Rola syjonizmu w holokauście 
The Role of Zionism in the Holocaust 
 
Odpowiedzialni duchowo i fizycznie 
 
Od  jego  powstania,  wielu  rabinów  ostrzegało  jak  niebezpieczny  jest  syjonizm  i  otwarcie 
mówili, że wszyscy bogobojni Żydzi powinni trzymać się od niego z daleka tak jak od ognia. 
Ich opinie były znane ich kongregacjom i społeczeństwu. Ich przekaz mówił, że syjonizm jest 
szowinistycznym  i  rasistowskim  fenomenem,  nie  mającym  nic  wspólnego  z  judaizmem. 
Publicznie mówili, że syjonizm na pewno okaże się szkodliwy dla dobrego samopoczucia tak 
dla  żydów  jak  i  dla  nie-żydów,  oraz  że  jego  wpływ  na  religię  żydowską  będzie  jedynie 
szkodliwy. A nawet więcej, że splami on opinię o żydach jako całości, i spowoduje całkowite 
zamieszanie w społeczności żydowskiej i nie żydowskiej. Judaizm jest religią, a nie rasą ani 
narodowością. Rabini zgadzali się i nadal zgadzają się z tą opinią.  
 
Bóg dał nam ziemię świętą po to, byśmy bez przeszkód mogli studiować i praktykować 
Torę,  oraz  byśmy  osiągnęli  poziom  świętości  trudny  do  osiągnięcia  poza  ziemią 
świętą. I to właśnie żydzi odmawiają w swoich modlitwach podczas każdego festiwalu 
religijnego:  "Umipnay  chatoenu  golinu  mayartsaynu"- 

‘z  powodu  naszych  grzechów 

zostaliśmy wypędzeni z naszej ziemi’. 
 
Przyrzekliśmy  Bogu,  że    ‘nie  wejdziemy  do  ziemi  świętej  przed  wskazanym  czasem’, 
‘nie  będziemy  buntować  się  przeciwko  innym  narodom’,  ‘będziemy  lojalnymi 
obywatelami, nie będziemy robić nic przeciw żadnemu  narodowi i jego godności, nie 
będziemy  szukać  zemsty,  kłótni,  restytucji  ani  kompensacji’  oraz  ‘nie  zakończymy 
wygnania przed czasem’ -  (Talmud Traktat Ksubos p. 111a).  
 
Sprzeciwianie  się  tym  przyrzeczeniom  jest  nie  tylko  grzechem,  ale  również  herezją, 
ponieważ  jest  to  sprzeczne  z  naszymi  wierzeniami.  Nasze  wygnanie  może  się 
zakończone  jedynie  na  drodze  całkowitej  skruchy  przez  wszechmogącego,  bez 
żadnego  działania  ani  interwencji  za  strony  człowieka.  Nastąpi  to  kiedy  Bóg  przyśle 
proroków Eliasza i Mesjasza, którzy zmuszą wszystkich żydów do szczerej skruchy. A 
wtedy zapanuje całkowity pokój. 
 
Wszyscy  ówcześni  żydowscy  przywódcy  religijni  przewidywali,  że  syjonizm  spowoduje,  że 
będzie  bardzo  ciężko  dla  całej  ludzkości  ale  szczególnie  dla  żydów.  Bycie  żydem  oznacza 
albo  urodzić  się  z  matki  żydówki,  albo  przechrzcić  się  z  innej  religii  pod  warunkiem,  że 
człowiek ten nie będzie miał żadnych zastrzeżeń do żydowskiego prawa. Niestety jest wielu 
żydów, którzy nie mają zamiaru go przestrzegać. Wielu z nich nie należy obwiniać, gdyż w 
wielu  przypadkach  nie  znane  im  są  ani  żydowska  nauka,  ani  wychowanie.  Ale  są  również 
tacy,  którzy  umyślnie  zniekształcają  nauki  wynikające  z  naszej  tradycji  po  to,  by  zaspokoić 
swoje osobiste potrzeby. 
 
Nie jest tajemnicą, że twórcy syjonizmu nigdy nie studiowali żydowskiego prawa, ani też nie 
interesowali  się  naszymi  tradycjami  religijnymi.  Otwarcie  odrzucili  autorytet  rabinatu  i  sami 
mianowali  się  przywódcami  ‘narodu’  żydowskiego.  W  historii  żydów  takie  postępowanie 
zawsze  oznaczało  nieszczęście.  Być  żydem  i  otwarcie  sprzeciwiać  się  autorytetom  lub 
wprowadzać  ‘zmiany’  czy  ‘innowacje’  bez  uprzednich  konsultacji  z  oficjalnie  mianowanymi 
duchowymi przywódcami żydowskimi, to sprowadzać nieuniknioną katastrofę. nikt nie może 
‘modernizować’  starożytnych  tradycji  ani  zasad.  Duchowi  przywódcy  współczesnego 
judaizmu  bardziej  znani  jako  rabini  ortodoksyjni,  zostali  mianowani  w  celu  sprawowania 
sądów oraz interpretowania kwestii dotyczących żydowskiej wiary. Ci rabini otrzymali prawa i 
obowiązki,  oraz  tworzą  ogniwo  w  nierozerwalnym  łańcuchu  tradycji  od  czasów  Mojżesza, 
który  otrzy

mał  Torę  od  wszechmogącego  Boga.  W  czasie  powstawania  syjonizmu  właśnie 

oni przewidzieli jego zgubny wpływ na świat.   

 
Jeden 

z  nich  odznaczał  się  niezrównaną  świętością  i  wypowiadał  się    na  temat  syjonizmu. 

Był nim Rabin z Samar, Wielki Rabin Joel Teitelmaum, który nie przebierał w słowach i 
syjonizm nazwał ‘dziełem szatana’. Zakazał wszelkiego udziału w tym ruchu i powiedział, że 
syjonizm wywoła gniew Boga na swój lud. Swoje opinie wyrażał otwarcie od samego począ-
tku, od czasu kiedy żył na Węgrzech do chwili śmierci w Nowym Jorku, mając kongregację 
składającą się z setek tysięcy. I jego przewidywania spełniły się, gdyż straciliśmy więcej niż 6 
milionów  braci,  sióstr,  synów  i  córek  w  odrażający  sposób.  To  była kara  za głupotę  syjoni-
stów. 

Powiedział, że holokaust był bezpośrednim skutkiem syjonizmu, karą bożą. 

 
Ale  to  jeszcze  nie  koniec,  gdyż  to  nie  wystarczyło  syjonistom.  Pokazali  pogardę  wobec 
swoich  żydowskich  braci  i  sióstr  poprzez  aktywny  udział  w  ich  eksterminacji.  Polali  ogień 
benzyn

ą.  Musieli  rozgniewać  anioła  śmierci  –  Adolfa  Hitlera.  Pozwolili  sobie  ogłosić  się 

reprezentantami  żydów  z  całego  świata.  Kto  ich  mianował?  Byli  rasistami  I  ateistami,  nie 
mieli  pojęcia  o  judaizmie.  Kiedy  Ameryka  żyła  w  pokoju  z  Anglią,  zorganizowali  bojkot 
Niemiec po to, by rozwścieczyć Hitlera.  
 
‘Bezwstydni’ 

Prezydent  Roosevelt  zwołał  konferencję  6-15  lipca  1938  (w  Evian)  by  rozwiązać  problem 
żydowski.  Agencja  żydowska  z  Goldą  Meir  na  czele  zignorowała  niemiecką  ofertę  wyjazdu 
żydów  do  innych krajów  za opłatą  250 dolarów za głowę,  i  syjoniści  nie  chcieli  prosić  USA 
ani innych 32 państw obecnych na konferencji o pozwolenie wjazdu niemieckim i austriackim 
żydom.  

1  lutego  1940  roku  Henry  Montor,  wice-

prezydent  United  Jewish  Appeal  odmówił 

jakiejkolwiek inte

rwencji w sprawie żydowskich uchodźców przebywających na statku 

na  Dunaju  mówiąc,  że  ‘Palestyna  nie  może  zostać  zalana  …  starymi  lub 
niepożądanymi ludżmi’.  

To  są  historyczne  fakty,  że  w  1941  jak  i  w  1942  gestapo  zaoferowało  żydom  tranzyt  do 
Hiszpanii pod 

warunkiem, że zrzekną się swoich majątków na terenie Niemiec i Francji, nikt z 

nich nie wyjedzie do Palestyny, będą mogli wyjechać do USA lub kolonii brytyjskich, zapłacą 
1.000 dolarów od rodziny na hiszpańskiej granicy.  

Przywódcy  syjonistyczni  zareagowal

i  na  nią  negatywnie,  a  w  odpowiedzi  napisali,  że  za 

punkt  docelowy  rozważą  jedynie Palestynę,  a  europejscy  żydzi  muszą cierpieć bardziej  niż 
inne  narody,  ponieważ  wtedy  alianci  zgodzą  się  na  ustanowienie  ‘żydowskiego  państwa’, 
oraz że nie zapłacą żadnego ‘okupu’. 

Ci syjonistyczni zdrajcy wydali 

własnych braci i siostry. 

W  1944  w  czasie  węgierskich  deportacji,  złożono  podobną  ofertę,  co  mogłoby  uratować 
wszystkich  węgierskich  żydów.  Tym  razem  syjoniści  znowu  odmówili  (mimo,  że  komory 
gazowe pochłonęły miliony żydów). 

Rząd brytyjski wydał 300 wiz dla rabinów i ich rodzin by przez Turcję wyjechali do Mauritius, 
ale  Agencja  Żydowska  odpowiedziała,  że  rozważy  tylko  Palestynę,  a  300  rabinów  wraz  z 
rodzinami powinni być zagazowani. 

17 grudnia 1942 parlament brytyjs

ki zadeklarował, że jest gotowy udzielić schronienia 

zagrożonym żydom,

 

zaproponował ewakuację 500.000 żydów z Europy by osiedlili się 

w  brytyjskich  koloniach.  Podpisało  się  277  parlamentarzystów.    27  stycznia  1943 

rzecznik  syjonistów 

ogłosił,  że  żydzi  nie  zgadzają  się  na  tę  propozycję,  ponieważ 

pominięto w niej Palestynę

.  

16 

lutego  1943  Rumunia  zaoferowała  ewakuację  za  opłatą  50  dolarów  za  osobę,  co 

opublikowano w nowojorskich gazetach. 18 lutego Izak Greenbaum, szef Komitetu Ocalenia 
powiedział  w  Tel  Awiwie:  ‘kiedy  zapytano  mnie  czy  mógłbym  przeznaczyć  pieniądze  na 
uratowanie europejskich żydów, powiedziałem NIE !’ 
 
24  lutego  Stefan  Wise,  prezydent  Amerykańskiego  Kongresu  Żydów  i  przywódca 
amerykańskich  syjonistów  publicznie  sprzeciwił  się  tej  ofercie  i  zadeklarował,  że  nie  
będzie zorganizowana żadna zbiórka pieniędzy na ten cel

. 

 

W  czasie  trwania  powyższych  negocjacji,  Chaim  Weigman  –  pierwszy  ‘żydowski  mąż 
stanu’  oświadczył:  ‘najbardziej  wartościowa  część  narodu  żydowskiego  już  jest  w 
Palestynie, a ci kt

órych tam nie ma nie są ważni’. Greenman zaś dodał: ‘jedna krowa w 

Palestynie warta jest dużo więcej niż wszyscy żydzi w Europie’. 
 
W 1947 roku kongresman William Straton poparł prawo zezwalające na wjazd do USA 
400.000  osób.  Kiedy  przywódcy  syjonistyczni  wyrazili  publiczny  sprzeciw,  prawo  to 
upadło

.  

 

23  lutego  1956 roku  kanadyjski  mini

ster ds. imigracji został zapytany w parlamencie: 

‘czy  otworzył  by  drzwi  dla  żydowskich  uchodźców’,  na  co  odpowiedział:  ‘rząd  nie 
rozważa już tej możliwości ponieważ rząd Izraela sobie tego nie życzy’.

  

 
W  1972  roku  przywódcy  syjonistyczni  sprzeciwili  się  by  Kongres  amerykański  pozwolił  na 
przyjęcie przez USA 20.000-30.000 uchodźców z Rosji Sowieckiej. Przymuszali organizacje 
żydowskie  do  pozostawienia  tych  uchodźców  w  Wiedniu,  Rzymie  i  innych  miastach 
europejskich. 
 
Widać wyraźnie, że interesy syjonistów są ważniejsze od wszelkich wysiłków ratowania ich 
braci. 
 

http://www.jewsnotsionists.org