background image

M

ONITORY

LCD, LED, 

OLED

Łukasz Wiśniewski

Kl. III TIE

background image

M

ONITORY

LCD

Monitor ciekłokrystaliczny LCD (ang. Liquid Crystal 
Display) - specjalny rodzaj monitora, którego działanie 
oparte jest na zastosowaniu tzw. ciekłych kryształów. 
Między dwoma szklanymi płytami znajduje się 
substancja aktywna(ciekłe kryształy), która poddawana 
jest odziaływaniu napięcia elektrycznego. Pod wpływem 
napięcia elektrycznego kryształy zmieniają swoje 
położenie, a ich pozycja określa ilośd przepuszczonego 
światła z lampy podświetlającej.

background image

T

ECHNOLOGIA

LCD

W trakcie badao biologicznych w 1888 r. Friedrich 
Reinitzer zupełnie przez przypadek odkrył ciekły kryształ. 
Jednak dopiero w 1969 roku zjawiskiem tym 
zainteresowała się firma Radio Corporation of America i 
to jej zawdzięczamy wynalezienie wyświetlacza 
ciekłokrystalicznego. W 1969 roku James Fergason 
odkrył efekt skręconego nematyka(TN) było to ważne 
odkrycie ponieważ wszystkie wyświetlacze LCD działają 
w oparciu o tą zasadę. W 1973 George Gray odkrył ciekłe 
kryształy stabilne w normalnej temperaturze i pod 
normalnym ciśnieniem. W 1986 NEC wyprodukował 
pierwszy przenośny komputer z ekranem 
ciekłokrystalicznym a w 1995 rozpoczęto produkcje 
paneli LCD o przekątnych przekraczających 28″.

background image

BUDOWA WYŚWIETLACZA LCD

Wszystkie rodzaje wyświetlaczy ciekłokrystalicznych 
składają się z czterech podstawowych elementów:

komórek, w których zatopiona jest niewielka ilośd 
ciekłego kryształu

elektrod, które są źródłem pola elektrycznego 
działającego bezpośrednio na ciekły kryształ

dwóch cienkich folii, z których jedna pełni rolę 
polaryzatora a druga analizatora.

źródła światła

background image

ZASADA DZIAŁANIA 

Każdy element (piksel) to warstwa ciekłego kryształy, 
umieszczona pomiędzy dwoma filtrami polaryzacyjnymi. 
Cechą charakterystyczną stosowanych obecnie ciekłych 
kryształów jest skręcanie płaszczyzny polaryzacji 
przepuszczanego światła, przy odpowiedniej grubości 
warstwy uzyskujemy skręcenie płaszczyzny polaryzacji o 
90 stopni. Taki układ jest optycznie przezroczysty. Gdy 
ciekły kryształ znajdzie się w polu elektrycznym, kąt 
skręcenia przepływającego światła maleje wraz ze 
wzrostem natężenia pola elektrycznego – element staje 
się coraz mniej przezroczysty. Dalej odpowiednie źródło 
światła podświetla cała powierzchnię ekranu od spodu   
a filtry barwne umożliwiają nadanie poszczególnym 
elementom barw podstawowych RGB.

background image
background image

Każdy piksel LCD składa się z trzech subpikseli barw 
podstawowych. Światło emitowane przez lampę 
fluorescencyjną przechodzi przez ciekłe kryształy, w 
których przy pomocy filtra RGB nadawany jest mu 
odpowiedni kolor. Regulując ilośd światła 
przechodzącego przez kryształ, można kontrolowad 
jasnośd barw podstawowych emitowanych przez dany 
piksel.

background image
background image

MATRYCE 
WYŚWIETLACZY(PASYWNE)

W technologii CSTN kryształy adresowane były za pomocą 
ładunków lokalnych. Ładunki te mogły swobodnie rozpływad 
się na boki i oddziaływad na kryształy położone w najbliższym 
otoczeniu. Była to przyczyna rozmytego obrazu i niskiego 
kontrastu na matrycy pasywnej.

Producenci matryc, w celu zminimalizowania tego zjawiska, 
stworzyli ekrany Dual Super Twisted Nematic (DSTN). 
Charakteryzowały się one wykorzystaniem dwóch warstw 
ciekłego kryształu. Rozwiązanie to co prawda pomogło 
poradzid sobie z przekłamaniami koloru, ale generowało 
ogromne opóźnienia. Drugim równie ważnym mankamentem 
wykorzystywania matryc pasywnych było to, że zaadresowany 
piksel, po odłączeniu napięcia, zaczynał niezwłocznie wracad 
do swojego pierwotnego stanu. Powodowało to utratę 
ostrości.

background image

MATRYCE 
WYŚWIETLACZY(AKTYWNE)

W martycach TFT TN do każdego piksela dodano 
tranzystor, który działa jak przełącznik. Gdy przełącznik 
jest zamknięty (włączony), w kondensatorze można 
zapisad dane, Gdy jest otwarty (wyłączony), kondensator 
podtrzymuje dane działając jak pamięd analogowa. Ta 
technologia ma wiele zalet. Gdy przełącznik zostaje 
zamknięty, dane pozostają w kondensatorze, i dzięki 
temu na koocówkach kryształów nadal jest napięcie, 
nawet gdy linia adresuje inny piksel. Oznacza to, że nie 
powróci on do stanu początkowego, co miało miejsce w 
przypadku matryc pasywnych. Czas zapisu do 
kondensatora jest o wiele krótszy niż czas obrotu 
kryształu, co oznacza, że dane mogą byd zapisane, a 
kolejny piksel zaadresowany natychmiast, bez opóźnieo.

background image

Podstawowym typem matryc są układy TN (ang. Twisted Nematic), czyli 

tzw. skręcony nematyk. Są one zbudowane z warstwy nematycznych 

ciekłych kryształów ułożonych pomiędzy dwiema płytkami szklanymi. 

Płytki są od siebie oddzielone równomiernie rozmieszczonymi, 

niewielkimi elementami dystansowymi, dzięki którym jest 

utrzymywana stała odległośd pomiędzy nimi. Sam ciekły kryształ składa 

się z wielu cząsteczek o cylindrycznym kształcie, które w zależności od 

ustawienia zmieniają swoje własności optyczne. Na wewnętrznej 

stronie szklanych płytek znajdują się przeźroczyste elektrody, których 

układ odpowiada rozmieszczeniu pikseli na ekranie. Wewnętrzne 

powierzchnie szkieł są pokryte warstwą polimerową, uformowaną w 

taki sposób, że cząsteczki ciekłego kryształu przylegające do jednej ze 

szklanych płytek są ułożone prostopadle do cząsteczek znajdujących się 

przy drugiej warstwie. 

Wyposażonych jest w nią około 90% obecnie produkowanych 

monitorów. Do zalet tego typu matryc można zaliczyd cenę i bardzo 

szybki czas reakcji. Jako wady należy wymienid bardzo słabe kąty 

widzenia zwłaszcza w pionie, brak stałości kolorów w czasie i 

jednorodności na całej powierzchni matrycy, raczej słabe przejścia 

tonalne i nierównomiernośd podświetlenia.

background image

EFEKT SKRĘCONEGO 

NEMATYKA

background image

Inna grupa LCD to matryce wykonane w technice VA (ang. 
Vertical Alignment) lub wywodzące się z niej. Ich cechą 
charakterystyczną jest pionowe, a zarazem ukośne ułożenie 
ciekłych kryształów względem powierzchni panelu. Pierwsze z 
nich, VA, charakteryzowały się małymi kątami widzenia i 
dosyd długimi czasami reakcji, ale technika ta bardzo szybko 
ewoluowała i została zastąpiona przez MVA (ang. Multi-
domain Vertical Alignment). MVA różni się od VA 
niejednolitym ułożeniem kryształów. Dzięki temu, że są one 
pochylone w dwie strony, obserwowany obraz wygląda 
podobnie niezależnie od kąta patrzenia. W przypadku VA 
obraz był najciemniejszy, gdy się na niego patrzyło z jednego 
boku, i najjaśniejszy, gdy był obserwowany z przeciwległej 
strony.

background image

Układ ciekłych kryształów i zasada działania 

wyświetlaczy MVA

background image

Następną ważną techniką matryc LCD jest IPS (ang. In-
Plane Switching). Ciekłe kryształy są ułożone tak, że 
przemieszczają się równolegle względem powierzchni 
ekranu, podczas gdy w TN są skręcone tak, że w dużej 
mierze są prostopadłe do ekranu. Zastosowanie IPS to 
większe kąty widzenia i większa paleta barw, niż w 
tradycyjnych TFT TN, kosztem większych opóźnieo. Te 
panele pozwalają na wyświetlanie 24-bitowego.

background image
background image

M

ONITORY

LED

LCD LED - wyświetlacze LED wyposażone są w takie 
same matryce LCD jak monitory standardowe, różnią się 
jednak sposobem podświetlania ekranu. Zamiast lamp 
jarzeniowych wykorzystywane są bloki diod LED (jeden 
moduł składa się z diod w kolorze czerwonym, zielonym i 
niebieskim), które występują nawet w liczbie kilkuset. W 
rezultacie, powierzchnia ekranu podświetlana jest 
bardzo równomiernie. Użytkownik może można 
korygowad poziom intensywności świecenia każdej z 
diod, przez co nawet o dłuższym czasie działania 
monitora możliwe jest uzyskiwanie takiego samego 
podświetlenia całej powierzchni ekranu.

background image

Z

ALETY

LED

Diody pozwalają na uzyskanie znacznie szerszego 
spektrum barw niż w przypadku standardowych 
monitorów LCD, kolory na monitorze LED są więc żywsze 
i bardziej zróżnicowane.

Monitory LED charakteryzują się dłuższą żywotnością, 
lepszym kontrastem oraz mniejszym zużyciem prądu.

background image

WYŚWIETLACZE OLED

Organiczna dioda elektroluminescencyjna, OLED       
(ang. Organic Light-Emitting Diode) to dioda 
elektroluminescencyjna (LED) wytwarzana ze związków 
organicznych.

OLED oznacza klasę wyświetlaczy graficznych, opartych 
na tej technologii. Wyświetlacze tego typu 
charakteryzują się dośd prostą metodą produkcji –
warstwa organiczna, składająca się z pikseli-diod w 
trzech kolorach (lub czterech – dodatkowy biały), jest 
nakładana na płytę bazową w procesie podobnym do 
drukowania stosowanego przez drukarki atramentowe. 
Dodatkowe wprowadzenie warstwy pośredniej 
pomiędzy płytą a emiterem podnosi sprawnośd i jasnośd 
ekranu.

background image

OLED składa się z warstwy emisyjnej, warstwy 

przewodzącej, podłoża oraz anody i katody. 

Warstwy złożone są z cząstek organicznych 

polimerów przewodzących. Ich poziom 

przewodzenia znajduje się w zakresie między 

izolatorami a przewodnikami, z tego względu 

nazywane są one półprzewodnikami 

organicznymi.

Przyłożenie napięcia do OLED powoduje 

przepływ elektronów od katody do anody, zatem 

katoda podaje elektrony do warstwy emisyjnej, a 

anoda pobiera elektrony z warstwy przewodzącej, 

innymi słowy anoda podaje dziury elektronowe do 

warstwy emisyjnej.

background image

Schemat OLED: 1 – katoda (−), 2 – warstwa 
emisyjna, 3 – emisja promieniowania, 4 –
warstwa przewodząca, 5 – anoda (+)

background image

Podobnie jak LCD matryce OLED dzielą się na pasywne i 
aktywne. W PMOLED (ang. Passive Matrix OLED) 
poszczególne diody są zapalane cyklicznie dzięki siatce 
elektrod. Zaletą tej techniki są niewielkie rozmiary i bardzo 
niskie koszty budowy, ale ze względu na ilośd prądu 
potrzebnego do rozświetlenia pikseli PMOLED zużywają 
więcej energii niż AMOLED. Te drugie wykorzystują matrycę 
aktywną (ang. Active Matrix OLED) i są oparte, podobnie jak 
większośd LCD, na siatce tranzystorów TFT, które sterują 
poszczególnymi pikselami lub subpikselami w przypadku 
wyświetlaczy wielokolorowych. Podtrzymują one stały mały 
prąd, zmniejszając tym samym całkowite zużycie energii przez 
wyświetlacz. Umożliwiają tworzenie dosyd dużych ekranów o 
wysokiej rozdzielczości.

background image

Przy wykorzystaniu odpowiedniej technologii można 
wytwarzad kilka typów matryc OLED, w tym giętkie 
(FOLED – ang. Flexible OLED) i przeźroczyste (TOLED –
ang. Transparent OLED). Te pierwsze znajdą 
zastosowanie w szeregu niewielkich urządzeo 
przenośnych, a drugie – np. w samochodach, w których 
posłużą do wyświetlania informacji na przedniej szybie.

background image

o

P

ÓŁPRZEŹROCZYSTY WYŚWIETLACZ

TOLED

Elastyczny wyświetlacz FOLED

background image

Technika OLED wkracza obecnie na rynek 
wyświetlaczy kilkunastocalowych, czyli ten, na 
którym zdecydowanie królują teraz LCD. Jej 
niewątpliwe zalety, takie jak: mniejsze zużycie 
energii, większa jasność, mniejsze wymiary, z 
całą pewnością pozwolą jej wyprzeć LCD z 
licznych zastosowań.

background image

Źródła:

http://pclab.pl/art41370.html

http://1bti.ovh.org/s/26/

http://www.lcd4you.pl/rodzaje_matryc.php

http://monitory.cebula.net.pl/index.html

http://nvision.pl/Technologie-LCD-czyli-cienki-moze-
wiecej--Articles-407-ndetails-2.html