  oraz  nauk

ę

 ka

Ŝ

dego stopnia zawart

ą

 w zestawie  pyta

ń

 i odpowiedzi. Pó

ź

niej  przybrały 

formy  rozbudowane  o  konieczne  komentarze,  ł

ą

czono  je  z  krótkimi  rysami  historycznymi  wolnomularstwa  i 

obja

ś

nieniami, cz

ę

sto apologetycznymi, natury i celów zwi

ą

zku.

Współczesne  podr

ę

czniki  maso

ń

skie  przybieraj

ą

  formy  szerokich  kompendiów  podaj

ą

cych  podstawowe 

wiadomo

ś

ci na temat historii i aktualnego stanu wolnomularstwa. Teksty rytuałów wydawane s

ą

 cz

ę

sto osobno w 

niskich  nakładach  na  u

Ŝ

ytek  ló

Ŝ

.  Czasem  przez  badaczy  ł

ą

czone  s

ą

  w  obszerne  zbiory  lub  publikowane  we 

fragmentach jako dodatki do rozmaitych opracowa

ń

 tematu.

Dodatkowymi 

ź

ródłami s

ą

 wszelkiego typu patenty (dokumenty zało

Ŝ

ycielskie i uprawniaj

ą

ce do zakładania ló

Ŝ

), 

dyplomy  otrzymanych  stopni,  spisy,  sprawozdania,  odczyty  (tzw.  deski)  lo

Ŝ

owe,  a  nawet  poezje  i  pie

ś

ni 

wolnomularskie.

Historia na Polityka.pl

Sprawdź co o historii pisze Polityka! 

www.polityka.pl/historia

Jakie masz IQ?

Geniusz czy przeciętniak Sprawdź i porównaj 
z innymi 

IQ2009.pl

Page 1 of 5

MASONERIA - LITERATURA WOLNOMULARSKA

2010-01-27

http://www.iluminaci.pl/masoneria/masoneria-literatura-wolnomularska?tmpl=compo...

background image

Obok  tych  dokumentów  i  innych,  oficjalnych  i  mniej  oficjalnych  tekstów,  wielk

ą

  warto

ść

  maj

ą

  te

Ŝ

  dzieła 

wolnomularzy -znawców symboliki i rytuałów, pisane przede wszystkim z my

ś

l

ą

 o braciach. Autorami takich prac 

s

ą

 zwykle masoni z wieloletnim sta

Ŝ

em, wielorak

ą

 przynale

Ŝ

no

ś

ci

ą

, najwy

Ŝ

szymi stopniami, niejednokrotnie s

ą

 to 

przywódcy  swoich  obediencji,  czasem  nawet  reformatorzy,  których  koncepcje  kształtowały  i  utrwalały  na 
przestrzeni  dziejów  oblicze  wolnomularstwa.  Na  li

ś

cie  takich  luminarzy  maso

ń

skich  na  pewno  znale

ź

liby  si

ę

 

(obok wielu innych) w wieku XVIII: L. Dermott, A. M. Ramsay, J. B. Willermoz; w wieku XIX: I. A. Fessler, J. G. 
Findel, A. G. Mackey, A. Pike, J. M. Ragon; w 1. połowie XX w.: E. Goblet d'Alviella, A. Lantoine, O. Wirth.

Ten rodzaj literatury reprezentuje swoist

ą

 samo

ś

wiadomo

ść

 członków ló

Ŝ

, ilustruje maso

ń

ski sposób rozumienia 

i  ujmowania  tej  rzeczywisto

ś

ci,  w  któr

ą

  zostali  wł

ą

czeni  poprzez  inicjacj

ę

.  Dla  badaczy  masonerii  dzieła  tego 

rodzaju  stanowi

ą

  unikalny  materiał  pozwalaj

ą

cy  u

ś

ci

ś

li

ć

  to,  co  jest  "subiektywnie"  wolnomularskie.  Znajomo

ść

 

tych pism zapobiega niebezpiecze

ń

stwu mieszania faktycznych intencji, czynów, d

ąŜ

e

ń

 i ideałów wolnomularzy z 

ich  interpretacj

ą

,  której  lini

ę

  wyznacza,  czasem  w  przemo

Ŝ

ny  sposób  narzucaj

ą

cy  si

ę

  badaczowi,  jego  własny 

punkt widzenia.

Na  ksi

ąŜ

kach  tych  autorów,  wydawanych  nieraz  staraniem  maso

ń

skich  oficyn,  widnie

ć

  mog

ą

  niezrozumiałe  na 

pozór  daty  wydania.  Przy  okazji  wi

ę

c  warto  wyja

ś

ni

ć

  ten  szczegół,  chodzi  tu  bowiem  o  maso

ń

skie  sposoby 

datowania.  S

ą

  one  stosowane  w  rytuale  i  na  drukach  przeznaczonych  do  u

Ŝ

ytku  wewn

ę

trznego  ló

Ŝ

,  czasem 

jednak -  zapewne  w  zwi

ą

zku  z  manier

ą

  autora  dumnego  z  własnej  przynale

Ŝ

no

ś

ci -  pojawiaj

ą

  si

ę

  te

Ŝ

  na 

publikacjach przeznaczonych dla szerszego gremium odbiorców. Sposobów tych jest kilka i maj

ą

 one znaczenie 

ę

boko  symboliczne -  podkre

ś

laj

ą

  charakter  danego  rytu  lub  grupy  stopni  i  wi

ąŜą

  si

ę

  z  historycznym  lub 

kulturowym kontekstem legend, odtwarzanych w czasie inicjacji. W lo

Ŝ

ach symbolicznych dat

ą

 jest Annus Lucis 

(rok 

ś

wiatła,  czasem:  "rok  przywróconego 

ś

wiatła"  =  A.  D.  +4000)  symbolizuj

ą

cy  czas  rozwoju  cywilizacji  i 

post

ę

pu  ludzkiej  my

ś

li  i  wiedzy,  RSDiU  nawi

ą

zuje  do  kalendarza 

Ŝ

ydowskiego  i  zapisuje  Annus  Mundi  (rok  od 

pocz

ą

tku 

ś

wiata  =  A.  D.  +3760),[4]  Ryt  York  na  stopniach  kapitularnych  uznaje  Annus  Inventionis  (rok  od 

zbudowania  drugiej 

ś

wi

ą

tyni  w  Jerozolimie  =  A.  D.  +530)  oraz  Annus  Benedictionis  (rok  od  błogosławie

ń

stwa 

udzielonego Abrahamowi przez Melchizedeka [!] = A. D. +1913), na pi

ę

trze kryptycznym ma Annus Depositionis 

(rok od uko

ń

czenia 

ś

wi

ą

tyni Salomona = A. D. +1000), za

ś

 pi

ę

tro rycerskie liczy Anni Ordinis (lata od zało

Ŝ

enia 

zakonu Templariuszy = A. D. -1118).

Najobszerniejsz

ą

  grup

ę

  w  ramach  literatury  wolnomularskiej  tworz

ą

  publikacje  po

ś

wi

ę

cone  historii 

wolnomularstwa.  Nale

Ŝą

  do  nich  biografie  wolnomularzy,  monografie  poszczególnych  ló

Ŝ

,  historie  obediencji  i 

rytów,  historie  wolnomularstwa  w  okre

ś

lonych  obszarach  geograficznych  i  grupach  j

ę

zykowych  oraz  wielkie 

historie  ogólne  wolnomularstwa.[5]  Wokół  tych  zasadniczych,  opartych  na  dobrej  bazie 

ź

ródłowej  opracowa

ń

skupiaj

ą

 si

ę

 setki przyczynków i mniej lub bardziej udanych kompilacji i wyci

ą

gów.

Historiografia  maso

ń

ska  datuje  si

ę

  od  kongresu  w  Wilhelmsbaden  (1782),  na  którym  porzucono  jej  pierwotn

ą

zmitologizowan

ą

 posta

ć

. Długo jednak, bo a

Ŝ

 do lat czterdziestych obecnego stulecia, czekała historia masonerii 

na  opracowania,  które  ujmowałyby  j

ą

  w  ł

ą

czno

ś

ci  z  pełnym  kontekstem  wydarze

ń

  i  procesów  historii 

powszechnej.  Definitywne  przełamanie  tej  niekorzystnej  izolacji  dokonało  si

ę

  za  spraw

ą

  dwóch  naukowców  z 

Uniwersytetu  w  Sheffield.  Byli  to  profesorowie:  Douglas  Knoop  (ekonomista  i  mason)  i  Gwilym  Peredur  Jones 
(historyk  ekonomii,  nie  nale

Ŝą

cy  do  wolnomularstwa).  Ich  publikacje  przyczyniły  si

ę

  do  uporz

ą

dkowania 

metodologii  bada

ń

  historycznych  nad  masoneri

ą

  oraz  dostarczyły  nowych, 

ś

wie

Ŝ

ych  syntez  z  zakresu 

problematyki pocz

ą

tków wolnomularstwa.[6]

Silnymi  o

ś

rodkami  metodycznie  prowadzonych  bada

ń

  historycznych  nad  wolnomularstwem  były -  i  nadal 

pozostaj

ą

 - lo

Ŝ

e badawcze, obecne w ka

Ŝ

dej obediencji i zazwyczaj publikuj

ą

ce wyniki swoich prac. Najbardziej 

znan

ą

  lo

Ŝą

  badawcz

ą

  jest  londy

ń

ska  Quatuor  Coronati  Lodge  nr  2076.  Roczniki  przez  ni

ą

  wydawane -  ju

Ŝ

  od 

ponad  100  lat -  stanowi

ą

  prawdziw

ą

  kopalni

ę

  informacji  na  temat  historii  wolnomularstwa  i  odzwierciedlaj

ą

 

aktualny  stan  bada

ń

  w  tej  dziedzinie.[7]  Po  drugiej  stronie  Atlantyku  od  1992  r.  wyniki  najwy

Ŝ

szej  próby 

naukowych bada

ń

 nad histori

ą

 masonerii publikuje Scottish Rite Research Society w rocznikach "Heredom".

W czasach współczesnych zainteresowanie histori

ą

 wolnomularstwa ogarnia tak

Ŝ

ś

rodowiska historyków spoza 

Ŝ

.  Powstaj

ą

  nowe  ciała  naukowe  i  powi

ę

ksza  si

ę

  liczba  fachowych  publikacji.  Dzi

ę

ki  temu  temat 

wolnomularstwa w coraz wi

ę

kszym stopniu wychodzi z półmroku brukowych sensacyjek, niedomówie

ń

 i fantazji, 

a znajduje swe wła

ś

ciwe miejsce w ramach wiedzy, która spełnia aktualne kryteria naukowo

ś

ci.

Do literatury maso

ń

skiej nale

Ŝą

 tak

Ŝ

e liczne pisma skierowane przeciwko wolnomularstwu. Najstarsze publikacje 

o

ś

mieszaj

ą

ce  wolnych  mularzy  pojawiły  si

ę

  w  Anglii  ju

Ŝ

  w  drugiej  połowie  XVII  w.,  lawin

ę

  uruchomiły  jednak 

dopiero  dokumenty  papieskie,  które  tworz

ą

  najwyra

ź

niejsz

ą

  grup

ę

  w

ś

ród  wszystkich  "antymasoników".  Ze 

wzgl

ę

du  na  swój  autorytet  stanowiły  one  jedn

ą

  z  najwa

Ŝ

niejszych  inspiracji  dla  pozostałych  przedstawicieli 

publicystyki antymaso

ń

skiej.

Linie  antymaso

ń

skiego  ataku  akcentuj

ą

  zazwyczaj  dwa  aspekty  działalno

ś

ci  wolnomularstwa:  promocj

ę

 

okre

ś

lonego porz

ą

dku społeczno politycznego oraz wpływ na kształtowanie sumie

ń

, zwłaszcza chrze

ś

cija

ń

skich. 

Page 2 of 5

MASONERIA - LITERATURA WOLNOMULARSKA

2010-01-27

http://www.iluminaci.pl/masoneria/masoneria-literatura-wolnomularska?tmpl=compo...

background image

Dzieła  o  takim  charakterze  obejmuj

ą

  pełny  zakres  form  literackich:  od  ogólnych  wprowadze

ń

,  kompendiów, 

szkiców historycznych, studiów nad wpływami wolnomularstwa w okre

ś

lonych dziedzinach 

Ŝ

ycia, przez biografie 

wolnomularzy, autobiografie byłych wolnomularzy, publikacje archiwaliów, statystyk i aktualnych list członków ló

Ŝ

 

maso

ń

skich, po komentarze i polemiki prasowe, tudzie

Ŝ

 powie

ś

ci, wierszyki i satyr

ę

 rysunkow

ą

. Równie

Ŝ

 sposób 

podej

ś

cia  do  zagadnienia  obejmuje  pełne  spektrum  mo

Ŝ

liwo

ś

ci:  od  szytych  grubymi  ni

ć

mi  mistyfikacji  i 

opracowa

ń

  lekcewa

Ŝą

cych  fakty  na  równi  z  zasadami  logiki  i  zdrowego  rozs

ą

dku,  a

Ŝ

  po  drobiazgowe  studia  i 

analizy  ujmuj

ą

ce  temat  w  mo

Ŝ

liwie  najpełniejszym  kontek

ś

cie,  ze  szczer

ą

  wol

ą

  zrozumienia  i  przekazania 

prawdy.

O wolnomularstwie wiele napisano tak

Ŝ

e z "trzeciej strony", tj. w 

ś

wiatku okultystów i badaczy tajemnic. Prace o 

takiej  proweniencji  wprowadzaj

ą

  nieraz  nowy  kontekst  dla  istotnych  zagadnie

ń

  wolnomularskiej  historii,  teorii  i 

praktyki.

W  ogromnej  masie  publikacji  na  temat  masonerii  nie  zabrakło  te

Ŝ

  prób  dokumentowania  i  systematycznej 

klasyfikacji ukazuj

ą

cych si

ę

 pozycji. Bibliografie i katalogi literatury wolnomularskiej powstawały ju

Ŝ

 w pocz

ą

tkach 

XIX w. i rozwijały si

ę

 wraz z rozwojem studiów nad histori

ą

 i tradycjami wolnomularstwa.[9]

Liczne s

ą

 nie tylko ksi

ąŜ

ki, lecz tak

Ŝ

e periodyki wolnomularskie i wolnomularstwu po

ś

wi

ę

cone. Ka

Ŝ

da obediencja 

ma swój organ prasowy lub chocia

Ŝ

 mo

Ŝ

liwo

ść

 publikacji, a silne i liczne 

ś

rodowiska wolnomularskie wydaj

ą

 po 

kilkana

ś

cie  ró

Ŝ

nych  tytułów,  wliczaj

ą

c  w  to  publikacje  ló

Ŝ

  badawczych.  Nieliczna,  lecz  gło

ś

na  była  te

Ŝ

  swego 

czasu prasa antymaso

ń

ska.[10]

Na  koniec  pozostał  do  omówienia  jeszcze  jeden,  szczególny  dział  literatury  wolnomularskiej:  encyklopedie  i 
słowniki maso

ń

skie. Tworz

ą

 one niezbyt liczn

ą

 grup

ę

 i w wi

ę

kszo

ś

ci dotycz

ą

 tylko pewnych wycinków wiedzy o 

wolnomularstwie.  Cz

ę

sto  zamiarem  ich  twórców  było  obja

ś

nienie  specyficznej,  maso

ń

skiej  terminologii  lub 

przedstawienie  najwa

Ŝ

niejszych  maso

ń

skich  poj

ęć

.  W  takiej  formie  publikowane  s

ą

  one  nieraz  jako  dodatki  do 

ogólnych  opracowa

ń

  tematu.  Pozostałe  to  przede  wszystkim  słowniki  lingwistyczne,  które  tłumacz

ą

  tytulatur

ę

  i 

terminy  rytualne  na  poszczególne  j

ę

zyki  lub  te

Ŝ

  na  kilka  j

ę

zyków  naraz.  Istniej

ą

  równie

Ŝ

  maso

ń

skie  słowniki 

biograficzne oraz słowniki i encyklopedie rytów, stopni i symboli wolnomularskich. Do omawianej grupy zaliczy

ć

 

trzeba  tak

Ŝ

e  ogólne  encyklopedie  okultyzmu  i  słowniki  symboli,  które  traktuj

ą

  wolnomularstwo  jako  jeden  z 

elementów szerszej tematyki, której s

ą

 po

ś

wi

ę

cone.

Istnieje  te

Ŝ

  pewna  liczba  słowników  i  encyklopedii,  których  celem,  lepiej  lub  gorzej  zrealizowanym,  było 

zgromadzenie i publikacja cało

ś

ci aktualnej wiedzy o wolnomularstwie. Takich wielkich encyklopedii maso

ń

skich 

ukazało si

ę

 dotychczas dwana

ś

cie. Poni

Ŝ

sza lista wymienia je w porz

ą

dku chronologicznym:

G  ä  d  i  c  k  e  J.  Ch.,  Freimaurer  Lexikon.  Nach  vieljähringen  Erfahrungen  und  den  besten  Hülfsmitteln 
ausgearbeitet
, Berlin 1818 [nakładem autora], ss. VIII, 528;

C h e m i n   D u p o n t e s   J. B., Enciclopédie Maçonnique, t. I-IV, Paris 1819-1825 [nakładem autora];

L  e  n  n  i  n  g     C.,  Encyklopädie  der  Freimaurerei,  Bd.  I-IV,  Leipzig  1822  1828,  Brockhaus;  wyd.  2.  ze  zm.  tyt.: 
Allgemeines Handbuch der  Freimaurerei,  Bd. I-IV, Leipzig 1863-1879, Brockhaus;  wyd. 3: ed. R. Fischer, hrsg. 
vom Verein deutscher Freimaurer, Bd. I-II, Leipzig 1900-1901, Max Hesse;

M  a  c  k  e  y     A.  G.,  A  Lexicon  of  Freemasonry,  1845.  Wielokrotnie  wznawiany  i  uzupełniany,  pó

ź

niej  jako 

Encyclopedia of Freemasonry. Wyd. współcz.: Revised Encyclopedia of Freemasonry, vol. I-III, ed. by Robert L. 
Clegg, Richmond, VA 1966, Macoy Publishing and Masonic Supply Co.;

C a s a n a v e   J. B., Enciclopedia Masónica, Callao 1859, ss. 690;

M a c K e n z i e   K. R. H., The Royal Masonic Cyclopedia of history, rites, symbolism and biography, London 
1875-1877, ss. 782, John Hogg;

W  o  o  d  f  o  r  d     A.  F.  A.,  Kenning's  Masonic  Cyclopaedia  and  handbook  of  masonic  archeology,  history  and 
biography
, London 1878, ss. 665, G. Kenning;

F  r  a  u     L.,  A  r  u  s     R.,  Diccionario  enciclopédico  de  la  Masonería,  t.  I-III,  La  Habana  1883,  La  Propaganda 
Literaria; wyd. współcz.: Buenos Aires 1962, Ed. Kier;

W  a  i  t  e     A.  E.,  A  New  Encyclopaedia  of  Freemasonry  (ars  magna  latomorum)  and  of  cognate  instituted 
mysteries:  their  rites  literature  and  history
,  vol.  I-II,  London  1921,  William  Rider  &  Son;  Reprinty:  vol.  I-II,  New 
York 1970, Weathervane Books; vol. I-II, New York 1994, Wing Books;

L  e  n  n  h  o  f  f     E.,  P  o  s  n  e  r     O.,  Internationales  Freimaurerlexikon,  Zurich-Leipzig-Wien  1932,  kol.  1780; 
reprint: München-Zürich-Graz-Wien 1965, ss. 54, kol. 1778, Amalthea Verlag;

Page 3 of 5

MASONERIA - LITERATURA WOLNOMULARSKA

2010-01-27

http://www.iluminaci.pl/masoneria/masoneria-literatura-wolnomularska?tmpl=compo...

background image

C o i l   H. W., Coil's Masonic Encyclopedia, New York 1961, ss. 731, Macoy Publishing & Masonic Supply Co. 
Na bie

Ŝą

co wznawiana. Nowe wyd.: rev. by Allen E. Roberts, New York 1996, Macoy;

Dictionnaire Universel de la Franc Maçonnerie. Hommes Illustres - Pays - Rites - Symboles, sous la direction de 
Daniel  Ligou,  conception  et  réalisation  Daniel  Beresniak  et  Marian  Berlewi,  Paris  1974,  ss.  1398+82,  Éd.  de 
Navarre  -Éd.  du  Prisme;  wyd.  2.  popr.:  Paris  1987,  ss.  1300,  Presses  Universitaires  de  France;  wyd.  3.:  Paris 
1991, P.U.F.

 

PRZYPISY

[1]  Zbiór  z  Yorkshire,  wydali  H.  Poole,  F.  R.  Worts  (The  Yorkshire  Old  Charges  of  Masons,  1935).  Wraz  z 
nowszymi  dokumentami  wydał  je  tak

Ŝ

e  J.  W.  Hughan  (Ancient  Masonic  Rolls  of  Constitutions.  Copied  exactly 

from  the  original  manuscripts  in  the  posession  of  the  York  Lodge  nr  236,  Hull  1894).  Pozostałe  dokumenty 
znalazły si

ę

 przede wszystkim w: J. W. H u g h a n, Old Charges of the British Freemasons, 1872; 1895; 1906. 

Facsimile  najwa

Ŝ

niejszych  dokumentów  wydano  w  ramach  serii  Quatuor  Coronatorum  Antigrapha  (vol.  I-XIII, 

London 1889 1962).

[2]  Po  raz  pierwszy  skompletował  zbiór  25  takich  "punktów  granicznych"  wolnomularskiej  to

Ŝ

samo

ś

ci  Albert  G. 

Mackey (1807 1881), uwa

Ŝ

any za najbardziej uczonego wolnomularza swojej epoki.

[3] Wszystkie weszły w skład zbioru, który wydali D. Knoop, G. P. Jones i D. Hamer: Early masonic catechisms 
(Manchester 1943) drugie, poprawione wydanie przygotował H. Carr (London 1963).

[4] Por. rozdział 5, przypis 21 (datacja Morals and Dogma Alberta Pike'a).

[5] Najwa

Ŝ

niejszymi pozycjami tego ostatniego rodzaju s

ą

 (chronologicznie): C. A. T h o r y, Acta Latomorum, ou 

chronologie de l'histoire de la Franche Maçonnerie francaise et etrangere, t. I-II, Paris 1815, (reprint: 1980); R. F. 
G  o  u  l  d,  The  History  of  Freemasonry.  Its  antiquities,  symbols,  constitutions,  customs  etc.,  vol.  I-VI,  London-
Edinbourgh  1882-1887  (wyd.  3.  popr.,  vol.  I-IV,  London  1951);  G.  S  e  r  b  a  n  e  s  c  o,  Histoire  de  la  Franc 
Maçonerie  universelle.  Son  rituel,  son  symbolisme
,  vol.  I-IV,  Paris  1963-1969;  C.  B  o  k  o  r,  Winkelmass  und 
Zirkel.  Die  Geschichte  der  Freimaurer
,  Wien-München  1980;  P.  N  a  u  d  o  n,  Histoire  générale  de  la  Franc 
Maçonnerie
, Fribourg-Paris 1981 (wyd. 2. popr., Paris 1987); J. H a m i l l, World Freemasonry, London 1992.

[6] S t e v e n s o n, dz. cyt., s. XII. Tych dwóch autorów opublikowało m.in. Medieval Mason, Manchester 1933; 
An Introduction to Masonry, Manchester 1937; The Scottish Mason and the Mason Word, Manchester 1939; The 
Growth of Freemasonry
, Manchester 1945; The Scope and Method of Masonic History, Oldham 1946; Genesis 
of Freemasonry
, Manchester 1947.

[7] Chodzi tu o "Ars Quatuor Coronatorum. Transactions of the Quatuor Coronati Lodge", których pierwszy numer 
datowany  jest  na  1886-1888.  Wyszukanie  odpowiednich  materiałów  umo

Ŝ

liwia  indeks  obejmuj

ą

cy  wi

ę

kszo

ść

 

wydanych  tomów:  A.  R. H  e w i  t  t,  H. G.  M a  s  s  e y,  A  concise  index  to Ars  Quoatuor  Coronatorum,  London 
1971.

[8]  Na  przykład  powołana  do  istnienia  w  maju  1991  r.  komisja  do  bada

ń

  nad  wolnomularstwem  pod 

przewodnictwem  prof.  Helmuta  Reinaltera,  z  siedzib

ą

  w  Mi

ę

dzynarodowym  O

ś

rodku  Badawczym 

"Demokratyczne Ruchy w Europie" przy Wydziale Nauk Humanistycznych Uniwersytetu w Innsbrucku.

[9]  Stanowi

ą

  one  dzi

ś

  nieodzowne  narz

ę

dzie  wszelkich  studiów  i  bada

ń

  nad  wolnomularstwem.  Poni

Ŝ

ej 

wymienione s

ą

 tylko niektóre współczesne bibliografie wolnomularstwa i tematów z nim zwi

ą

zanych: B. B e y e r, 

Bibliographie  der  Freimaurerischen  Literatur,  Leipzig  1926;  P.  B o u r  y  c  h  k  i  n  e,  Bibliographie  sur  la  franc 
maçonnerie en Russie
, Paris 1967; E. C o n d e r, Masonic Literature 1722-1900, "Ars Quatuor Coronatorum" 13
(1900) - cało

ść

 tomu; A. L. C a i l l e t, Manuel bibliographique des sciences psychiques ou occultes, t. I-III, Paris 

1912 1913; J. A. F e r r e r - B e n i m e l i, Bibliografia de la masoneria, Madrid 1978; P. F e s c h, J. D e n a i s, 
R. L a y, Bibliographie de la Franc Maçonnerie et des sociétés secrétes, Bruxelles 1976; F. L. G a r d n e r, 
Catalogue of Works on the Occult Sciences
, London 1903; M. H a v e n, P. S é d i r, Bibliographie d'ouvrages 
relatifs aux Rose Croix
, "L'Initiation" 1905 (nr 9, 10, 12); 1906 (nr 2, 4, 6); A. R. H e w i t t, An Elementary Guide 
for  Masonic  Librarians
,  London  1965;  A.  H  o  r  n  e  f  f  e  r,  Freimaurerisches  Lesebuch.  Eine  Einführung  in  das 
freimaurerisches  Schriftum
,  Bd.  I-II,  Leipzig  1927;  G.  J  o  h  n  s  o  n,  Masonic  references  in  N.E.  England 
Newspapers before 1751
, "Ars Quatuor Coronatorum" 58(1945), s. 200 250; E. J o u i n, V. D e s c r e u x (ed.), 
Bibliographie  occultiste  et  maçonnique  [...]  d'aprés  les  fiches  recueillies  par  A.  Peeters-Baertsoen,  t.  I-II,  Paris 
1930;  G.  K  l  o  s  s,  Bibliographie  der  Freimaurer  und  der  mit  ihr  in  Verbindung  gesetzten  geheimen 
Gesellschaften
, Graz 1970 (reprint); D. K n o o p, G. P. J o n e s, A Handlist of Masonic documents, Manchester 
1942; T. K o z ł o w s k i, Polska bibliografia wolnomularstwa, "Bibliografia Religijna" 1938, s. XIII-XXXV (dodatek 
miesi

ę

czny do "Ateneum Kapła

ń

skiego"); A. L a t t a n z i, Bibliografia della Massoneria Italiana e di Cagliostro

Firenze  1974;  J.  L é g l i s e,  Catalogue  des  manuscrits  maçonniques  des  bibliothéques  publiques  de  France

Page 4 of 5

MASONERIA - LITERATURA WOLNOMULARSKA

2010-01-27

http://www.iluminaci.pl/masoneria/masoneria-literatura-wolnomularska?tmpl=compo...

background image

Paris  1984;  B.  Q  u  a  r  i  t  c  h,  A  Catalogue  of  Important  Books  on  Freemasonry,  London  1946;  R.  T  a  u  t  e, 
Ordens und Bundes Romane. Ein Betrag zu Bibliographie der Freimaurerei, Frankfurt a. M. 1907; A. W o l f s t i e 
g, Bibliographie der freimaurerischen Literatur, Bd. I-IV, Hildesheim 1964.

[10]  Za  przykład  mog

ą

  słu

Ŝ

y

ć

:  "La  Revue  Internationale  des  Sociétés  Secrétes" -  dwutygodnik  wychodz

ą

cy  w 

Pary

Ŝ

u  w  latach  1912  1938,  "La  Revue  Antimaçonnique",  wydawany  w  Pary

Ŝ

u  w  latach  1911  1913,  oraz 

ameryka

ń

ski  "The  Fortnightly  Review",  redagowany  i  wydawany  na  przełomie  wieków  w  St.  Louis  (USA)  przez 

Arthura Preussa.

 

 

Polityka.pl Historia

Teksty historyczne tygodnika 
Polityka - wejdź i przeczytaj! 

www.polityka.pl/historia

Stocz walkę ze swoim IQ

Czy jesteś przeciętniakiem = 100 
Czy mistrzem = 150. Sprawdź 
teraz ! 

testuj-iq.pl/pl

Jakie masz IQ?

Geniusz czy przeciętniak Sprawd
porównaj z innymi 

IQ2009.pl

Page 5 of 5

MASONERIA - LITERATURA WOLNOMULARSKA

2010-01-27

http://www.iluminaci.pl/masoneria/masoneria-literatura-wolnomularska?tmpl=compo...