Opracował : Krzysztof Leśniak
2. Hello world!
Lekcję zaczniemy od prostego przykładu wypisującego na ekranie tekst „ Hello World! „ :
BEGIN { zaczyna program }
write(‘Hello world!’);
readln;
END. (* konczy go *)
Ok czas na wytłumaczenie : otóż BEGIN to słowo kluczowe rozpoczynające program a słowo
END. (pamiętajmy o kropce) go kooczy. Zapis pomiędzy znakami „ { ” i „}” lub „ (* ” i „ (* ”
to komentarz ignorowany przez kompilator , warto ich używad gdyż podczas późniejszych
modyfikacji programu możemy pewne rzeczy zapomnied.
Funkcja write służy do wypisania tekstu , słowa musimy wypisad między pojedynczymi
cudzysłowami jeżeli chcemy wypisad kilka argumentów (argumenty funkcji), musimy je
oddzielid przecinkami np.:
write(‘przykladowy argument’,4);
Średnik ( „ ; ” ) to separator instrukcji , wszystko co znajduje się przed słowem kluczowym
END. (mam tutaj na myśli instrukcje takie jak write, read czy wywołania procedury) , muszą
byd nim oddzielone.
O procedurze readln powiemy sobie w następnej lekcji , na razie musimy wiedzied że dzięki
niej program zatrzymuje się na koocu , inaczej nie zobaczylibyśmy wyników pracy.
Dla programisty poza komentarzami ważną , poprawiająca czytelnośd programu są wcięcia,
chwilowo może byd to niezauważalne jednak przy większych programach może byd to bardzo
przydatne. Nie musimy się obawiad wynikającymi z tego błędów – białe znaki nie są
kompilowane.
Co do błędów – je także musimy omówid . Otóż nie zawsze program będzie chciał poprawnie
działad , czasem może się nawet nie włączyd. Pierwszym błędem jest błąd kompilacji
(ang. compile-time terror) , wynikają one ze złych konstrukcji programu (np. zamiast write
ktoś napisał writ – kompilator wyświetli błąd UNKOWN IDENTIFIER).
Drugim bardziej uciążliwym błędem jest błąd wykonania (and. runtime terror) wynikającym z
niewłaściwej konstrukcji programu lub użycia nieprawidłowych danych.
