szczesliwe_spotkanie

Szczęśliwe spotkanie

Rozdział pierwszy

   Idąc  w  kierunku  domu  swojego  brata  na  Grosvenor  Square,
pan Bingley rozmyślał o pannie Jane Bennet. Nie był zresztą w
stanie  myśleć  o  niczym  innym  od  swojego  powrotu  do  miasta
dwa  miesiące  temu.  KaŜdego  dnia  nachodziły  go  wątpliwości,
czy decyzja o porzuceniu Netherfield była słuszna. Jego siostry i
przyjaciel zapewniali, Ŝe Jane nie odwzajemniała jego miłości, a
chociaŜ sam uwaŜał inaczej, cenił ich zdanie bardziej niŜ swoje -
szczególnie  opinię  pana  Darcy'ego,  który  -  jak  wierzył  -  był
bardziej  obiektywnym  sędzią  w  tej  sprawie  niŜ  on  sam.  JuŜ
dawno  zaczął  zastanawiać  się  nad  moŜliwością  powrotu  do
Hertfordshire  i  walką  o  jej  uczucie,  ale  inne  obiekcje  pana
Darcy'ego  ciąŜyły  mu  w  głowie  jak  kamień.  Niewiele  znaczyły
kiedy myślał Ŝe jego afekt był wzajemny, ale wszystko zmieniło
się  w  chwili  kiedy  Darcy  wytknął  Jane  obojętność.  Bingley
nigdy  nie  wierzył  Ŝe  wady  ewentualnego  małŜeństwa  były  tak
wielkie,  jak  wskazywał  na  to  przyjaciel  i  siostry,  ale  wszyscy
oni  twierdzili  Ŝe  niemądrze  byłoby  dalej  się  o  nią  ubiegać.
Wierzyli nawet, Ŝe wyszłaby za niego bez miłości, ze względów
materialnych.  Nie  mógł  tak  źle  myśleć  o  Jane,  ale  zaraz
przypomniał  sobie  upór  jej  matki  i  chęć  Jane,  ale  zadowolić
wszystkich  którzy  byli  jej  drodzy  i  uznał,  Ŝe  mogłaby  dać  się
przekonać  i  przyjąć  go  bez  uczucia.  Biorąc  pod  uwagę  jej
Ŝ

yciową sytuację, nie moŜna by jej za to winić. ChociaŜ ją

kochał i chciał się o nią troszczyć nie Ŝyczyłby ani sobie ani jej
małŜeństwa opartego na jednostronnym afekcie. Byłoby to
równie trudne dla niej, jak i dla niego. Nie, nie mógłby pojąć jej
za Ŝonę, jeśli go nie kochała.

Porzucił swoje ponure rozwaŜania w samą porę, by spostrzec
damę zstępującą ze schodów domu jego brata. Nawet nie widząc
jej z profilu od razu rozpoznałby po braku piór przy kapeluszu,
Ŝ

e to Ŝadna z jego sióstr. Kiedy ją zobaczył, na chwilę zamarł, a

kiedy  odwróciła  się  kierując  się  ku  ulicy,  przyspieszył  krok  i
wkrótce się z nią zrównał.
- Panna Bannet...
Zatrzymała się i spojrzała na dŜentelmena, którego głos był tak
znajomy.
- Pan Bingley - wykrzyknęła i ślicznie się zarumieniła.
Bignley  uśmiechnął  się  i  mimo  wiary  jaką  pokładał  w
Darcy'ego,  nie  mógł  nie  zauwaŜyć  plam  czerwieni  na  jej
policzkach. Rumieniec z pewnością nie świadczył o obojętności,
a on na pewno nie wyobraził sobie jej zakłopotania.
- Jak miło tu panią widzieć. Nie miałem pojęcia, Ŝe jest pani w
mieście. Jak długo pani tu przebywa?
-  Jakieś  dwa  tygodnie.  Nie  jestem  zaskoczona,  Ŝe  nie  wiedział
pan  o  moim  przyjeździe.  Dowiedziałam  się  właśnie  od  panny
Bingley,  Ŝe  list  w  którym  o  tym  zawiadamiałam,  nigdy  do  niej
nie dotarł.
- Widziała się pani z moimi siostrami?
- Tak, poŜegnałam się z nimi parę chwil temu. Wygląda na to Ŝe
wychodzą.
-  Tak,  planowaliśmy  wspólne  wyjście  -  powiedział  Bingley.
Uznał,  Ŝe  wychodząc  przed  jego  przyjściem,  chciała  uniknąć
spotkania z nim do momentu, kiedy odezwała się ponownie:
- Oczekiwały pana?
Zdziwił się, Ŝe nie wiedziała, Ŝe miał przyjść.
-  Owszem,  czy  nie  wspominały,  Ŝe  mogę  przybyć  w  kaŜdej
chwili?

-  Nie,  nic  o  tym  nie  mówiły.  W  rzeczywistości  były  raczej
pewne,  Ŝe  nie  zobaczą  się  dzisiaj  z  panem.  MoŜe  zaszło  jakieś
nieporozumienia.
-  Rozumiem  -  odpowiedział,  ciesząc  się  Ŝe  jego  podejrzenie
było  błędem.  Zarazem  zastanawiał  się  jednak  nad  oczywistym
kłamstwem  swoich  sióstr.  Był  pewien,  Ŝe  nie  zaszło  Ŝadne
nieporozumienie.  -  Czy  mogę  panią  odprowadzić,  panno
Bennet?
- Czy siostry nie oczekują na pana przybycie?
- Tak, ale jestem pewien Ŝe parę minut nie zrobi róŜnicy. Dokąd
pani teraz zmierza?
-  Umówiłam  się  z  ciotką  trzy  domy  dalej.  Odwiedzała  swoją
znajomą,  więc  mogłam  przy  okazji  przywitać  się  z  pana
siostrami.
-  Przypominam  sobie,  Ŝe  wspominały  o  pani  ciotce  i  wuju
zamieszkałych w Londynie. Czy zatrzymała się pani u nich?
- Tak, na ulicy Gracechurch.
- Jak długo zostanie pani w mieście?
- Do maja.
-  A  jak  się  miewa  pani  rodzina?  Mam  nadzieję,  Ŝe  wszystko  u
nich dobrze.
-  Tak,  wszystko  dobrze,  dziękuję.  Rozumiem,  Ŝe  zatrzymał  się
pan  u  pana  Darcy'ego  i  spędza  duŜo  czasu  z  nim  i  jego  siostrą.
Mam  nadzieję,  Ŝe  czują  się  dobrze.  Proszę  przekazać  panu
Darcy'emu pozdrowienia.
- Dziękuję. MoŜe będzie miała panu okazję spotkać pannę Darcy
podczas  pobytu  w  mieście.  Jestem  pewien,  Ŝe  by  ją  pani
polubiła.
Jane natychmiast zrozumiała, Ŝe zobaczenie panny Darcy i pana
Bingley'a  razem  dałoby  jej  okazję  to  oceny  ich  rzeczywistego
przywiązania.  ChociaŜ  mogłoby  to  przynieść  jej  ból,  nie  mogła
juŜ doczekać się poznania młodej panny.
- Być moŜe - powiedziała.

Szli  jeszcze  parę  chwil  uprzejmie  rozmawiając,  a  Jane
odpowiadała na pytania o znajomych z Hertfordshire. Wreszcie
zatrzymała się przed domem i powiedziała:
- tutaj moja ciotka składa wizytę. Dziękuję za odprowadzenie.
-  To  była  przyjemność,  panno  Bennet.  Chciałbym  panią
odwiedzić  w  domu  pani  wuja,  być  moŜe  jutro,  jeŜeli  to  pani
odpowiada.
Na twarz zaskoczonej Jane znowu wypłynął rumieniec.
- Oczywiście - odparła i wyjaśniła jak dotrzeć do domu wuja.
- Dziękuję.

Jane spędziła tylko parę minut w domu znajomej ciotki i szybko
znalazły się obie w powozie, w drodze na ulicę Gracechurch po
drugiej  stronie  miasta.  Dziewczyna  natychmiast  opowiedziała
ciotce  o  spotkaniu  z  Bingley'em  i  jego  chęci  złoŜenia  wizyty
następnego ranka.
Pani Garginer była zadowolona, ale ostroŜna. Szybko pojęła, Ŝe
siostry pana Bingleya celowo nie wspomniały o wizycie brata i
zaczęła się zastanawiać, czy list który wysłała Jane rzeczywiście
zaginął.

   Po powrocie do domu Jane natychmiast napisała do Elizabeth
relacjonując  spotkanie  z  Bingley'em.  Pani  Garginer  czuła,  Ŝe
jakakolwiek  zaŜyłość  między  nim  a  jej  krewną  zostanie  źle
odebrana przez jego siostry, więc równieŜ napisała list.

Moja droga Lizzy,

     Jestem pewna, Ŝe wiesz z listu siostry Ŝe Jane natknęła się na
pana Bingley'a, kiedy wracała z wizyty u jego sióstr. Wierzę, Ŝe
ich  spotkanie  przebiegło  dobrze:  odprowadził  ją  nawet  do  jej
celu.  Od  tego  momentu  wyraźnie  poprawił  się  jej  nastrój.
Wspomniała, Ŝe jutro rano spodziewa się jego wizyty.

     Wiem,  Ŝe  twoja  matka  ma  skłonność  do  przesady,  ale  nie
mogę  nie  myśleć  o  jej  opowieściach  jak  źle  ten  młody  człowiek
potraktował Jane. Mogłam zaobserwować przygnębienie Jane w
ciągu  ostatniego  miesiąca  i  pamiętam,  Ŝe  sama  przypisałaś  je
złamanemu sercu. Myślę, Ŝe w całej sprawie moŜe chodzić o coś
więcej  -  o  coś,  z  czego  Jane  nie  zdaje  sobie  sprawy.
Podejrzewam  Ŝe  siostry  pana  Bingley'a  mogą  nie  być
zadowolone  z  odnowienia  znajomości  między  nim  a  moją
siostrzenicą.  Przypominam  sobie  co  mówiłaś  o  ich  braku
aprobaty  dla  tego  związku.  Z  tego  co  opowiadała  Jane,  nie
poinformowały  jej,  Ŝe  lada  moment  spodziewają  się  brata.
Powiedziały  za  to,  Ŝe  prawdopodobnie  nie  będą  się  z  nim
widzieć i szybko się poŜegnały. Nie mogę oprzeć się wraŜeniu, Ŝe
zrobiły to celowo, aby zapobiec ich spotkaniu. Mam nadzieję, Ŝe
Jane opowie ci więcej o wizycie u sióstr, bo mi nie powiedziała
ani słowa.

     Jestem  teraz  bardziej  niŜ  kiedykolwiek  skłonna  przyznać
rację twoim podejrzeniom o udziale sióstr pana Bingley'a w jego
rezygnacji  z  powrotu  do  Hertfordshire  tej  zimy.  JeŜeli  pan
Bingley  jest  szczery  w  chęci  odnowienia  znajomości  z  Jane,  to
obawiam się Ŝe jego siostry mogą pokrzyŜować mu plany. Z tego
co  mi  powiedziałaś  ich  wzajemne  przywiązanie  jest  szczere  i
chociaŜ  boję  się  Ŝe  pan  Bingley znów  moŜe  okazać  się  niestały,
pragnę szczęścia Jane.

    Jestem  pewna,  Ŝe  twoja  obecność  mogłaby  być  dla  niej
wielkim wsparciem w chwilach niepewności. Wiem Ŝe darzy cię
zaufaniem  co  najmniej  tak  jak  mnie  i  Ŝe  polega  na  twoich
opiniach.  Wierzę,  Ŝe  bardziej  rozumiesz  postępowanie  sióstr
pana  Bignley'a  niŜ  ona.  Ze  względu  na  to  mam  nadzieję,  Ŝe